Στα σταθερά βήματα που μετράει το Εργατικό Κέντρο Πειραιά από όταν εκλέχτηκε η νέα του διοίκηση στάθηκε ο Αγγελος Γαλανόπουλος, πρόεδρος του ναυτεργατικού σωματείου «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ».

Αναλυτικά σημείωσε ότι «η αλλαγή πλεύσης αποτυπώνεται σε μια σειρά παρεμβάσεις που βρήκαν μεγαλύτερη απήχηση, σε ευρύτερα τμήματα της εργατικής τάξης του Πειραιά. Το ΕΚ λειτουργεί ως χώρος ανταλλαγής πείρας, απαλλαγμένο από ανούσιες αντιπαραθέσεις, που είναι αποκρουστικές στους εργαζόμενους, που αποπροσανατολίζουν και απογοητεύουν.

Σημαντικό στοιχείο τον τελευταίο χρόνο είναι η έκφραση αλληλεγγύης στους αγώνες εργαζομένων. Στήριξε κινητοποιήσεις, με κριτήριο τη θέση τους στην παραγωγή και τη στάση των εργαζομένων που συγκρούστηκαν με την εργοδοσία.

Επίσης η ανάπτυξη δεσμών διαφορετικών κλάδων. Η κοινή παρουσία εργαζομένων από πλοία, ναυπηγεία, προβλήτες και άλλους χώρους δουλειάς σε έναν συλλογικό αγώνα. Οι ναυτεργάτες, από την πείρα μας, επιδιώκουμε να συμβάλουμε στην κοινή προσπάθεια, γιατί η δύναμη κάθε κλάδου πολλαπλασιάζεται όταν συνδέεται με το σύνολο της εργατικής τάξης.

Αναδείχθηκε ο υπονομευτικός ρόλος του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η αντίληψη ότι όριο διεκδίκησης είναι το αποδεκτό από την εργοδοσία, ο "κοινωνικός διάλογος" που περιορίζεται και αρκείται σε επιμέρους παραχωρήσεις, χωρίς να αμφισβητεί τον πυρήνα της εκμετάλλευσης. Δημιουργεί αυταπάτες συμφιλίωσης με το κεφάλαιο, λειτουργεί ως μηχανισμός ενσωμάτωσης και εκτόνωσης των αγωνιστικών διαθέσεων, οδηγεί στην υποταγή.

Οι δυνάμεις αυτές βρίσκονται στην ηγεσία της ΓΣΕΕ και η ρίζα τους βρίσκεται σε Ομοσπονδίες και Σωματεία, όπως η ηγεσία της ΠΝΟ. Σε όλες τις κρίσιμες καταστάσεις είναι ανάχωμα και υπονομευτής των αγώνων μας. Βασικός αιμοδότης της ITF και της ETF, διεθνών συνδικαλιστικών οργανώσεων στις μεταφορές, δεν έχουν κάνει καμία καταγγελία για τους εφοπλιστές. Καλλιεργούν την ταξική συμφιλίωση.

Η πλειοψηφία της ΠΝΟ δεν κάνει καμία προσπάθεια οργάνωσης αγώνα, καλλιεργεί τον εφησυχασμό, επιδιώκει τον αφοπλισμό του ναυτεργατικού κινήματος. Συμφωνεί με τη θέση της ETF για αποτελεσματική ένταξη του κλάδου στη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και έμψυχου δυναμικού, για τον ανεφοδιασμό των πολέμων. Οσο οι ανταγωνισμοί οξύνονται, λειτουργούν ως μηχανισμός επιβολής των συμφερόντων του κεφαλαίου, ενάντιά μας.

Για τη στάση των άλλων παρατάξεων της διοίκησης του ΕΚΠ: Τον τελευταίο χρόνο είχαν περιορισμένη έως ανύπαρκτη παρουσία. Συνειδητή επιλογή αποστασιοποίησης από το ΕΚ, γιατί δεν μπορούν να επηρεάζουν τις πρωτοβουλίες του, υποβαθμίζοντας τον ρόλο της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Προσπάθεια που βρίσκει απέναντί της τα σωματεία που αγωνίζονται. Αυτές οι δυνάμεις εξυπηρετούν το κράτος, την εργοδοσία.

Στο εργατικό κίνημα συγκρούονται δύο γραμμές: Η γραμμή της οργανωμένης ταξικής πάλης και η γραμμή της υποταγής. Οι δυνάμεις που εμφανίζονται ως "ριζοσπαστικές" ή "αντισυστημικές" με βάση τη φρασεολογία τους, δεν συμβάλλουν θετικά στον συσχετισμό δυνάμεων στο κίνημα.

Η περίπτωση της πλειοψηφίας της ΠΕΝΕΝ είναι χαρακτηριστική. Η έντονη ρητορική, οι υψηλοί τόνοι και η επίκληση της "αγωνιστικότητας" δεν αρκούν για να καθορίσουν τον πραγματικό τους ρόλο. Λειτουργούν ως συγκάλυψη πρακτικών που αποδυναμώνουν την οργάνωση, την ενότητα.

