Οι εκδηλώσεις των τελευταίων ημερών άλλωστε δίνουν και το στίγμα υποδοχής του Συνεδρίου, με επαναστατική αισιοδοξία και επαναστατικό ρεαλισμό, με μαχητικό πνεύμα για να ανταποκριθούμε στα καθήκοντα και στις μεγάλες απαιτήσεις που απορρέουν από τις σημαντικές εξελίξεις της περιόδου.

Με τις επεξεργασίες και τις αποφάσεις του Συνεδρίου μας να χαράξουμε πορεία για να κάνουμε το Κόμμα μας ακόμα πιο δυνατό, περισσότερο ικανό να αντεπεξέλθει σε κάθε δοκιμασία και έτοιμο να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό.

Η πλούσια συζήτηση που ακολουθεί τις εισηγήσεις στις εκδηλώσεις και τα ουσιαστικά ερωτήματα που τίθενται από τους παρευρισκομένους φανερώνουν τον βαθύ προβληματισμό που υπάρχει, και δεν αφορά απλά την καταγραφή των καθημερινών περιστατικών στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και του ρόλου της Ελλάδας αλλά παραπέρα, το τι σηματοδοτούν αυτά για το καπιταλιστικό σύστημα και το ενδεχόμενο εμφάνισης ρωγμών στην εξουσία και αντίστοιχα για τους λαούς, την εργατική τάξη και την πρωτοπορία της.

Είναι εντονότερη η προσπάθεια πολλών να συνθέσουν την εικόνα ενός κόσμου που φλέγεται και ενός συστήματος που σαπίζει. Με στρατούς να μπουκάρουν ή να ετοιμάζονται να το κάνουν σε άλλες χώρες. Με περιοχές του πλανήτη να αιματοκυλιούνται, όπως η Ουκρανία, η Μέση Ανατολή και η Γάζα, η Αφρική κ.ο.κ. Με παλιές συμμαχίες και συμφωνίες μεταξύ καπιταλιστικών κρατών και ενώσεων να τίθενται υπό επαναδιαπραγμάτευση, να αποσύρονται, να διαμορφώνονται νέες, πάντα εύθραυστες και προσωρινές, αποδεικνύοντας τι σημαίνει «σύμμαχος» στον κόσμο των ιμπεριαλιστών. Με την προσπάθεια επιβολής της έντασης της εκμετάλλευσης, του αυταρχισμού, με νόμους όπως τα 13ωρα, τα πειθαρχικά, τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, την κουλτούρα του πολέμου κ.ά. που πάνε μαζί με την πολεμική οικονομία και το περαιτέρω πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών.

Με περισσότερη πείρα, πολλοί εργαζόμενοι έχουν τώρα περισσότερα στοιχεία για να αντιληφθούν την εμπλοκή της χώρας, όσα με συνέπεια αναδεικνύει το ΚΚΕ. Οτι δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα ευρωΝΑΤΟικά κόμματα για λογαριασμό της άρχουσας τάξης εμπλέκουν τον λαό σε μεγάλους κινδύνους, με τραγικές συνέπειες. Οτι μετατρέπουν τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων, εντάσσοντας και μια σειρά σημαντικές υποδομές, όπως τα λιμάνια. Και την ίδια στιγμή κάνουν τον λαό να στενάζει, με το καθηλωμένο εισόδημα, την ακρίβεια, τη φορολογία κ.ο.κ.

Σε αυτό το έδαφος, η συζήτηση δείχνει τις δυνατότητες αλλά και την ανάγκη που υπάρχει να ανοίξει πιο αποφασιστικά η κουβέντα για τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα: Αυτόν της οργάνωσης της πάλης για τα δικαιώματα και τη ζωή του λαού, με στόχο τη διέξοδο από το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, οικοδομώντας την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, της φιλίας και συνεργασίας των λαών, την κοινωνία του σοσιαλισμού - κομμουνισμού. Η τεράστια αγανάκτηση που υπάρχει μέσα στην εργατική τάξη, στον εργαζόμενο λαό, να μετατραπεί σε οργανωμένη δύναμη για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών του. Σε δύναμη που θα σαρώσει την εγκληματική πολιτική του κέρδους, που στηρίζεται στην καπιταλιστική ιδιοκτησία.

Από αυτήν τη σκοπιά, στις εκδηλώσεις αναδεικνύονται και μια σειρά μαχητικά παραδείγματα που υποδηλώνουν τη δύναμη του αγώνα και το ποιος είναι πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης και της αντιλαϊκής πολιτικής. Οπως των λιμενεργατών, που συντονίζονται με συναδέλφους τους από άλλες χώρες ενάντια στην αντεργατική πολιτική και στη μετατροπή των υποδομών σε κρίκους εμπλοκής. Των σωματείων του Πειραιά και του Θριασίου, που για τον ίδιο λόγο απεργούν στις 6 Φλεβάρη. Ευρύτερα των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς που διεκδικούν ΣΣΕ, όρους εργασίας και ζωής στο ύψος των σύγχρονων επιτευγμάτων της επιστήμης. Των υγειονομικών, που μαζί με τον λαό διεκδικούν υπηρεσίες Πρόληψης και Υγείας σύγχρονες και δωρεάν για όλους. Των εκπαιδευτικών, των γονέων και των φοιτητών - μαθητών, που διεκδικούν την Παιδεία που έχει ανάγκη ο 21ος αιώνας. Των αγροτών, που με τον μεγαλειώδη αγώνα τους στα μπλόκα και την ενότητά τους στρίμωξαν την κυβέρνηση. Και αυτοί οι αγώνες πρέπει να συνενώνονται, να δυναμώνουν, να ενισχύεται ο κοινός αγώνας εργατών, αυτοαπασχολούμενων, βιοπαλαιστών αγροτών, όλου του λαού, στοχεύοντας τον πραγματικό αντίπαλο, να ανοίγουν τον δρόμο της ανατροπής. Κόντρα στους σχεδιασμούς της ΕΕ και των μονοπωλίων, της κυβέρνησης, του αστικού κράτους, και στις νέες πολιτικές παγίδες εγκλωβισμού του λαού.

Με αυτόν τον τρόπο ο λαός θα πιστέψει και δείξει την αστείρευτη δύναμή του, θα γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με το ΚΚΕ μπροστά.

Το τριήμερο που πέρασε, μεταξύ άλλων οι Κομματικές Οργανώσεις Γεροβουνού και Καματερού (Σάββατο 24/1), Ιλίου, Αγίων Αναργύρων (Κυριακή 25/1) και Πετρούπολης (Δευτέρα 26/1) του ΚΚΕ πραγματοποίησαν εκδηλώσεις με το παραπάνω θέμα.

Μίλησαν η Βιβή Δάγκα, μέλος της ΚΕ του Κόμματος και βουλευτής Δυτικού Τομέα Αθηνών, ο Νίκος Σταματόπουλος, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Αττικής και Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Δυτικών Συνοικιών, και η Σπυρέτα Παναγή, μέλος της ΕΠ Αττικής και του Γραφείου της ΤΕ Δυτικών Συνοικιών.

Στις τοποθετήσεις τους τα στελέχη του ΚΚΕ τόνισαν μεταξύ άλλων ότι «καθημερινά ερχόμαστε πιο κοντά σε γενικευμένο μακελειό εξαιτίας του ανελέητου ανταγωνισμού μεταξύ καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, λόγω της αμείλικτης αναμέτρησης ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία.

Οσο περισσότερο σαπίζει το ιστορικά ξεπερασμένο σύστημά τους, τόσο πιο επικίνδυνο γίνεται για τους λαούς. Οχι εξαιτίας κάποιου "τρελού" ή κάποιων παρεκκλίσεων, αλλά από την επιδίωξη των κεφαλαιοκρατών να αυξήσουν τα κέρδη τους, από τις νομοτέλειες του καπιταλισμού. Τα εργατικά δικαιώματα γίνονται το πρώτο θύμα των ιμπεριαλιστικών πολέμων πριν οι λαοί αιματοκυλιστούν στα μέτωπα».

Στο πλαίσιο αυτό «η ΝΔ, με τη συνενοχή της συστημικής αστικής αντιπολίτευσης, έχει ανάψει για τα καλά τις "μηχανές" για τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να αναβαθμιστεί η θέση της αστικής τάξης, να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία.

Εντείνονται οι προσπάθειες να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του λαού μας η συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις, να συνηθίσουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Στην πράξη έχει αποδειχθεί πως η εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά τα επικίνδυνα σχέδια δεν εγγυάται την ασφάλεια του λαού, αντίθετα τον κάνει στόχο αντιποίνων.

Εχουν δρομολογηθεί εξελίξεις αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της κυριαρχίας της χώρας με ΝΑΤΟική "ομπρέλα", για να εξασφαλιστεί η συνοχή στη νοτιοανατολική πτέρυγα και να αποδυναμωθούν οι ρωσοτουρκικές σχέσεις.

Μπροστά σ' αυτά τα σχέδια, η μόνη διέξοδος για το λαό βρίσκεται στον ανυποχώρητο αγώνα:

• Ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
• Για να κλείσουν τώρα όλες οι στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στη χώρα μας, που αξιοποιούνται ως ορμητήρια πολέμου.
• Για να επιστρέψουν οι Ενοπλες Δυνάμεις από ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.
• Για να μπλοκάρουμε την αξιοποίηση ελληνικών εδαφών, υποδομών και μέσων για τους στρατιωτικούς - πολεμικούς σχεδιασμούς».

Τονίστηκε ότι «οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία της χώρας μας αντιμετωπίζουν ακρίβεια, φτώχεια, 13ωρη δουλειά κ.λπ., ανεξάρτητα από το ποιος είναι στο τιμόνι της διακυβέρνησης, για να αυγατίζουν τα κέρδη τους οι κεφαλαιοκράτες.

Για να σταματήσει η εξαθλίωση δεν αρκεί η αγανάκτηση - στο στόχαστρο πρέπει να μπει η πραγματική αιτία, ο καπιταλισμός. Το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα είναι ο αντίπαλος στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο.

Ανοίγουμε τη συζήτηση για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της χώρας μας, για τον σοσιαλισμό, όχι σε θεωρητικό επίπεδο αλλά πρακτικά, μαχητικά, μέσα στους αγώνες. Γιατί στα μεγάλα ερωτήματα που βάζει η εποχή μας, και που τίθενται μπροστά μας καθημερινά, χρειάζονται καθαρές απαντήσεις και ριζικές λύσεις, χωρίς μισόλογα, αυταπάτες και υπεκφυγές.

Η εργατική τάξη, ο λαός μπορούν να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις μέσα από την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, μέσα από βήματα στη συγκρότηση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τους βιοπαλαιστές αγρότες, σε αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ. Βασική προϋπόθεση είναι να προβάλλουμε καθημερινά την πολιτική πρόταση εξουσίας του Κόμματος».

Περιοδεία στο λιμάνι της Ελευσίνας πραγματοποίησε κλιμάκιο του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Μάρκο Μπεκρή, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Αττικής.

Ο Μ. Μπεκρής τόνισε τη σημασία της οργανωμένης αντίδρασης των εργαζομένων απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στα επικίνδυνα σχέδια των μονοπωλιακών ομίλων στην περιοχή, που έχουν ως προϋπόθεση το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Επεσήμανε ότι για να τρέξουν οι περιβόητες «εμβληματικές επενδύσεις» απαιτούνται η παραπέρα εντατικοποίηση της δουλειάς, το χτύπημα των εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, με τη γενίκευση του καθεστώτος ειδικής οικονομικής ζώνης, όπως για παράδειγμα ισχύει σήμερα στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.

Αναφέρθηκε στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, στο έδαφος των οποίων έχουν ενταχθεί λιμάνια όπως της Ελευσίνας και του Πειραιά, αντί να δουλεύουν σε συνεργασία για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, προς όφελος των εργαζομένων. Ξεκαθάρισε πως για να γίνει αυτό πρέπει να απαλλαγούμε από το σύστημα του κέρδους και των πολεμικών συγκρούσεων, και σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις.

Τέλος ο Μ. Μπεκρής κάλεσε τους εργαζόμενους να πάρουν ενεργά μέρος στην απεργία στις 6 Φλεβάρη, που έχουν προκηρύξει στο Θριάσιο και στον Πειραιά τα Εργατικά Κέντρα και μια σειρά σωματεία.