Τέτοια στοιχεία είναι μερικά από όσα βγαίνουν στην επιφάνεια γύρω από τον έλεγχο που διεξάγεται σε βάρος του «ισόβιου» προέδρου της ΓΣΕΕ και κεντρικού συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ Γ. Παναγόπουλου. Του εργατοπατέρα που στρογγυλοκάθεται στην καρέκλα του εδώ και 20 χρόνια, από το 2006 (!), και ενώ στο μεταξύ έχουν αλλάξει επτά κυβερνήσεις, έχουν ψηφιστεί τρία μνημόνια και εκατοντάδες αντεργατικοί νόμοι, έχει τσακιστεί κάθε δικαίωμα και κατάκτηση της εργατικής τάξης, έχει χτυπηθεί αλύπητα η συνδικαλιστική δράση. Ολα αυτά τα χρόνια δηλαδή που η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ, με «πρώτο βιολί» τον σοσιαλδημοκράτη πρόεδρό της, αποξενωμένη από την εργατική τάξη και τα προβλήματά της, πλήρως απαξιωμένη στη συνείδησή της, έβαζε πλάτη για να περνάνε όλα τα αντεργατικά μέτρα.

Μάλιστα, το ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ελέγχεται από την Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, για υπεξαιρέσεις που φτάνουν τα 2 εκατομμύρια ευρώ, και δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί του, έγινε γνωστό την ώρα που μιλούσε στη Βουλή υπερασπιζόμενος το νομοσχέδιο - έκτρωμα για την ταφόπλακα των ΣΣΕ. Αυτό δηλαδή που όπως η ίδια η υπουργός Εργασίας Ν. Κεραμέως λέει και ξαναλέει, το συμφώνησαν μετά από συζητήσεις «υπό άκρα μυστικότητα για 8 μήνες», ενόσω δηλαδή ο Παναγόπουλος ελεγχόταν.

Συγκεκριμένα, είναι ελεγχόμενος αφού ήταν ταυτόχρονα και πρόεδρος στην αρμόδια Επιτροπή της ΓΣΕΕ η οποία καθόριζε αναθέσεις έργων, άρα και τις ροές κονδυλίων από κράτος και ΕΕ, τα οποία φτάνουν μέχρι και τα 70 εκατομμύρια ευρώ (!) και κατευθύνονταν σε «εικονικές» εταιρείες.

Πρόκειται για αποκαλύψεις - κορυφή στο παγόβουνο σήψης και εκφυλισμού, που πηγαίνουν «πακέτο» με τη στήριξη της στρατηγικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κυβερνήσεων κάθε απόχρωσης. Ολων αυτών δηλαδή που έβρισκαν στην ηγεσία της ΓΣΕΕ τους πιο πρόθυμους υποστηρικτές για την προώθηση των αντιλαϊκών πολιτικών και των εκατοντάδων αντεργατικών νόμων.

Η αμαρτωλή ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ έχει γράψει μαύρη Ιστορία, η οποία δεν δικαιολογεί κανέναν να ...πέφτει από τα σύννεφα. Εδώ και χρόνια έχει μετατραπεί σε απεργοσπαστικό μηχανισμό - τέτοιο ρόλο έπαιξε ακόμα κι όταν περνούσε η κυβέρνηση το 13ωρο πριν λίγους μήνες, όπως και πέρυσι τέτοιες μέρες, που επιχειρούσε να υπονομεύσει την ιστορική απεργία για το έγκλημα στα Τέμπη.

Πώς όμως αυτή η ελεγχόμενη πλέον ηγεσία έχει κατσικωθεί στο σβέρκο της εργατικής τάξης, αποτελώντας δούρειο ίππο στον αγώνα της;

Χαρακτηριστικά είναι όσα συνέβησαν μόνο τα τελευταία χρόνια στα συνέδρια της ΓΣΕΕ, όταν εκατοντάδες συνδικάτα και το ΠΑΜΕ αποκάλυπταν τις τακτικές της «συνδικαλιστικής μαφίας», όπως τη χαρακτήριζαν. Οταν εδιναν μάχη σε μεγάλες Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα έχοντας απέναντί τους μπράβους της εργοδοσίας, ακόμα και κουμπουροφόρους, που επιστρατεύτηκαν για να περιφρουρήσουν τη σαπίλα της ΓΣΕΕ, για να μην εκφραστούν οι πραγματικοί συσχετισμοί.

Αυτές οι τακτικές, με νοθείες, εκβιασμούς και εξαγορές, με ενεργή την εμπλοκή της εργοδοσίας σε μεγάλους χώρους δουλειάς, είχαν την υπογραφή όλης της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ με τη στήριξη της κυβέρνησης. Στόχος τους ήταν να συνεχίσει η απαξιωμένη αυτή δράκα των εργατοπατέρων να κάθεται στις καρέκλες της, ώστε από τη μία να συνεχίσει τις μπίζνες της και από την άλλη να υπονομεύει «θεσμικά» τις αγωνιστικές διεκδικήσεις.

