Το Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και ο χώρος του Μνημείου παρέμειναν ανοιχτά με τη συμβολή της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και τα μέλη της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ενώ το ενδιαφέρον για οργανωμένες ξεναγήσεις σχολείων, φορέων και σωματείων συνεχίζεται αμείωτο, με προγραμματισμένα ραντεβού όλο τον Μάρτη.
Η συγκίνηση βαθιά την ώρα που οι επισκέπτες περπατούν στον διάδρομο μέχρι τον χώρο θυσίας και μαθαίνουν λεπτομέρειες για την Ιστορία, τις αιτίες, τον τρόπο εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, τους λόγους που βάδισαν αλύγιστοι έως τον θάνατο. Τα ερωτήματα πολλά και το ενδιαφέρον μεγάλο για την ιστορική περίοδο, τον λόγο που επιλέχθηκε το Σκοπευτήριο Καισαριανής ως τόπος εκτελέσεων, τι ακολούθησε την εκτέλεση των 200, πώς οργανώθηκε η Αντίσταση του λαού στον πόλεμο και πολλά άλλα. «Φεύγουμε πιο δυνατοί», «μάθαμε πολλά», «σας ευχαριστούμε που συμβάλλετε στην ανάδειξη της Ιστορίας του λαού μας» είναι λίγες από τις φράσεις στο τέλος των επισκέψεων.
«Με την ανάληψη των πρωτοβουλιών της ΚΟ Αττικής, εξαρχής μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ και μέλη από το Παράρτημα Καισαριανής της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ δηλώσαμε παρόντες στην προσπάθεια να μένει ανοιχτό το Μουσείο περισσότερες μέρες και ώρες, υποδεχόμενο επισκέπτες και παρέχοντας τη δυνατότητα ξεναγήσεων», σημειώνει και συνεχίζει:
«Με διάθεση συμβολής και περηφάνια, ως έναν ακόμα φόρο τιμής στους ήρωες κομμουνιστές στο σήμερα, προσπαθούμε μέσα από τις ξεναγήσεις και τις συζητήσεις με τους επισκέπτες να κρατάμε ζωντανή την Ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος, του Κόμματός μας, όπως αποτυπώθηκε και εδώ στην περιοχή, το "μικρό Στάλιγκραντ" όπως αποκαλούνταν η Καισαριανή, επειδή δεν ελέγχθηκε ποτέ πλήρως από τις δυνάμεις κατοχής.
Μια Ιστορία που συνεχίζει να εμπνέει, να δίνει κουράγιο και να νιώθουμε ένα μπόι ψηλότεροι κάθε φορά που τη μοιραζόμαστε με τους επισκέπτες. Μας κατακλύζει όμως και αίσθημα ευθύνης για το πώς να περιγράψουμε με λόγια το μεγαλείο των αλύγιστων της ταξικής πάλης, των 200 που δεν υπέγραψαν δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ, πώς η ξενάγηση θα είναι όσο το δυνατόν πληρέστερη και διδακτική».
«Πολλοί έρχονται για πρώτη φορά, ενώ πυκνώνουν συνεχώς και ομαδικές επισκέψεις με πρωτοβουλία σωματείων, μαζικών φορέων, εκπαιδευτικών, ακόμα και παρέες που διψούν να μάθουν για τις θυσίες αυτού του γίγαντα λαού, που όταν πιστέψει στη δύναμή του μπορεί να συγκρουστεί με τους δυνάστες του.
Δεκάδες είναι οι ξεναγήσεις καθημερινά και χιλιάδες τα μπράβο που το Μουσείο είναι ανοιχτό συνέχεια! Πολλά τα συγχαρητήρια και στην ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, αλλά και στον δήμο Καισαριανής, τόσο για τον επιμελημένο χώρο του Μουσείου όσο και για την προσπάθεια διάδοσης σε όλο και περισσότερο κόσμο της ύπαρξης του Μουσείου ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην ανάδειξη των ηρωικών αγώνων.
Υπάρχει όμως και πολύς κόσμος, νέα παιδιά που είχαν στην οικογένειά τους κάποιον αγωνιστή και θέλουν να αφήσουν στο Μουσείο ένα κειμήλιο και άλλο αρχειακό υλικό.
Ολοι και όλες σιωπηλοί, περήφανοι, συγκινημένοι βαδίζουν προς τον χώρο του Θυσιαστηρίου για να αφήσουν ένα λουλούδι στον τόπο της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, αλλά και στην πλάκα όπου αναγράφονται τα ονόματα των εκτελεσμένων και την οποία βεβήλωσαν θρασύδειλα φασιστοειδή. Στην επιστροφή πολλοί είναι αυτοί που δίνουν χρήματα από το υστέρημά τους για την αποκατάσταση του Μνημείου».
