Ετσι κι αλλιώς το νομοσχέδιο κινείται σε τελείως διαφορετικό πλαίσιο, που δεν είναι άλλο από αυτό της πολεμικής προετοιμασίας της Ελλάδας και της υλοποίησης των σχετικών αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Τα διαφημιζόμενα σχέδια εξορθολογισμού του μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων και το «Στρατηγικό Σχέδιο Διαχείρισης Δασικών Πυρκαγιών» αποτελούν εξειδίκευση και προσπάθεια εξασφάλισης προϋποθέσεων αποτελεσματικότερης λειτουργίας και ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών και μέσων, στο ενιαίο πλαίσιο επιτήρησης, ελέγχου και προσαρμογής των κρατικών λειτουργιών στις ανάγκες του ευρωατλαντικού σχεδιασμού.

Το νομοσχέδιο αποσκοπεί στη θεσμική θωράκιση του Εθνικού Μηχανισμού Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων και στην αναδιάταξη των επιχειρησιακών δομών του. Ουσιαστικά θεσμοθετείται ένας ολόκληρος μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας κάθετα διαρθρωμένος με σκοπό να ξεπεραστούν τα «επιχειρησιακά κενά» στη βάση των αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Μεταξύ άλλων η ΕΕ προωθεί την καύση ως προγραμματισμένο εργαλείο για την ανθεκτικότητα των δασών, εστιάζοντας στη μείωση της καύσιμης ύλης και στη λεγόμενη κλιματική κρίση. Ετσι, βασικό κομμάτι των διατάξεων του νομοσχεδίου αφορά την αξιοποίηση της ελεγχόμενης καύσης ως τεχνικής μείωσης της διαθέσιμης καύσιμης ύλης. Πρόκειται για μια πρακτική που εφαρμόζεται διεθνώς, κυρίως όμως σε οικοσυστήματα με διαφορετικές προδιαγραφές από αυτά που υπάρχουν στη χώρα μας, ενώ - σε κάθε περίπτωση - δεν αποτελεί πανάκεια. Πρέπει να υλοποιείται από τις αρμόδιες κρατικές Δασικές Υπηρεσίες μετά από συγκεκριμένες, επιστημονικές δασικές διαχειριστικές μελέτες σε κάθε δασικό σύμπλεγμα, ενταγμένη σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης, προστασίας και διαχείρισης των δασών.