Αναμφίβολα είναι μια στιγμή που διασταυρώνονται η αίσθηση της παρακαταθήκης και της ευθύνης και ταυτόχρονα η ζωντάνια της δημιουργικής ελευθερίας. Αλλωστε, νομίζω πως το γνώριζε πολύ καλά αυτό ο Θάνος Μικρούτσικος. Οτι δηλαδή το μουσικό έργο, για να συνεχίσει να ταξιδεύει, να ακούγεται αληθινά και να «ζήσει» στο μέλλον, χρειάζεται να αφεθεί, όπως αφήνεται ένα παιχνίδι στα χέρια των παιδιών. Το αν θα βρούμε εμείς από την πλευρά μας έναν καινούργιο τρόπο να παίξουμε με αυτό, έναν όμορφο και ειλικρινή τρόπο, μένει να φανεί.

Από τα τραγούδια που θα ερμηνεύσω στο live, νομίζω ότι ξεχωρίζω λίγο περισσότερο το «Λούνα Παρκ» σε στίχους του Αλκη Αλκαίου και ερμηνεία του Δημήτρη Μητροπάνου. Πέρα από το ότι με συγκινεί πολύ, έχει και μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου γιατί είναι συνδεδεμένο με έναν πολύ αγαπημένο μου φίλο, ο οποίος το τραγουδάει συχνά και το αγαπά βαθιά, όπως και τους δημιουργούς του. Οπότε, όταν το φέρνω κατά νου, πιο πολύ εκείνον ακούω να το τραγουδάει στο κεφάλι μου παρά τον Μητροπάνο, ο οποίος έτσι κι αλλιώς με συνεπαίρνει. Φυσικά, θα είναι πολύ ξεχωριστή στιγμή για μένα και το ντουέτο που θα κάνουμε με τον Απόστολο Κίτσο στο «Μια πίστα από Φώσφορο».