Ανακοίνωση του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου
Eurokinissi |
Η μεγάλη νίκη για εμάς είναι ότι τρία χρόνια μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις για το ΠΔ, παραμένουν δυνάμεις που αγωνίζονται και διεκδικούν. Αυτές οι δυνάμεις πρέπει να συντονιστούν το επόμενο διάστημα για να διεκδικήσουν τη δημιουργία δημόσιου συστήματος Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και αύξηση της χρηματοδότησης για τη λειτουργία του», σημειώνει ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος σε ανακοίνωσή του με αφορμή το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, που ψηφίστηκε στη Βουλή την Πέμπτη.
Οπως επισημαίνει ο ΠΜΣ, παρά τις όποιες μικροβελτιώσεις που έκανε η κυβέρνηση λόγω των μαζικών κινητοποιήσεων, τα βασικά αιτήματα παραμένουν ανικανοποίητα. Συγκεκριμένα:
«Δεν δημιουργείται καμία νέα σχολή παραστατικών τεχνών, παρά μόνο αλλάζει η ταμπέλα στις ήδη υπάρχουσες κρατικές σχολές, που ονομάζονται Πανεπιστήμιο. Οι σχολές που συγκροτούν το "νέο Πανεπιστήμιο" παραμένουν παντελώς ασύνδετες εκπαιδευτικά μεταξύ τους, όπως παραμένουν ασύνδετες και με τα ήδη υπάρχοντα Τμήματα των Πανεπιστημίων που παρέχουν εκπαίδευση με κατεύθυνση στην καλλιτεχνική πράξη, δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση και σύγχυση στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Υποβιβάζονται τα πτυχία των αποφοίτων των Ωδείων και των Καλλιτεχνικών Σχολών, διαβαθμίζοντάς τα στο επίπεδο 5, αντιστοιχώντας τα με πτυχία ΙΕΚ (ΣΑΕΚ) διετούς κατάρτισης. Η βάφτισή τους ως ανώτερων τίτλων σπουδών αποτελεί κοροϊδία. Ο ακαδημαϊκός διάδρομος που ο νόμος περιγράφει αφορά ελάχιστους, ενώ η σύνδεση του διαδρόμου αυτού με το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο απαιτεί νέα οικονομική αφαίμαξη για έναν πτυχιούχο Ωδείου, που ήδη για πολλά χρόνια πληρώνει. Η τοποθέτηση της υπουργού Παιδείας για νομοθετική ρύθμιση που θα δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικές σχολές να κάνουν κύκλους σπουδών που θα δίνουν πιστωτικές μονάδες αποτελεί ακόμα ένα μεγάλο βήμα στη διαδικασία υποταγής της Εκπαίδευσης στη λογική της αγοράς. Χτυπά την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία, μετατρέποντάς τη σε ένα ατομικό κυνήγι μορίων και επαγγελματικών δικαιωμάτων, που δεν έχει καμία σχέση με τη γνώση. Η αλλαγή της τελευταίας στιγμής από την κυβέρνηση, που αύξησε τα ποσοστά εισαγωγής των αποφοίτων των Ωδείων και των Καλλιτεχνικών Σχολών στις πανεπιστημιακές σχολές από το 15% στο 30%, δεν χωρά ούτε καν τους εκατοντάδες αποφοίτους του ΚΩΘ και των άλλων Καλλιτεχνικών Σχολών που γίνονται μέρος της ΑΣΠΤ.
Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τον κόπο τα τρία χρόνια που προετοίμαζε την ίδρυση της ΑΣΠΤ να βρει πού θα στεγαστεί το "νέο Πανεπιστήμιο", αλλά ούτε καν να προβλέψει. Ετσι, η "συστηματική μελέτη" τριών χρόνων από το ΥΠΑΙΘ δεν βοήθησε να διαπιστώσουν ότι για τη Μουσική η Θεσσαλονίκη θα έχει τρεις πανεπιστημιακές σχολές ενώ στην Αθήνα θα υπάρχει μόνο μία, που τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε να έχει κατεύθυνση στη μουσική πράξη. Οσο για τη δυνατότητα χρηματοδότησης της νέας Σχολής που φτιάχτηκε, μπορούμε να θυμηθούμε τη χρόνια υποχρηματοδότηση των ήδη υπαρχουσών πανεπιστημιακών σχολών».