Το τελευταίο διάστημα η στροφή στην πολεμική οικονομία, με έντονα στοιχεία ενός γενικευμένου πολέμου που προετοιμάζεται, ακουμπάει ιδιαίτερα εμάς που δουλεύουμε στους χώρους της πολεμικής βιομηχανίας.

Και στην πολεμική βιομηχανία οι δύο κόσμοι, των εργατών και των εργοδοσιών, συγκρούονται καθημερινά. Από τη μια αμύθητα κέρδη των βιομηχάνων στις πλάτες των εργαζομένων, με θύματα τους λαούς όλου του κόσμου, και από την άλλη πασχίζουμε να βγάλουμε τον μήνα, με μεγάλη εντατικοποίηση και άγχος, αναγκαζόμαστε να κυνηγάμε τις υπερωρίες, σε βάρος των αναγκών μας για ελεύθερο χρόνο για εμάς και τις οικογένειές μας. Την ίδια στιγμή οι εργοδότες θέλουν να βάλουν στον πάγο τη συνδικαλιστική δράση, με απολύσεις και τρομοκρατία.

Εχουν τεράστιες ευθύνες οι συμβιβασμένες εργοδοτικές ηγεσίες και του ΕΚΑ. Καλλιεργούν τη λογική του μονόδρομου των θυσιών για να σιγουρέψουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Βάζουν πλάτη για να περάσει και να εφαρμοστεί όλο το αντεργατικό οικοδόμημα. Καλλιεργούν τη μοιρολατρία ότι ο αγώνας δεν βγάζει πουθενά.

Η πραγματικότητα όμως τους απαντάει δυνατά και καθαρά! Οπου οι εργαζόμενοι έχουν ξεμπλέξει με αυτούς έχουν νίκες! Γι' αυτό έχουμε ανάγκη για Εργατικό Κέντρο που θα μπει μπροστά στην πάλη για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων. Που δεν θα αποδέχεται τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους των ΗΠΑ - ΕΕ - ΝΑΤΟ, μετατρέποντας τη χώρα και τον λαό μας σε στόχο. Και γι' αυτό, χρειάζεται ψήφος στη ΔΑΣ.