Από προχθές το μεσημέρι έχει καταπλεύσει στην αμερικανοΝΑΤΟική βάση στη Σούδα το αεροπλανοφόρο «USS Gerald R. Ford», το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται να μείνει εκεί για τέσσερις μέρες για ανεφοδιασμό προτού μεταβεί στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, σε μια περίοδο που εντείνεται το ενδεχόμενο χτυπήματος των ΗΠΑ στο Ιράν. Στη Μέση Ανατολή βρίσκεται ήδη η ομάδα κρούσης του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «USS Abraham Lincoln».

Παράλληλα, δημοσιεύματα αλλά και φωτογραφίες και βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο δείχνουν ότι έχει συγκεντρωθεί στη βάση μια τεράστια δύναμη πυρός με αμερικανικά πολεμικά, μεταγωγικά αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα: Σε βίντεο από το αεροδρόμιο Χανίων στην Κρήτη εμφανίζονται τουλάχιστον 10 F-35 και άλλα μαχητικά μαζί με ιπτάμενα τάνκερ και αεροσκάφη αναγνώρισης, ενώ τη Δευτέρα άλλα 4 CV-22B Ospreys της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ αναχώρησαν από τη βρετανική βάση της RAF Mildenhall και μέσω Μασσαλίας και Νάπολης προσγειώθηκαν στη βάση.

Με την κατρακύλα της εμπλοκής να μην έχει τέλος, ο υπουργός Εξωτερικών έφτασε να λέει ότι «όσον αφορά το Ιράν έχουμε την ηθική υποχρέωση να σταθούμε στο πλευρό του λαού απέναντι στη βία που στρέφεται κατά ειρηνικών διαδηλωτών». Τους πήρε ο πόνος για τον λαό του Ιράν!

Την ίδια ώρα, με το Ιράν να προειδοποιεί ότι όλες οι βάσεις των ΑμερικανοΝΑΤΟικών στην περιοχή αποτελούν «νόμιμο στόχο» του, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια «αναλύουν» δεξιά κι αριστερά το κατά πόσο το βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων ...φτάνει έως τη Σούδα. Απίστευτες αθλιότητες, δηλαδή, στην υπηρεσία της πολιτικής της εμπλοκής, που κάνει τον λαό μας στόχο.

Η κλιμάκωση της ευρωατλαντικής επιθετικότητας απέναντι στο Ιράν βρίσκεται στην ατζέντα και της συνάντησης που θα έχει ο Ελληνας ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης στις ΗΠΑ με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μάρκο Ρούμπιο, την επομένη της επιστροφής του δεύτερου από το Ισραήλ.

Πρόκειται για τη δεύτερη συνάντηση του Γεραπετρίτη με τον Ρούμπιο στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε περίοδο 12 μηνών, για την προετοιμασία του επόμενου γύρου του «Στρατηγικού Διαλόγου», που θα πραγματοποιηθεί στη Αθήνα. Ο Ελληνας ΥΠΕΞ θα παραμείνει στην Ουάσιγκτον μέχρι τις 27 Φλεβάρη, όπου θα έχει επίσης επαφές με Αμερικανούς αξιωματούχους και θα απευθύνει ομιλία στη «δεξαμενή σκέψης» «Atlantic Council».

Ο Γ. Γεραπετρίτης αναμένεται ακόμα να έχει συζητήσεις σχετικά με το μέλλον της Γάζας, στη βάση της απαράδεκτης συμμετοχής της ελληνικής κυβέρνησης ως παρατηρητή στο εκτρωματικό «Συμβούλιο Ειρήνης» υπό τον Τραμπ, αλλά και της νέας αθλιότητας που ετοιμάζει, της συμμετοχής της Ελλάδας με στρατιωτικές δυνάμεις στη λεγόμενη «Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης», τη δύναμη κατοχής που θα αναλάβει ρόλο τοποτηρητή των συμφερόντων των ΗΠΑ και του κράτους - δολοφόνου Ισραήλ.

Τα παραπάνω προστίθενται στις συνολικότερες πυκνές εξελίξεις που αφορούν την εμπλοκή της χώρας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, στα μέτωπα της πολεμικής προετοιμασίας αλλά και των ανταγωνισμών γύρω από τον έλεγχο δρόμων εμπορίου και Ενέργειας, με την κυβέρνηση να διεκδικεί για την αστική τάξη «κομμάτι από τη λεία».

Η εμπλοκή στον πόλεμο, άλλωστε, πάει χέρι - χέρι με τα ενεργειακά και άλλα σχέδια, με τον πρωθυπουργό να διαφημίζει στην κυριακάτικη εξόρμησή του τόσο τις ενεργειακές συμφωνίες με τη «Chevron», λέγοντας με θράσος πως τάχα «εγγυώνται την ασφάλεια», όσο και το πρόσφατο ταξίδι του στο Νέο Δελχί με στόχο «η Ελλάδα να αποτελέσει πύλη του Ινδο-Ειρηνικού προς την Ευρώπη και κρίσιμο κόμβο του Διαδρόμου Μέσης Ανατολής - Ινδίας - Ευρώπης (IMEC)», του ανταγωνιστικού σχεδίου απέναντι στην Κίνα και στους συμμάχους της.

Εξάλλου η κυβέρνηση βαθαίνει την εμπλοκή στον ενεργειακό πόλεμο, όπως δείχνει και το γεγονός ότι ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου βρίσκεται στην Ουάσιγκτον για να συμμετέχει στη «Διατλαντική Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Φυσικού Αερίου», με θέμα την προώθηση της αμερικανικής «ενεργειακής κυριαρχίας».

Στο πλαίσιο των εργασιών πραγματοποιήθηκε και ξεχωριστή υπουργική συνάντηση των χωρών του Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου, με το κοινό ανακοινωθέν να σημειώνει μεταξύ άλλων την «ηγετική θέση των Ηνωμένων Πολιτειών στην ενεργειακή αφθονία, τους στόχους της ενισχυμένης περιφερειακής ολοκλήρωσης και της ενισχυμένης διατλαντικής ενεργειακής εμπορικής συνεργασίας».