Αποδεχόμενος τα διαπιστευτήρια, ο Τραμπ δήλωσε την επιθυμία του να επισκεφθεί την Ελλάδα, ενώ στην επιστολή του τονίζει ότι διανύουμε «μια περίοδο κατά την οποία η σχέση μας δεν υπήρξε ποτέ ισχυρότερη. Η φιλία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ είναι βαθιά, ιστορική και θεμελιωμένη στην κοινή δημοκρατική και πνευματική κληρονομιά μας» προσθέτει, όπως και ότι η κυβέρνησή του «προσβλέπει στη στενή συνεργασία μαζί σας για την προώθηση των κοινών στόχων και την περαιτέρω εμβάθυνση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης ΗΠΑ - Ελλάδος».

Σημειώνει ακόμα ότι η άφιξη Αλεξανδρίδη στην Ουάσιγκτον πραγματοποιείται σε «μια κρίσιμη συγκυρία», υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε σταθερή πορεία για την επίτευξη του στόχου του ΝΑΤΟ περί στρατιωτικών δαπανών ίσων με 5% του ετήσιου ΑΕΠ, και ταυτόχρονα «επιδεικνύει ουσιαστική ηγεσία στο πλαίσιο της Συμμαχίας, καθιστώντας την αξιόπιστο σύμμαχο και εταίρο», επιβεβαιώνοντας εμμέσως ότι πανάκριβοι εξοπλισμοί γίνονται και μια σειρά από αποστολές αναλαμβάνονται με βάση ΝΑΤΟικά πρότυπα και προτάγματα. «Εκτιμούμε ιδιαιτέρως την Ελλάδα ως σύμμαχο και εταίρο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος, τονίζοντας επίσης ότι οι δυο κυβερνήσεις αντιλαμβάνονται ότι «η ειρήνη επιτυγχάνεται μέσω της ισχύος» προκαλώντας ρίγος.

Εξάλλου, καθώς εμπλοκή και μπίζνες πάνε μαζί, ο Τραμπ επισημαίνει την πρόθεση των ΗΠΑ να ενισχύσουν περαιτέρω τη συνεργασία με την Ελλάδα και στους τομείς του εμπορίου, των επενδύσεων και της Ενέργειας, σημειώνοντας την «πρόοδο» που έχει επιτευχθεί μέσω των εξαγωγών αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου και τη σημασία των έργων υποδομής, όπως ο Κάθετος Διάδρομος, για την περιλάλητη ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής, όταν στην πραγματικότητα η στρατηγική των ΗΠΑ για «ενεργειακή κυριαρχία» και απεξάρτηση των Ευρωπαίων συμμάχων τους από τους ρώσικους υδρογονάνθρακες γίνεται καταλύτης επικίνδυνων διευθετήσεων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, στη σκιά της σύγκρουσης με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Εξάλλου, με τα φούμαρα περί «πράσινης ανάπτυξης» να καταλήγουν όλα στον κουβά, μιας που οι πράσινες μπίζνες δεν δώσανε διέξοδο στα συσσωρευμένα κεφάλαια, αλλά και να αξιοποιούνται για την ένταση των ανταγωνισμών, στην επιστολή Τραμπ γίνεται ειδική μνεία στην πρόσφατη στάση της ελληνικής κυβέρνησης κατά τη συνεδρίαση για την υιοθέτηση του Πλαισίου «Net Zero» από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Επ' αυτού ο Πρόεδρος των ΗΠΑ τονίζει συγκεκριμένα ότι «εκτιμούμε το θάρρος της Ελλάδας να απόσχει από την υιοθέτηση ενός φόρου άνθρακα στη ναυτιλία που θα απειλούσε τις αμερικανικές και ελληνικές επιχειρήσεις και το παγκόσμιο εμπόριο». Κι αυτό ενώ για τον λαό μένουν στο ακέραιο το Χρηματιστήριο Ενέργειας, οι ρήτρες αναπροσαρμογής, οι έμμεσοι φόροι σε καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια, το χαράτσι των ΑΠΕ στους λογαριασμούς ρεύματος.

