Επιτυχημένη εκδήλωση - κάλεσμα μάχης των Οργανώσεων Πανεπιστημίου Πατρών του ΚΚΕ απέναντι στα πολεμικά ανακοινωθέντα!
Η Λ. Ράζου αναφέρθηκε εισαγωγικά στην ανάγκη να αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας του πολέμου πίσω από τα προσχήματα: «Κάθε ιμπεριαλιστικός πόλεμος διεξάγεται για να εξασφαλιστούν τα καπιταλιστικά κέρδη. Αυτό είναι το κίνητρο που τροφοδοτεί τους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και την άνοδο της γεωπολιτικής επιρροής των καπιταλιστικών κρατών».
Απέναντι στη δικαιολογημένη ανησυχία, στην προσπάθεια διαστρέβλωσης της αλήθειας και ενσωμάτωσης της ριζοσπαστικής σκέψης, τόνισε: «Μας λένε ψέματα πολλά. Επιχειρούν από τη μια να εφησυχάσουν τον λαό και τη νεολαία για την "ασφάλεια και σταθερότητα" που μας εξασφαλίζουν οι χρυσοπληρωμένοι στρατιωτικοί εξοπλισμοί - τους διαφημίζουν στις παρελάσεις, με περίσσιες εθνικοπατριωτικές κορόνες - και από την άλλη τρομοκρατούν για να συμμορφωθούμε προς τις υποδείξεις, να επικρατήσει "σιγή νεκροταφείου" στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, να αποδεχτούμε το ΝΑΤΟικό "κουκούλι" ως καταφύγιο των "ισχυρών", ως "εθνικό καθήκον"...».
Και τόνισε ότι το «Διέξοδο στον πόλεμο θα δώσει ο λαός, ανίκητος δεν είναι ο ιμπεριαλισμός» δεν είναι μόνο για ένα σύνθημα, αλλά «η απάντηση από τη σκοπιά των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων. Είναι ο ρεαλισμός των πολλών απέναντι στον ρεαλισμό των σημερινών ισχυρών, που μας καλούν να αποδεχτούμε και να συνταχθούμε με τη δική τους πλευρά, να υιοθετήσουμε τους στόχους τους, να βάλουμε πλάτη στους αιματηρούς σχεδιασμούς τους.
Ομως η Ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν οι λαοί διαχωρίζουν τα ταξικά τους συμφέροντα από αυτά των εκμεταλλευτών τους, όταν οργανωθούν και παλέψουν για το δίκιο τους, μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω.
Το απέδειξαν οι μπολσεβίκοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, βγαίνοντας νικητές, συγκροτώντας το πρώτο εργατικό - σοσιαλιστικό κράτος. Το απέδειξαν τα αντιστασιακά κινήματα της Ευρώπης και η ΕΣΣΔ όταν τσάκιζαν τη φαινομενικά πανίσχυρη ναζιστική μηχανή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αποδεικνύει ακόμα και σήμερα ο περήφανος λαός της Κούβας, που αντιστέκεται στο πολύχρονο αμερικανικό αποκλεισμό, παρά τις πρωτοφανείς κακουχίες που υφίσταται».
Σε σχέση με τις σημερινές εξελίξεις η Λ. Ράζου τόνισε πως «οι καιροί επιβάλλουν ετοιμότητα παρέμβασης και ταχύτητα δράσης» και πως «ο πόλεμος τους δεν είναι δικός μας πόλεμος. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος φέρνει καταστροφή, πιο βαθιά εκμετάλλευση στους λαούς των νικητών και των ηττημένων».
Μιλώντας για την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, την εμπλοκή της Ελλάδας με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και των αστικών κομμάτων, τη σχέση οικονομίας και πολέμου, τις αντιθέσεις που οξύνονται, σημείωσε:
«Αυτά που ζούμε αυτήν την περίοδο είναι τα προεόρτια της βαθιάς και αξεπέραστης κρίσης όπου έχει μπει το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει, που η βαρβαρότητα είναι στο DNA του και γι' αυτό από όλες του τις λειτουργίες γεννά εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά. Οταν σταματά ο πόλεμος της γεωπολιτικής και οικονομικής διείσδυσης, ξεκινά ο πόλεμος όπου προτεραιότητα παίρνουν τα κανόνια, οι πύραυλοι, οι γκανγκστερικές επιδρομές σε άλλα κράτη, οι γενοκτονίες, όπως στην Παλαιστίνη, και άλλα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.
