Με σύνθημα «καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», δίνουν μέχρι τώρα το «παρών» 21 Εργατικά Κέντρα, 15 Ομοσπονδίες και τα περίπου 480 Συνδικάτα Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα μαζί με τις συνταξιουχικές οργανώσεις, παίρνοντας τη σκυτάλη των μεγάλων ταξικών αγώνων που σφράγισαν την πάλη τα προηγούμενα χρόνια.

Εκατοντάδες αντιπροσωπείες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, μαζί με πολλούς ακόμα συνδικαλιστές που θα βρεθούν στο μεγάλο ταξικό αντάμωμα, θα δώσουν νέα ώθηση στην κρίσιμη σημερινή φάση, με τον κόσμο να φλέγεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη χώρα να εμπλέκεται με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό.

Ηδη η μεγάλη συμμετοχή φανερώνει την αποφασιστικότητα των συνδικάτων να οργανώσουν την αντεπίθεση των εργαζομένων, δείχνοντας στον δρόμο του αγώνα τη διέξοδο από τη δίνη των ιμπεριαλιστικών πολέμων για τα κέρδη του κεφαλαίου. Παράλληλα, αυτή η συμμετοχή αποτυπώνει τις ελπιδοφόρες διεργασίες στο εργατικό κίνημα, καθώς οι χώροι δουλειάς «βράζουν» με τη δυσαρέσκεια και την ανησυχία να μεγαλώνουν, αφού γίνονται αντιληπτές οι επιπτώσεις του πολέμου, οι νέες θυσίες που καλείται να κάνει ο λαός για την εμπλοκή και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν από την προηγούμενη σύσκεψη τον Νοέμβρη του 2024, σημειώθηκαν σημαντικά βήματα στη συσπείρωση σωματείων γύρω από το ΠΑΜΕ, στη βελτίωση των συσχετισμών, στον αγωνιστικό συντονισμό με οργάνωση π.χ. απεργιακών μαχών «από τα κάτω» και κόντρα στην ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ. Σε τέτοιες μάχες, όπως στην ιστορική απεργία για τα Τέμπη, βρήκαν κοινό βηματισμό για πρώτη φορά τόσα Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και άλλα σωματεία, δείχνοντας τη δύναμη που έχει ένας τέτοιος προσανατολισμός, κάτι που θα εκφραστεί και στην Πανελλαδική Σύσκεψη.

Οι εμβληματικοί αγώνες της τελευταίας διετίας έκαναν πράξη το σύνθημα «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», με πιο πρόσφατες τις απεργίες στα λιμάνια, σε Πειραιά και Ελευσίνα, την απεργία των ναυτεργατών ενάντια στα «μπάρκα του θανάτου», την απεργία στα Τρόφιμα - Ποτά μετά το στυγερό εργοδοτικό έγκλημα της «Βιολάντα».

Σε αυτή την κατεύθυνση η σύσκεψη αποτελεί κορυφαίο σταθμό για το κίνημα που έχει ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη. Ενα κίνημα, όπως σημειώνει το ΠΑΜΕ, πρέπει να είναι διεκδικητικό, αγωνιστικό, να βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας.

Με άνοδο της οργάνωσης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους όπου θα διασφαλίζεται η μαζική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Ενα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου «Παναγόπουλου».

Ενα κίνημα σε ετοιμότητα, με σχέδιο παρέμβασης μπροστά στις εξελίξεις, που θα δυναμώνει την ενεργητική συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επικρατήσει «σιγή νεκροταφείου» στο φόντο της κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής.

Αυτό το κάλεσμα του ΠΑΜΕ φτάνει αυτές τις μέρες σε χιλιάδες χώρους δουλειάς, για να δυναμώσει η πάλη απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Κόντρα στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.

Ενα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος και όσους το υπηρετούν.