Μεγάλη εκδήλωση με ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα θα πραγματοποιήσει η Οργάνωση Περιοχής Πελοποννήσου το Σάββατο 18 Απρίλη στο Ναύπλιο, στις 7.30 μ.μ. στην πλατεία Δημαρχείου, τιμώντας τους χιλιάδες κομμουνιστές που ήταν φυλακισμένοι στην Ακροναυπλία και ορισμένοι εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μάη 1944 από τους Γερμανούς - ναζί κατακτητές.

Η πρόσφατη δημοσίευση των συγκλονιστικών φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής δημιουργεί νέα δεδομένα και για την περιοχή, που συνδέεται άμεσα με τα ιστορικά γεγονότα, τον αγώνα των κομμουνιστών την περίοδο του Μεσοπολέμου, την τριπλή φασιστική κατοχή, την απελευθέρωση, τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ.

Η εκδήλωση περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αφηγήσεις και τραγούδια, έκθεση με υλικά από την Ακροναυπλία και ξενάγηση στον χώρο.

Η εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 είναι από τις πιο τρανές αποδείξεις ότι το ΚΚΕ στάθηκε ο κύριος αιμοδότης του απελευθερωτικού αγώνα, με χιλιάδες μέλη και οπαδούς του Κόμματος να δίνουν τη ζωή τους, ανάμεσά τους και εκατοντάδες στελέχη του. Προηγουμένως, κατά την τετράχρονη μεταξική δικτατορία, χιλιάδες κομμουνιστές πέρασαν από τις φυλακές και τις εξορίες. Στην Ακροναυπλία κρατήθηκαν μια σειρά ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ. Οι κρατούμενοι είχαν να αντιμετωπίσουν σκληρές συνθήκες, μαρτύρια, πείνα, απομόνωση και τρομοκρατία, με σκοπό να δηλώσουν μετάνοια. Ειδικά στην Ακροναυπλία οι συνθήκες κράτησης είχαν ως χαρακτηριστικά τον μεγάλο συνωστισμό, το ανυπόφορο κρύο τους χειμώνες κ.λπ. Χιλιάδες στάθηκαν παλικαρίσια απέναντι στους δεσμώτες τους και στα βασανιστήρια, οργάνωσαν τη ζωή τους, ιδρύοντας Ομάδες Συμβίωσης με επικεφαλής στελέχη υπεύθυνα για όλα τα ζητήματα: Εκπροσώπηση των κρατουμένων, διαχείριση των οικονομικών, πολιτιστική - μορφωτική δραστηριότητα, τεχνικά συνεργεία και Τύπος.

Οι εφημερίδες τους είχαν πλούσια ύλη (στην Ακροναυπλία έβγαινε το «Δελτίο Ειδήσεων»). Την πολιτιστική και μορφωτική δουλειά ανέλαβε ο Δημήτρης Γληνός και την οργάνωσε με μεγάλα αποτελέσματα. Στις φυλακές και στις εξορίες δημιουργήθηκαν Κομματικές Επιτροπές και Ομάδες για την καθοδήγηση των μελών του ΚΚΕ. Πολλοί κρατούμενοι πέθαναν ή αρρώστησαν βαριά από τις κακουχίες, τις στερήσεις, και άλλοι, όσοι δεν κατόρθωσαν να δραπετεύσουν, παραδόθηκαν στους κατακτητές. Ενα μέρος τους εκτελέστηκαν.

Η ίδια η Ιστορία του Κόμματος μεταδίδει δύναμη για το σήμερα και το αύριο, διδάσκει από την πείρα και τα συμπεράσματα, συμβάλλει ώστε τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ να αποκτούμε σταθερό κριτήριο και να δρούμε πρωτοπόρα σε οποιεσδήποτε συνθήκες, «σε ανέμους και θύελλες».

