AFP or licensors |
Από τη συνάντηση των ΥΠΕΞ του G7 στη Γαλλία |
Από την τελευταία απόφαση της Μεγάλης Βρετανίας να εγκρίνει στρατιωτική επέμβαση για κράτηση πλοίων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε βρετανικά ύδατα, μέχρι τις «διεθνείς συμμαχίες» που «ψήνονται» για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ξεπροβάλλει ολοένα και μεγαλύτερος ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Ταυτόχρονα, το ρήγμα μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα μεγαλώνει και τα αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ (των αστικών τους τάξεων), όπως εκφράζονται τόσο στη σύγκρουση στην Ουκρανία όσο και σε αυτή στη Μέση Ανατολή, οξύνουν περαιτέρω την κατάσταση και φανερώνουν τι είδους λυκοσυμμαχίες είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.
Τα ευρωατλαντικά «αλληλομαχαιρώματα» εκφράστηκαν και με αφορμή τη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του G7 (ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδάς, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία και ΕΕ) στη Γαλλία την Πέμπτη και την Παρασκευή - είναι ενδεικτικό ότι εγκαταλείφθηκαν οι προσπάθειες για ένα κοινό, ολοκληρωμένο τελικό ανακοινωθέν, όπως μετέδωσε το «Reuters». Στη συνάντηση συμμετείχε - όπως συμβαίνει πάντα - η ΕΕ και ήταν προσκεκλημένη η Σαουδική Αραβία.
Οι συγκρούσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή «είναι σε μεγάλο βαθμό αλληλένδετες», είπε χαρακτηριστικά η επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ Κ. Κάλας, προσερχόμενη στη Σύνοδο, για να τονίσει πως αυτήν τη στιγμή η Ουκρανία παραμένει κορυφαία γεωπολιτική προτεραιότητα για τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ.
Ετσι, ζήτησε «αποκλιμάκωση» του πολέμου στη Μέση Ανατολή, «επειδή οι συνέπειες για όλους στον κόσμο είναι αρκετά σοβαρές», και ταυτόχρονα κλιμάκωση του πολέμου με τη Ρωσία στην Ουκρανία. Εξέφρασε δε ανησυχία ότι οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου λόγω του πολέμου των ΗΠΑ - Ισραήλ με το Ιράν «θα βοηθήσουν τη Μόσχα να χρηματοδοτήσει τις πολεμικές της προσπάθειες», και επομένως «πρέπει να αυξήσουμε» την υποστήριξη προς την Ουκρανία, «αλλά και την πίεση στη Ρωσία».
Συνολικά η «γραμμή» των Ευρωπαίων στη Σύνοδο ήταν να πιέσουν τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο ώστε οι ΗΠΑ να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στη Ρωσία, που «βοηθά το Ιράν να σημαδεύει αμερικανικές βάσεις και να σκοτώνει Αμερικανούς».
«Ανησυχούμε πολύ για τις σχέσεις Ρωσίας - Ιράν», π.χ. «τα drones του Ιράν που χρησιμοποιεί η Ρωσία στην Ουκρανία», και «για τη στήριξη της Ρωσίας στο Ιράν», τόνισε η Βρετανίδα ΥΠΕΞ Ιβ. Κούπερ.
Σύμφωνα με «δυτικές» πηγές η Μόσχα παρέχει δορυφορικές εικόνες στο Ιράν για να στοχοποιεί εγκαταστάσεις, και επίσης το βοήθησε να αναβαθμίσει τα drones του.
Επιπλέον οι Ευρωπαίοι επεσήμαναν στον Αμερικανό ΥΠΕΞ τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει ο πόλεμος στο Ιράν για τις τιμές Ενέργειας και την οικονομία, την ώρα που ορισμένες αναλύσεις θεωρούν ότι ένας από τους στόχους της Ουάσιγκτον στο Ιράν είναι και η άσκηση πίεσης στη «σύμμαχο» Ευρώπη.