Στο εργατικό κίνημα, οι δυνάμεις αυτές με ανοιχτό συμβιβασμό, με την αντίληψη οργάνωσης από τα "πάνω", λειτουργούν στη λογική της διεκδίκησης μιας "φιλολαϊκής" κυβέρνησης, με κυριαρχία του κεφαλαίου και του κράτους. Με μορφές τύπου "ανεξάρτητου" ριζοσπαστισμού, αρνούνται τη συγκρότηση ενιαίας ταξικής γραμμής, καλλιεργούν αυταπάτες για αποσπασματικές λύσεις, οδηγούν σε διάσπαση και αποπροσανατολισμό.

Η εργατική τάξη έχει ανάγκη από γραμμή σύγκρουσης που ανοίγει δρόμο. Μόνο έτσι ο αγώνας έχει αποτελέσματα και βάζει πλώρη για σταθερές και μόνιμες λύσεις, με την εργατική τάξη στο τιμόνι της εξουσίας».

Στο γεγονός ότι το ετήσιο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η κατάσταση γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τους λαούς και πλήττει άμεσα τους ναυτεργάτες αναφέρθηκε ο Απ. Κυπραίος, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ.

Σημείωσε ότι «στο πολεμικό γαϊτανάκι που εξελίσσεται, ο εμπορικός στόλος αποτελεί το "4ο όπλο", για τον ανεφοδιασμό στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, αλλά και μέσω πίεσης με την ομηρία και τον εγκλωβισμό εμπορικών πλοίων, όπως τώρα στα Στενά του Ορμούζ, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τις ζωές των ναυτεργατών».

Μίλησε για τον εγκλωβισμό χιλιάδων ναυτεργατών στον Περσικό Κόλπο και στα πλοία που έχουν δεχτεί επίθεση, τονίζοντας: «Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό έχουμε και τη στοχοποίηση των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στην Ελλάδα, με πρώτη τη Σούδα, ενώ η Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ) Κρήτης βρίσκεται μόλις 1 χιλιόμετρο μακριά και καμία εγγύηση και πρόβλεψη δεν υπάρχει για τους σπουδαστές της».

Αναφέρθηκε στη δράση που αναπτύσσουν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή και για την προστασία των ναυτεργατών.

Ξεχώρισε την απεργία στις 6 Φλεβάρη, «με καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων όλων των ειδικοτήτων, που οργανώθηκε από τα σωματεία, οργώνοντας τους χώρους δουλειάς.

Καταδικάσαμε την ένταση της εκμετάλλευσης των ναυτεργατών και συνολικά των εργατών από την αστική τάξη. Σημαντική παρακαταθήκη η αλληλεγγύη και ο συντονισμός δράσης εργατικών σωματείων και κλάδων από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Απέναντί μας είχαμε εκτός από τους εφοπλιστές, την αστική τάξη και το κράτος τους και τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Τις δυνάμεις του "κοινωνικού διαλόγου" και τις ηγεσίες Ομοσπονδιών (ΠΝΟ - ΟΜΥΛΕ - ΠΟΕΜ), που θέλουν τους εργάτες υποταγμένους, αφοπλισμένους, χωρίς οργάνωση, εύκολο στόχο. Σ' αυτή τη γραμμή και η πλειοψηφία της διοίκησης της ΠΕΝΕΝ, με ξεχωριστή, διασπαστική συγκέντρωση, μακριά από τους χιλιάδες απεργούς της συγκέντρωσης του ΕΚΠ.

Στις 5 Μάρτη και πάλι με καθολική συμμετοχή στην 24ωρη πανελλαδική προειδοποιητική απεργία μας, κάναμε σαφές ότι δεν θα πληρώσουμε με τη ζωή μας τα κέρδη τους.

Συγκλονιστική ήταν η αλληλεγγύη από το ΕΚΠ, σωματεία και φορείς του Πειραιά, της Αττικής και όλης της χώρας, καθώς και η διεθνής στήριξη από ΠΣΟ και άλλα σωματεία.

Οι μαζικές συγκεντρώσεις μας σε καράβια, την Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) και το υπουργείο Ναυτιλίας, έστειλαν μήνυμα ότι οι ναυτεργάτες θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, για να μη θρηνήσουμε συναδέλφους μας (...).

Η απεργία μας είχε διεθνή αντίκτυπο. Διεθνείς φορείς χαρακτήρισαν την περιοχή του Περσικού Κόλπου εμπόλεμη περιοχή, χωρίς αυτό να αντιμετωπίζει καθολικά το πρόβλημα.

Καταγγείλαμε τις προσπάθειες ακτοπλοϊκών εταιρειών (Στεφάνου - Ηλιόπουλου) για ναυλώσεις πλοίων από Κύπρο προς το Ισραήλ. Ακολούθησαν δημόσιες τοποθετήσεις της υπουργού Μεταφορών του Ισραήλ και ναυτιλιακών πρακτόρων, για να μας στοχοποιήσουν. Διαμηνύσαμε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν καταλαβαίνουμε από απειλές και εκβιασμούς».