Από τη μελέτη του Μεσοπολέμου προκύπτει ότι η στάση και η συνεισφορά του ΚΚΕ, αυτοτελώς και στο κίνημα, μαζί και αυτή στις φυλακές και στις εξορίες, άφησαν παρακαταθήκη και «μαγιά» για τη δεκαετία του 1940 που ακολούθησε. Τότε ήταν που σημειώθηκε τεράστια λαϊκή ανάταση, με ψυχή το ΚΚΕ, και διαμορφώθηκε άλλη κατάσταση, νέος συσχετισμός δυνάμεων, που έθεσε σε κίνδυνο την ίδια την εξουσία των καπιταλιστών. Το αύριο λοιπόν προετοιμάζεται από σήμερα...

Σε σχέση με τους κρατούμενους στην Ακροναυπλία ξεχωρίζουν τα εξής στοιχεία:

• Η μακρόχρονη, εκ μέρους του ΚΚΕ, διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευση μελών και στελεχών με αφοσίωση τέτοια που να φτάνει έως τον θάνατο για χάρη του τελικού σκοπού, και μάλιστα με στάση που μετατρέπει την εκτέλεση σε εκδήλωση και πανηγυρική διακήρυξη των ιδεών τους. Δεν ήταν μόνο στον τοίχο της Καισαριανής, αλλά και προηγουμένως με την αδιάλλακτη στάση τους στα μπουντρούμια. «Πίστη, ελπίδα, πειθαρχία» (έτσι τα συνοψίζει το σχετικό επαναστατικό τραγούδι).
• Ηταν άνθρωποι γαλουχημένοι με τα ιδανικά των μεγαλύτερων διανοητών της ανθρωπότητας, με δεσμούς αίματος και ρίζες βαθιά στον λαό, με προσφορά στην πάλη για πρωτοποριακά αιτήματα της εποχής τους. Μια πάλη που συνέβαλε στην προσέλκυση στο ΚΚΕ πολλών σημαντικών ανθρώπων από τα Γράμματα και τις Τέχνες, ακόμα και από τον αστικό στρατό.
• Η οργάνωση της ζωής ακόμα και υπό τις χειρότερες συνθήκες, με ευθύνη των κρατουμένων ακόμα και για τα πιο απλά, ταπεινά πράγματα, τα απαραίτητα για μια αξιοπρεπή και όρθια στάση, με τρόπο συλλογικό ως προς τις αποφάσεις και με τη συμμετοχή όλων.
• Η ιδιαίτερη επιμονή στη μορφωτική - πολιτιστική δραστηριότητα, που μετέτρεψε τα κολαστήρια σε «πέτρινα πανεπιστήμια», μια ισχυρή παράδοση που βρήκε τη συνέχειά της και κατά την επόμενη, κρίσιμη δεκαετία του '40.
• Η αυτοτελής οργάνωση του ΚΚΕ μέσα στις φυλακές, η μη διάχυση των κομμουνιστών στο πλαίσιο της Ομάδας Συμβίωσης (στην οποία βεβαίως ήταν πρώτοι και καλύτεροι). Επίσης οι προπολεμικοί κομματικοί πυρήνες που διατηρήθηκαν και κατά τη μεταξική δικτατορία ήταν σαν «φωλιές νερού μέσα στις φλόγες» και «μαγιά» του αγώνα που ακολούθησε.

Διδάγματα προκύπτουν και από τη στάση του αστικού κράτους, που απέναντι στους κομμουνιστές απέδειξε σταθερή ταξική προσήλωση, αντιμετωπίζοντάς τους ως εχθρούς του συστήματος, σε όλες τις περιόδους και φάσεις, ανεξάρτητα από το ποιες αστικές δυνάμεις ήταν κατά καιρούς στο τιμόνι της διακυβέρνησης, τόσο προπολεμικά όσο και κατά την Κατοχή και μετέπειτα.

Αυτά τα ζητήματα απασχολούν το πλατύ άνοιγμα που οργανώνει η ΟΠ Πελοποννήσου του ΚΚΕ μπροστά στην εκδήλωση, με επιδίωξη να αποτελέσει αυτή η συζήτηση μια γερή βάση για σύσφιξη συνολικά των σχέσεων με πλατιά εργατικά - λαϊκά στρώματα.