Ο Ρούμπιο υποστήριξε ότι είναι «προς το εθνικό συμφέρον» των χωρών του G7 να βοηθήσουν με πολεμικά πλοία και εξοπλισμούς ώστε να «ανοίξουν» τα Στενά του Ορμούζ, επαναλαμβάνοντας την «απογοήτευση» της Ουάσιγκτον για τους «συμμάχους». «Ζητείται συνεχώς από τις ΗΠΑ να βοηθήσουν σε έναν πόλεμο», δηλαδή στην Ουκρανία, «αλλά όταν οι ΗΠΑ είχαν ανάγκη, δεν έλαβαν θετικές απαντήσεις», είπε.
Πάντως οι Ευρωπαίοι φαίνεται να πρωτοστατούν στη συγκρότηση μιας άλλης «διεθνούς συμμαχίας» για τα Στενά του Ορμούζ, αποκαλύπτοντας ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επιδιώξεις τους να πιάσουν πόστα στην περιοχή για την «επόμενη μέρα», να αναβαθμιστεί το γεωπολιτικό τους πάτημα στην περιοχή. Φυσικά, τέτοιες κινήσεις συσσωρεύουν ακόμα περισσότερο «μπαρούτι» για την επόμενη σύγκρουση.
Την Κοινή Δήλωση Βρετανίας, Καναδά, Ιαπωνίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ολλανδίας και Ιταλίας σύμφωνα με τη βρετανική πρωθυπουργία συνυπογράφουν έως τώρα Νότια Κορέα, Νέα Ζηλανδία, Αυστραλία, Δανία, Λετονία, Σλοβενία, Εσθονία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Λιθουανία, Κροατία, Βουλγαρία, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Δομινικανή Δημοκρατία, Παναμάς και Νιγηρία.
Την Πέμπτη έγινε βιντεοδιάσκεψη με «εκπροσώπους 35 χωρών από όλες τις ηπείρους», με Γαλλία και Βρετανία να συμπροεδρεύουν. Η πρωτοβουλία αυτή είναι «αυστηρά αμυντική», με στόχο «να οργανωθεί η επανέναρξη της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ αφού παύσουν οι εχθροπραξίες», ανακοίνωσε το γαλλικό υπουργείο Αμυνας.
Ο αρχηγός των γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχος Φ. Μαντόν, που εκπροσώπησε το Παρίσι στη βιντεοδιάσκεψη, προηγουμένως είχε κάνει λόγο για «απρόβλεπτη στάση της Ουάσιγκτον», που «επηρεάζει τα συμφέροντα και την ασφάλεια» «για όλους τους "παίκτες", όχι μόνο για τα μέλη του G7 αλλά και για την Κίνα και πολλές χώρες στον κόσμο».
«Φυσικά, όταν τελειώσει ο πόλεμος, πιθανότατα θα υπάρχουν χώρες που θα είναι πρόθυμες να βοηθήσουν να παραμείνουν ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ», υπογράμμισε και ο Φινλανδός πρωθυπουργός Αλ. Στουμπ, εξηγώντας τη στάση της χώρας του.
Αλλά και η Βρετανίδα ΥΠΕΞ αναφέρθηκε στην προτεραιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ: «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της διπλωματίας, και με τις συζητήσεις που θα έχουμε σήμερα (σ.σ. στο G7), επειδή το Ιράν δεν μπορεί απλώς να κρατάει όμηρο την παγκόσμια οικονομία».
Απανωτές επιθέσεις στους «συμμάχους» του ΝΑΤΟ έχει εξαπολύσει τις τελευταίες μέρες ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, λέγοντας πως «δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα για να βοηθήσουν τις ΗΠΑ» απέναντι στο Ιράν. «Οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται τίποτα από το ΝΑΤΟ, αλλά "μην ξεχνάτε ποτέ" αυτήν την πολύ σημαντική στιγμή», απείλησε.
Και συνέχισε: «Τώρα που η ιρανική πλευρά εξοντώνεται, οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί είπαν: Θέλουμε πολύ να στείλουμε πλοία. Βασικά, ορισμένοι από αυτούς δήλωσαν ότι θέλουν να εμπλακούν όταν τελειώσει ο πόλεμος. Το Ηνωμένο Βασίλειο είπε ότι θα στείλει αεροπλανοφόρα όταν τελειώσει ο πόλεμος!».
