Για προστασία από τον βροχερό καιρό, το αίθριο της Εδρας της ΚΕ σκεπάστηκε απ' άκρη σε άκρη με μια μεγάλη τέντα. Ο Περισσός ήταν εδώ και μέρες έτοιμος να υποδεχτεί το Συνέδριο. Στολισμένος απ' άκρη σ' άκρη με τα συνθήματά του, με τις αναγκαίες επισκευές και συντηρήσεις να έχουν ολοκληρωθεί στην ώρα τους. Αυτό που έκανε κι εδώ τη διαφορά, ήταν η εθελοντική, ολόψυχη προσφορά εκατοντάδων μελών του Κόμματος, που βοήθησαν στις εργασίες, με αποκορύφωμα το περασμένο «Κόκκινο Σάββατο».

Το ίδιο καθοριστική για τη διεξαγωγή του Συνεδρίου είναι και η συμβολή των συντρόφων του Κόμματος και της ΚΝΕ που έχουν αναλάβει όλες τις εργασίες εκτός της Αίθουσας Συνεδρίων, από τη λειτουργία της τραπεζαρίας και των πάγκων με τους καφέδες και τα τρόφιμα, μέχρι την καθαριότητα, την περιφρούρηση κ.τ.λ. Στα μάτια όλων, παρά την κούραση, έβλεπες όλη μέρα τη χαρά και την ικανοποίηση που συμμετέχουν σ' αυτό το κορυφαίο γεγονός για το Κόμμα μας, γίνονται μέρος της Ιστορίας του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

Βρίσκονταν εκεί αχάραγα. Να παραλάβουν τις πρώτες ύλες, να αρχίσουν τις παρασκευές, να είναι όλα έτοιμα και νόστιμα και στην ώρα τους.

Ο Λεωνίδας, μάγειρας στο επάγγελμα, μας είπε αναλυτικά: «Σήμερα έχουμε 900 μερίδες εδώ και ένα ακόμα συνεργείο που θα κάνει τα σάντουιτς. Απ' όλα έχουμε, όλα τα καλούδια και θα φύγουν από εδώ να πάνε στην έδρα μας, στους συνέδρους μας. Εγώ προσωπικά από το 11ο Συνέδριο είμαι "παρών", όλοι οι σύντροφοι βάζουμε μεράκι, προσωπικό χρόνο, για να είμαστε εδώ, να συμβάλλουμε από όποια πλευρά, για το Κόμμα μπροστά στο 22ο Συνέδριό του».

Και αμέσως μετά, ένας άλλος σύντροφος συμπλήρωσε: «Είναι η προσφορά μας προς τιμήν του 22ου Συνεδρίου. Για εμάς σημαίνει πολλά, είμαστε εργαζόμενοι και ακριβώς γι' αυτό το κάνουμε αυτό. Συμβάλλουμε με την προσπάθειά μας, με όλους τους τρόπους να υλοποιηθεί η απόφαση».

Και, πράγματι, αυτό το μεράκι φάνηκε στα μάτια των συντρόφων. Αλλοι ήρθαν κατευθείαν από δουλειά και κάποιοι μόλις τέλειωναν θα πήγαιναν για λίγες ώρες ξεκούραση μέχρι να πάνε για δουλειά.

Η προετοιμασία είναι πυρετώδης, όμως οι ίδιοι με ένα τεράστιο χαμόγελο. Ο Δημήτρης, μιλώντας στον «Ριζοσπάστη», μας είπε ότι «είμαι από βάρδια και ήρθα εδώ. Μαγειρεύω για την "οικογένειά μου", αυτή που μας κρατάει κάθε μέρα ζωντανούς. Για το Κόμμα μας...».