Πριν αναφερθεί σε πολλά από τα εκθέματα που μαγνητίζουν τους επισκέπτες, μας παραθέτει ότι από τις πρώτες κουβέντες του κόσμου όταν μπαίνει στο Μουσείο είναι η ερώτηση «πού θα μπουν οι φωτογραφίες - ντοκουμέντο», «θεωρώντας δεδομένο ότι αυτές θα καταλήξουν εκεί που ανήκουν».
«Μέσα από τα ντοκουμέντα που εκτίθενται ξετυλίγονται ολοζώντανες οι μνήμες του αγώνα και της συμβολής του λαού της Καισαριανής στην εποποιία της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης», τονίζει και συμπληρώνει: «Το ενδιαφέρον αρχικά κεντρίζει το πρώτο ταμπλό, με την Ιστορία της Καισαριανής και της λειτουργίας της Σκοπευτικής, με ξεχωριστή αναφορά στο Σκοπευτήριο και στις εκτελέσεις που ξεκίνησαν τον Μάη του 1942 και τέλειωσαν λίγες μέρες πριν την Απελευθέρωση.
Οι μικροί μας επισκέπτες ενθουσιάζονται με τα χωνιά της ΕΠΟΝ και τα συνθήματα που τους φωνάζουμε, "η Καισαριανή δεν θα παραδοθεί, σας μιλά η ΕΠΟΝ", και στη συνέχεια φωνάζουν και αυτά με χαμόγελο "σας μιλάει η ΕΠΟΝ".
Το ταμπλό με το Κάστρο του Υμηττού, το Μπλόκο του Βύρωνα, το γράμμα του Σουκατζίδη, συγκεντρώνουν επίσης το ενδιαφέρον.
Συγκλονίζουν και τα εκθέματα για άλλες ηρωικές μορφές, όπως για την 17χρονη Ευτυχία Μουρίκη, την "Μάνα της Καισαριανής", που ξεκίνησε την αντιστασιακή της δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, δραπετεύοντας από την επιτήρηση του πατέρα της, ο οποίος φοβόταν για την τύχη της, και μέχρι τον Δεκέμβρη του '44 είχε υπό τις διαταγές της λόχο ανδρών του ΕΛΑΣ.
'Η για τον Ανδρέα Λυκουρίνο, τον 14χρονο ΕΠΟΝίτη που με τη δράση του γίνεται θρύλος».
«Πού τα γράφουν τα βιβλία μας αυτά;», ρωτάνε μεταξύ άλλων οι επισκέπτες μαθητές, μας περιγράφει, κάνοντας μια παύση από την παρουσίαση των εκθεμάτων, και συνεχίζει ολοκληρώνοντας τη συζήτησή μας:
«Εδώ και η Ηρώ Κωνσταντοπούλου, η θρυλική ΕΠΟΝίτισσα που συλλαμβάνεται μόλις τελειώνει το Γυμνάσιο. Βασανίζεται άγρια, μα δεν λυγίζει. Με άλλους 49 αντιστασιακούς οδηγείται στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τους εκτελούν ανά πεντάδες. Πολλές σφαίρες σ' ένα κορίτσι 17 χρόνων, για "παραδειγματισμό". Σε ειδική αίθουσα που φέρει το όνομά της εκτίθενται τα έπιπλα από το σπίτι της, αλλά και βιογραφικά όλων των μικρών σε ηλικία που εκτελέστηκαν στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς.
"Αλήθεια πέρασε από εδώ ο Αρης Βελουχιώτης;", ρωτά ο κόσμος, και θα ήθελε πολύ να αγγίξει την κουρελού στην οποία κοιμόταν ο Αρης Βελουχιώτης όταν βρέθηκε στην Καισαριανή μαζί με τους συντρόφους του.
Δέος και μπροστά στο ταμπλό της Μάχης της Καισαριανής στις 15 - 16 Ιούνη 1944, όταν 200 ΕΛΑΣίτες τα έβαλαν με 1.300 Γερμανούς και ταγματασφαλίτες βαριά οπλισμένους.
Η τούφα από τα αιματοβαμμένα μαλλιά του ΕΠΟΝίτη - ΕΛΑΣίτη Γιώργου Πολεμαρχάκη, που έπεσε εκείνη τη μέρα, αποτελεί ανεκτίμητο κειμήλιο, όπως και όλα τα κειμήλια που βρίσκονται στο Μουσείο, που μας κάνουν να μην ξεχάσουμε τους αγώνες τους και όχι μόνο, αλλά μας ζητάνε να συνεχίσουμε τον αγώνα τους μέχρι να νικήσουμε!».
Υπενθυμίζουμε ότι το Μουσείο και ο χώρος του Μνημείου παραμένουν ανοιχτά καθημερινά 9.00 - 14.00 και 17.00 - 20.00, ενώ τα Σαββατοκύριακα 10.00 - 20.00. Για ξεναγήσεις, στο τηλ. 2107647751.