Μάλιστα ο Τραμπ χαρακτήρισε τα βρετανικά αεροπλανοφόρα «παιχνιδάκια σε σύγκριση με τα δικά μας»...
Χαρακτηριστικός είναι ο ...«ρεαλισμός» στις διαπιστώσεις του Φινλανδού Προέδρου Αλ. Στουμπ, που θεωρείται μάλιστα «έμπιστος» του Προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ.
Σχετικά με το αν θα πρέπει τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να συνδράμουν με πολεμικά πλοία και εξοπλισμό τις ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο, απάντησε χρησιμοποιώντας τη φράση του Τραμπ ότι η Ουκρανία «δεν είναι πρόβλημα της Αμερικής», δηλαδή ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν τόσα να κερδίσουν από τη συνέχιση αυτής της σύγκρουσης, ενώ το «κόστος» και οι κίνδυνοι υπερισχύουν.
«Ισως ακούγεται λίγο σκληρό, αλλά το Ιράν δεν είναι δικός μας πόλεμος. Η Ουκρανία είναι ο δικός μας πόλεμος», είπε στο «Politico».
«Είμαστε πολύ ρεαλιστές με τη διατλαντική μας συνεργασία. Το μεγαλύτερο μέρος της βασίζεται πλέον σε συμφέροντα», παραδέχτηκε.
Υπογράμμισε παράλληλα τον κίνδυνο κλιμάκωσης των δύο «περιφερειακών» συγκρούσεων που μαίνονται σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, και μάλιστα στο έδαφος μιας «παγκόσμιας ύφεσης» της καπιταλιστικής οικονομίας, με συνέπειες πιθανώς πιο σοβαρές από την πανδημία COVID-19.
«Δεν θα ήθελα να μιλήσω για Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο - ακόμη», είπε.
Οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί κλιμακώνουν την πίεση στη Ρωσία, ενώ παράλληλα «ανησυχούν» για την προσωρινή άρση των αμερικανικών κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο, για τις αναφορές ότι η Ουάσιγκτον ζητά το Κίεβο να παραχωρήσει ολόκληρο το Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ) στη Ρωσία με αντάλλαγμα «εγγυήσεις ασφαλείας», αλλά και για το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να στρέψουν στη Μέση Ανατολή όπλα που προορίζονται για την Ουκρανία.
Το Λονδίνο ενέκρινε τη στρατιωτική επέμβαση για κράτηση ρωσικών πλοίων σε βρετανικά ύδατα, με στόχο τη διάλυση ενός δικτύου που - όπως είπε - επιτρέπει στη Ρωσία να εξάγει πετρέλαιο παρά τις «δυτικές» κυρώσεις. Μετά την επιβίβαση, ενδέχεται να ασκηθούν ποινικές διώξεις σε βάρος ιδιοκτητών, διαχειριστών και πληρωμάτων για παραβίαση κυρώσεων.
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επιβάλει κυρώσεις σε 544 πλοία που σύμφωνα με εκτιμήσεις του μεταφέρουν περίπου τα 3/4 του ρωσικού αργού πετρελαίου, ενώ περίπου 12 ρωσικά πλοία ανά μήνα διασχίζουν τη Μάγχη.
Πολεμικά πλοία βγαίνουν ολοένα στη θάλασσα για να προστατεύσουν γεωπολιτικά, ενεργειακά, εμπορικά συμφέροντα.
Και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως Γαλλία, Βέλγιο και Σουηδία, έχουν πραγματοποιήσει ρεσάλτα, έρευνες και συλλήψεις σε πλοία που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο ή είναι ύποπτα για σαμποτάζ σε Βαλτική και Μεσόγειο, ενώ η Μόσχα σχεδιάζει πολεμικά πλοία και στρατιωτικές δυνάμεις να συνοδεύουν τα εμπορικά πλοία και τάνκερ.