Το 2020 μάλιστα η κυβέρνηση έστειλε μέχρι και τα ΜΑΤ στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ στο Καβούρι, ενάντια στα σωματεία που απαιτούσαν να γίνει δημοκρατικό συνέδριο και να εκφραστούν οι πραγματικοί συσχετισμοί. Δηλαδή το κράτος και η κυβέρνηση για λογαριασμό των βιομηχάνων επιστράτευσαν την καταστολή, για να διασφαλίσουν ότι αυτοί οι τύποι, που σήμερα από τη μία «ελέγχονται» και από την άλλη υπογράφουν την ταφόπλακα στις ΣΣΕ, θα μείνουν στις καρέκλες τους.

Οι καταγγελίες των συνδικάτων και του ΠΑΜΕ ήταν ξεκάθαρες για τον ρόλο τους. Τις είχαν καταθέσει σε μηνυτήριες αναφορές στη Δικαιοσύνη. Το ίδιο το ΚΚΕ τις είχε διαβιβάσει στη Βουλή και στη σημερινή κυβέρνηση.

Την ίδια περίοδο, μάλιστα, ο σημερινός ελεγχόμενος πρόεδρος της ΓΣΕΕ κατηγορούσε το Κόμμα ως «εγκληματική οργάνωση», επειδή τα μέλη του πρωτοστατούσαν στη μάχη για να ξεφορτωθεί η εργατική τάξη αυτήν τη σαπίλα. Μαζί του συντάσσονταν όλα τα αστικά κόμματα, οι χρυσαυγίτες και κάτι ακροδεξιοί όπως ο Τζήμερος, κάθε μαντρόσκυλο της εργοδοσίας και σύσσωμος ο αστικός Τύπος, που ξέπλενε τις μαφιόζικες πρακτικές.

Συγκεκριμένες είναι οι καταγγελίες και για τα αμαρτωλά προγράμματα τα οποία σήμερα γίνονται όχημα για την πιθανή «απόσυρση» του προέδρου της ΓΣΕΕ, ίσως και άλλων προσώπων, ώστε η βρώμικη δουλειά να περάσει σε άλλα, πιο «κατάλληλα» στελέχη του ίδιου μηχανισμού.

Ρόλο «ναυαρχίδας» στη διαχείριση τέτοιων προγραμμάτων παίζει το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, πρόεδρος του οποίου είναι επίσης ο Παναγόπουλος.

Μάλιστα, ήδη από το 2013 οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ είχαν αποχωρήσει από τη διοίκηση του συγκεκριμένου Ινστιτούτου, καταγγέλλοντας ρητά ότι «αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά διαφθορεία»! Από τότε το ΠΑΜΕ σημείωνε ότι το ΙΝΕ «διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ από κοινοτικά προγράμματα, είναι ντίλερ μαύρης εργασίας...». Και οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ ξεκαθάριζαν ότι «δεν μπορούν να αποδεχθούν τη σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού».

Στη διαβρωτική παρέμβαση του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ αναφερόταν μάλιστα και το ΚΚΕ στην Απόφαση του 21ου Συνεδρίου του το 2021, σημειώνοντας ότι «πρόκειται για Ινστιτούτο διασυνδεδεμένο με τα αντίστοιχα ερευνητικά μελετητικά ιδρύματα των ενώσεων εργοδοτών (ΣΕΒ), των Επιμελητηρίων και των κρατικών υπηρεσιών του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης». Επίσης, το Κόμμα από τότε έλεγε ότι το ΙΝΕ «διαθέτει προϋπολογισμό εκατομμυρίων ευρώ, διαχειρίζεται μεγάλο όγκο ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ιδιαίτερα τα προγράμματα επιμόρφωσης, κατάρτισης, μελετών, ακόμα και προγράμματα από το ΕΣΠΑ». Και ότι «αξιοποιείται και για τη διαμόρφωση συνδικαλιστικών συσχετισμών, καθώς σε πολλές περιπτώσεις οι συμμετέχοντες στα προγράμματα μετατρέπονται σε εκλογικό σώμα».

• Στο μεταξύ, την Παρασκευή παραιτήθηκε από τη θέση της υποδιοικήτριας της Αρχής για την Αγορά η Αννα Στρατινάκη, πρώην γγ του υπουργείου Εργασίας, καθώς εμπλέκεται μέσω του συζύγου της στην υπόθεση Παναγόπουλου.