Ενόψει του 33ου Συνεδρίου του ΕΚΑ, χρειάζεται όλοι μας να αναρωτηθούμε τι Εργατικό Κέντρο έχουμε πραγματικά ανάγκη. Ενα Εργατικό Κέντρο ξεπουλημένο, που βάζει τη σφραγίδα του σε νομοσχέδια ταφόπλακα των δικαιωμάτων μας, αποκομμένο από τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες μας, στήριγμα σε κάθε εργοδότη και σε κάθε κυβέρνηση; `Η ένα Εργατικό Κέντρο οργανωτή της πάλης, γεμάτο πρωτοπόρους αγωνιστές και αγωνίστριες, στήριγμα για όλους τους εργαζόμενους, όπως αυτό της Πάτρας, της Εύβοιας και του Πειραιά, ένα Εργατικό Κέντρο για τους εργάτες.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, σε έναν κόσμο που φλέγεται και μέσα στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι σε κάθε πλευρά της ζωής μας, δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται. Χρειάζεται να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.

Γι' αυτό, στις 7-8 Φλεβάρη, κάθε αγωνιστής και συνδικαλιστής που δεν ανέχεται αυτά τα ερείπια να βαραίνουν τη ζωή μας, έχει μία επιλογή: Να στηρίξει και να ενισχύσει τις δυνάμεις της ΔΑΣ, τους πρωτοπόρους αγωνιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Μόνο έτσι το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας μπορεί να αποκτήσει τον ρόλο που του αρμόζει: Να σταθεί στο πλευρό αυτών που έχουν το δίκιο, στο πλευρό των εργατών και όχι στο πλευρό των κερδών των εκμεταλλευτών μας.