Στην εκδήλωση μίλησε ο Σωκράτης Μπουντόλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ παρευρέθηκε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ. Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους του Κόμματος ο Μαρίνος Μακρής, μέλος του Γραφείου Περιοχής Αττικής και Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Α' Αθήνας, και εκ μέρους της ΚΝΕ ο Γιάννης Αντωνίου, μέλος του Τομεακού Γραφείου Α' Αθήνας.

«Αποδίδοντας τιμή στον κομμουνιστή ήρωα Νίκο Μπελογιάννη, που πριν από 74 χρόνια, τέτοια μέρα ξημερώματα, εκτελέστηκε ως μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ μαζί με τους συντρόφους του, Νίκο Καλούμενο, Ηλία Αργυριάδη και Δημήτρη Μπάτση, αποδίδουμε τιμή στη συγκλονιστική ζωή και δράση του. Ζωή που συμπυκνώνει στοιχεία πολύπλευρης επαναστατικής δράσης σε σκληρές συνθήκες», τόνισε ο Σ. Μπουντόλος και πρόσθεσε: «Ο Μπελογιάννης έφτασε να ξεκλειδώνει την αθανασία χαμογελώντας πριν τον θάνατο. Εφτασε να εκφράσει την ομορφιά της αγωνιστικής ζωής κόντρα στο εκτελεστικό απόσπασμα του σάπιου αστικού κράτους, έχοντας καθοδηγήσει, ως 20χρονος νέος τη δεκαετία του 1930, μεγάλους ταξικούς αγώνες στην Αμαλιάδα και αλλού.

Εφτασε να κρατά το γαρύφαλλο και να γίνεται εικόνα της πάλης για τον σοσιαλισμό, ως μεγάλο, ως ωραίο και ως συγκλονιστικό, έχοντας κρατήσει το όπλο του επαναστατικού λαϊκού στρατού, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο Νίκος Μπελογιάννης ξεφτίλισε με την απολογία του τους κατηγόρους του, υπερασπίζοντας την πολιτική του ΚΚΕ και το αίμα του λαού που χύθηκε για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, έχοντας γράψει βιβλία για την Ιστορία της Λογοτεχνίας μέσα σε μπουντρούμια φυλακών, έχοντας συμβάλλει καθοριστικά στη σύνταξη και διακίνηση κομματικών εφημερίδων σε συνθήκες παρανομίας (...)

Οι δυσκολίες και τα διλήμματα που έχουν να αντιμετωπίσουν σήμερα τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, αλλά και ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, δεν είναι στην παρούσα φάση "δήλωση μετάνοιας ή εκτέλεση".

Αν και σε κάθε περίπτωση η ανάγκη επιλογής για υποταγή του ατομικού στο συλλογικό, η αφοσίωση στην επαναστατική πάλη, δεν αφορά μόνο σε συνθήκες παρανομίας, βασανιστηρίων και ανελέητων καπιταλιστικών διώξεων, ακόμα περισσότερο σήμερα οι αποφάσεις που παίρνει ο καθένας και η καθεμιά βαραίνουν καταλυτικά.

Ακριβώς γιατί μπορεί να μην είμαστε στη φάση του σαλπίσματος της άμεσης "εφόδου", όμως, όπως σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ τον Οκτώβρη του 2025 στο κείμενο των Θέσεών της για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος, είμαστε σε μια περίοδο "γρήγορων και σύνθετων εξελίξεων, όπου αυξάνονται οι απαιτήσεις για να ανταποκριθούμε σε δύσκολες συνθήκες και σε απότομες αλλαγές κατά τις οποίες είναι πιο πιθανό - σε σχέση με άλλες περιόδους - οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, οι πολεμικές αναμετρήσεις, η καπιταλιστική οικονομική κρίση να οδηγήσουν σε μαζική ριζοσπαστικοποίηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, σε όξυνση της ταξικής πάλης, ακόμα και σε αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας"».

Αναφερόμενος δε στον σημερινό πόλεμο, τόνισε: «Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το ΚΚΕ, έχοντας συναίσθηση του ρόλου του ως επαναστατικής πρωτοπορίας, φιλοδοξεί να ανταποκριθεί στα μεγάλα καθήκοντα που υψώνει η ανεπίστρεπτη γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, το "τελικό ξεκαθάρισμα" των μακελάρηδων.

Κόντρα στο κλίμα της "ομοψυχίας" για να υπάρξει "σταθερότητα, σε ταραγμένους καιρούς", όπως μας βομβαρδίζουν καθημερινά, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ φωτίζουν με το παράδειγμα της καθημερινής τους δράσης και διαφώτισης ότι ο λαός μπορεί και πρέπει να βαθύνει τα ρήγματα στο γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Φωτίζουμε τα συμπεράσματα των εμβληματικών αγώνων της περιόδου, που δείχνουν ότι ούτε σε συνθήκες "ανάπτυξης" ούτε σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής μπορεί να υπάρξει ταξική ειρήνη. (...)

Το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην οργάνωση και στη στήριξη αυτών των αγώνων.

Πρωτοστατεί, θα λέγαμε, και στην προβολή του μέλλοντός τους.

Στη διαμόρφωση ενός πανελλαδικά συντονισμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος που θα έρχεται σε σύγκρουση με το σύστημα και την εξουσία του.

Θα χτίζει την αυτοπεποίθηση του οργανωμένου και αποφασισμένου λαού, που θα μαθαίνει να μάχεται χωρίς να φοβάται έναν πιο ισχυρό αντίπαλο.

Θα πιστεύει ότι πρέπει να δίνει τη μάχη ακόμα κι αν ξέρει πως μπορεί να μη νικήσει άμεσα, αλλά έτσι να ανοίξει τον δρόμο για τη νίκη στο μέλλον.

Ενα κίνημα που θα έχει ως προοπτική την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας, που θα ανοίξει τον δρόμο για τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία, την απαλλαγή δηλαδή των ανθρώπων από τη βαρβαρότητα».