Αυτά τα στοιχεία συχνά συνυπάρχουν. Στη φάση που βρισκόμαστε, τα διπλωματικά μέσα υποχωρούν και τώρα "μιλάει" η στρατιωτική ισχύς. Η μάχη για την πρωτοκαθεδρία είναι αμείλικτη ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Οι ΗΠΑ μπροστά στην αναδυόμενη απειλή της Κίνας επιχειρούν να καθαρίσουν το τοπίο για λογαριασμό τους.
Παλιές συμμαχίες δοκιμάζονται, υπάρχουν τριγμοί στο ΝΑΤΟ, στις χώρες της ΕΕ. Το "διεθνές δίκαιο", αποτέλεσμα του συμβιβασμού των αντιθέσεών τους στα χρόνια της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, γίνεται τώρα κουρέλι. Ο καθένας καθορίζει τη στάση του υπολογίζοντας όχι ασφαλώς τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά το μερτικό του από τη "λεία".
Οι Ευρωπαίοι δεν "βαστάνε" άμυνα... Εχουν προτεραιότητα το ρωσο-ουκρανικό μέτωπο και πιάνουν θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο για να υπερασπιστούν το ζωτικό τους χώρο και να παζαρέψουν, και όχι βέβαια για να υπερασπιστούν τον κυπριακό λαό, όπως κυβέρνηση και αστικά κόμματα προσπαθούν να μας πείσουν.
Οσο περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στην περιοχή τόσο περισσότερο ο κυπριακός λαός θα γίνεται στόχος αντιποίνων, όπως και η Ελλάδα, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο. Από την Αλεξανδρούπολη έως τη Σούδα και από τη Λάρισα έως την Ανδραβίδα, τον Αραξο και το Ακτιο, η Ελλάδα "φωνάζει" την εμπλοκή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η φρεγάτα "Κίμων" πλέει στην Ανατολική Μεσόγειο όχι για να προστατέψει την Κύπρο από την τουρκική εισβολή και κατοχή, αλλά για να υπερασπιστεί τις βρετανικές στρατιωτικές βάσεις. Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot επιχειρεί στη Σαουδική Αραβία για να υπερασπιστεί τις πετρελαιοπηγές της "Aramco", και όχι ασφαλώς για τον οικουμενικό ελληνισμό του Ριάντ...».
Απέναντι δε στην «υπερηφάνεια» που εκφράζουν κυβέρνηση και στελέχη της για την ελληνική πολεμική εμπλοκή, η Λ. Ράζου σημείωσε: «Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι ναυτεργάτες μας αρνούνται να υπογράψουν τα θανατόχαρτα και απεργούν ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, που τους θέλει αναλώσιμους για μερικά πετροδόλαρα παραπάνω.
Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι λιμενεργάτες του Πειραιά μαζί με συναδέλφους τους από 20 λιμάνια της Μεσογείου απήργησαν με σύνθημα ότι δεν δουλεύουν για τον πόλεμό τους.
Εμείς είμαστε περήφανοι για τους Ελληνες φαντάρους και στρατιωτικούς που καταγγέλλουν την πολεμική εμπλοκή και δηλώνουν έτοιμοι να υπερασπίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
Εμείς είμαστε περήφανοι για τους φοιτητές και τους ερευνητές μας που αρνούνται να θέσουν τις επιστημονικές τους γνώσεις στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ και της πολεμικής μηχανής των καπιταλιστών.
Εμείς είμαστε περήφανοι για τις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, όπου οι εργαζόμενοι αρνούνται να κάνουν νέες θυσίες για τον πόλεμο και τα κέρδη του κεφαλαίου και την ερχόμενη βδομάδα, στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στην ανταρτομάνα Καισαριανή, εκατοντάδες εργατικά σωματεία από όλη την Ελλάδα θα συναντηθούν για να συντονίσουν τα νέα ταξικά - αγωνιστικά τους βήματα μέσα σε αυτές τις πολεμικές συνθήκες.
Ολα αυτά είναι ενδείξεις μιας ελπιδοφόρας προοπτικής για την αναγκαία απάντηση των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων μπροστά στις εξελίξεις».
Ειδικά για το ρόλο του πανεπιστημίου ανέφερε: «Είναι ιδιαίτερα τιμητικό για το φοιτητικό κίνημα της Πάτρας, αλλά και σε άλλες σχολές και πανεπιστήμια, η αντίσταση που αναπτύσσεται απέναντι στην πολεμική - ΝΑΤΟική έρευνα. Είναι παρακαταθήκη ότι έχουν ορθωθεί εμπόδια και δεν έχει γίνει αποδεκτή από ευρύτερο τμήμα φοιτητών, ερευνητών και επιστημόνων, παρά το γεγονός ότι πρωτοστατούν πρυτανικές αρχές και κυβέρνηση για να εξωραΐσουν και να επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους, να εξασφαλίσουν τη βαθιά διείσδυση των γερακιών του πολέμου στις σχολές».
