«Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε ένα οικογενειακό τραύμα. Εχθές έμαθα ότι ο Χρήστος Ζάγκας πέρασε μια βόλτα από την οδό Μέρλιν μετά την απόπειρα απόδρασης και το παράπονο της αδελφής του ήταν γιατί τον βασάνισαν, αφού θα τον εκτελούσαν τελικά... Οταν τον είδε να τον παίρνουν απ' τα καμιόνια λίγο πριν την εκτέλεσή του, της είπε "Ρηνιώ, μας πάνε για εκτέλεση". Αυτό ήταν η σκυτάλη που της έδωσε για να συνεχίσει εκείνη τον αγώνα του. (...)
Θέλω να πω ότι αυτές οι σφαίρες στους 200 ήρωες ήταν σκυτάλες για τους επόμενους. (...) Είναι υπενθύμιση για μας και για τα παιδιά μας. Και θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνω το παιδί μου με τα ίδια ιδανικά και ότι τα καταφέρνω καλά».
Αναφορικά δε με τις φωτογραφίες - ιστορικά ντοκουμέντα, είπε ότι «το σπίτι τους είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εκεί θα ήθελαν ο θείος μου και οι σύντροφοί του να επιστρέψουν αυτές οι φωτογραφίες».