Τέλος, η επιστολή Τραμπ αναδεικνύει και τις βλέψεις τους για κομπρεμί στον τομέα της ναυπηγικής: «Διαβλέπω τεράστιες δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ των εθνών μας στον τομέα της ναυπηγικής - στην αναβίωση των μεγάλων αμερικανικών ναυπηγείων, στη συνέχιση των συνομιλιών για την κατασκευή αμερικανικών φρεγατών στην Ελλάδα» αναφέρει χαρακτηριστικά, βλέποντας ξανά μπίζνες με τα εξοπλιστικά, και την παρουσία τους στην Ελευσίνα κόμβο υλοποίησης τέτοιων σχεδιασμών και αντίβαρο στην παρουσία των Κινέζων στον Πειραιά, καθώς η χώρα, εν μέσω τάχα «σταθερότητας και ασφάλειας», έχει μετατραπεί σε πεδίο σκληρής και πολυεπίπεδης αντιπαράθεσης μεταξύ αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Σε αυτή τη βάση άλλωστε, επισκέπτεται την Ελλάδα αύριο Παρασκευή και το Σάββατο ο Αμερικανός πτέραρχος A.G. Grynkewich, ανώτατος στρατιωτικός διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη (SACEUR), την ώρα που η ντόπια αστική τάξη αναλαμβάνει ευρωατλαντικές αποστολές από τη Γάζα μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό.

Στο πρόγραμμά του έχει συναντήσεις στην Αθήνα με τον υπουργό Αμυνας, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και την πρέσβειρα των ΗΠΑ, ενώ δεν αποκλείεται και συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, ο οποίος βρίσκεται στην Ινδία για να συμμετάσχει στο AI Impact Summit 2026 (Νέο Δελχί, συγκεντρώνει αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, εκπροσώπους διεθνών οργανισμών και «τεχνολογικούς ηγέτες» από περίπου 60 χώρες), σηματοδοτώντας την εμπλοκή σε έναν ακόμα τομέα όπου απλώνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Εξ ου και ο Μητσοτάκης θα έχει συναντήσεις μεταξύ άλλων με τον M. Kratsios, βοηθό του Προέδρου των ΗΠΑ και επικεφαλής του Γραφείου Επιστήμης και Τεχνολογικής Πολιτικής του Λευκού Οίκου, όπως και με επικεφαλής μεγάλων αμερικανικών μονοπωλίων, στους οποίους τα τελευταία χρόνια ξεπουλά τα «χρυσοφόρα» δεδομένα δημόσιων και άλλων υπηρεσιών.

Επίσης σήμερα, στο περιθώριο της διάσκεψης, ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τον Ινδό ομόλογό του, Ν. Μόντι, με την κυβέρνηση να θέτει στόχο η Ελλάδα να γίνει «η στρατηγική, γεωπολιτική και εμπορική πύλη του Ινδο-Ειρηνικού στην Ευρώπη (...) ζωτικό σημείο του Διαδρόμου Μέσης Ανατολής - Ινδίας - Ευρώπης (IMEC)», εστιάζοντας στον προκρινόμενο από τους ευρωατλαντικούς διάδρομο ως αντίπαλο δέος στον κινεζικό «One Belt - One Road».

Χαρακτηριστικά, μιλώντας χθες ο Μητσοτάκης στον τηλεοπτικό σταθμό της Ινδίας «Times Now» διαφήμισε ξανά τη γεωστρατηγική θέση της χώρας για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, λέγοντας ότι «η Ελλάδα είναι η πιο κοντινή χώρα της ηπειρωτικής Ευρώπης στην Ινδία». Εστιάζοντας, δε, στον IMEC είπε ότι «υπάρχουν πολλά έργα που θα ωφελήσουν τόσο την Ινδία όσο και την Ελλάδα όσον αφορά τη συνδεσιμότητα. Τομείς όπως η ναυτιλία, οι άμεσες ξένες επενδύσεις ελληνικών εταιρειών στην Ινδία, αλλά και ινδικών εταιρειών στην Ελλάδα» πρόσθεσε.

Φυσικά μπίζνες και εμπλοκή πάνε μαζί. Το παραδέχονται εμμέσως και από το Μαξίμου, λέγοντας πως «η συνεργασία με την Ινδία διευρύνεται σε μια σειρά από τομείς, στην ασφάλεια και την άμυνα, στις επενδύσεις και στο εμπόριο» κ.λπ. Διόλου τυχαία, η κυβέρνηση στέλνει απανωτά τις φρεγάτες στη ζώνη από Ερυθρά Θάλασσα έως Ινδικό, στο πλαίσιο της ευρωενωσιακής επιχείρησης «Aspides». Διατηρεί επίσης τα τελευταία χρόνια πυροβολαρχία «Patriot» και δεκάδες στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας στη Σαουδική Αραβία, ενώ τώρα ετοιμάζεται να στείλει και κατοχική δύναμη (τάγμα) στη Γάζα, διεκδικώντας για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης μερτικό από τη λεία της «ανοικοδόμησης» και της «αξιοποίησης».