Αναφερόμενη δε αναλυτικά στις συμφωνίες του Πανεπιστημίου Πατρών με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, στις συνεργασίες με τη «Naval Group», στις περατζάδες στελεχών της αμερικάνικης πρεσβείας και στη συμμετοχή σε πολεμικές εκθέσεις, όπως και στην κατάπτυστη γνωμοδότηση του υπουργείου Παιδείας, που έβγαλε «παράνομο» τον κανονισμό του ΕΜΠ που απαγορεύει τη συνεργασία με στρατιωτικούς οργανισμούς, τόνισε: «Ομως δεν τα λογάριασαν καλά. Στο ΕΜΠ, στην Πάτρα, στο Πάντειο και σε δεκάδες άλλες σχολές υπάρχει φοιτητικό κίνημα που δεν συντάσσεται με αυτήν την ερμηνεία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, που αφήνει το ΝΑΤΟ να αλωνίζει στις σχολές και στην έρευνα αλλά δυναμώνει τις διώξεις και την καταστολή για τους φοιτητές που αγωνίζονται.
Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες απαιτούν γνώση και μόρφωση που θα αξιοποιούνται για να ικανοποιούνται οι διευρυνόμενες κοινωνικές ανάγκες, όχι για τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων και των επιχειρηματικών ομίλων, τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους τους.
Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες απαιτούν να σπουδάζουν ζώντας σε ανθρώπινες συνθήκες, χωρίς να χρειάζεται οι γονείς τους να αγκομαχούν για να αντεπεξέλθουν στο κόστος των σπουδών τους, ούτε οι ίδιοι να αναγκάζονται να δουλεύουν. Να μη θεωρούνται οι ανάγκες τους "κόστος", όπως έγινε με την απαίτηση για άμεσο μαζικό προληπτικό εμβολιασμό για τα κρούσματα μηνιγγίτιδας που παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πανεπιστήμιο. Κι όμως, το "κόστος" αφορούσε μόνο ένα μικρό ποσοστό των 30 δισ. που θα δαπανηθούν για τις ΝΑΤΟικές υποχρεώσεις της χώρας. "Ψιλά γράμματα", θα μας απαντήσουν. Τι είναι άραγε η υγεία μερικών χιλιάδων φοιτητών μπροστά σε μία φρεγάτα ακόμα; Αμελητέα ποσότητα...».
Κάλεσε και τους φοιτητές - που στην πλειοψηφία τους αποτελούν παιδιά λαϊκών οικογενειών - να πάρουν θέση και τόνισε: «Μπροστά μας έχουμε ένα μεγάλο καθήκον, να δυναμώνει το ρεύμα της ανατροπής σε ένα κίνημα που δεν θα εγκλωβίζεται σε σωτήρες από τα πάνω και έξω από τη λαϊκή δράση. Με ισχυρό ΚΚΕ δυναμώνουμε τις προϋποθέσεις για ένα κίνημα πανελλαδικά οργανωμένο, με αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης.
Ναι, εδώ υπάρχει ΚΚΕ, εδώ υπάρχει πείρα στο κίνημα, εδώ υπάρχει Ιστορία που γράφτηκε με ανυπακοή απέναντι στο σύστημα και στην εξουσία του, και πάλη ταξική, που παρά τον αρνητικό συσχετισμό, παρά τις καμπές, τις ήττες, τις δυσκολίες, δεν υπήρξε συνθηκολόγηση με τον αντίπαλο ποτέ στην Ιστορία του Κόμματός μας.
Το ΚΚΕ γεννά Μπελογιάννηδες, γεννά 200 της Καισαριανής, γεννά και σήμερα νέους αγωνιστές που κατακτούν την επαναστατική θεωρία και θα γεμίσουν τις σελίδες της Ιστορίας του Κόμματος με νέα κατορθώματα στις σύγχρονες συνθήκες που διεξάγεται η ταξική πάλη.
Δεν επαναπαυόμαστε, δεν υποτιμούμε τον αντίπαλο και τις δυσκολίες.
Το Κόμμα μας, πιο ώριμο και αποφασισμένο μετά το πρόσφατο Συνέδριό του, έχει πολιτική χαραγμένη ώστε να κάνει το επαναστατικό του καθήκον μπροστά στο κάλεσμα της Ιστορίας... Στην πάλη για τον σοσιαλισμό».
Την εκδήλωση άνοιξε νωρίτερα ο Ντίνος Βίτσας, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της Περιφερειακής Οργάνωσης Σπουδάζουσας Πάτρας, ενώ ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση.