Οι καταστροφές της Τετάρτης σε πολλές περιοχές στην Αττική από μια ισχυρή βροχόπτωση που αναμενόταν - και άλλωστε είναι φυσιολογικό να συμβαίνει την εποχή που διανύουμε - ήταν αρκετές για να αποκαλυφθεί αυτό που κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να καταλάβει: Οτι τα αντιπλημμυρικά έργα, που όλο εξαγγέλλονται και γίνονται τα σύγχρονα «γεφύρια της Αρτας», για το αστικό κράτος, τις κυβερνήσεις και την Τοπική Διοίκηση δεν αποτελούν προτεραιότητα. Με βάση και την ΕΕ τα έργα αυτά θεωρούνται μη επιλέξιμα, αφού δεν είναι ανταποδοτικά για τους εργολάβους, ενώ όπως και για την αντιπυρική προστασία αυτό που κυριαρχεί είναι η λογική «κόστους - οφέλους».

Ετσι η απαράδεκτη κατάσταση να καιγόμαστε το καλοκαίρι και να πνιγόμαστε τον χειμώνα, που θέλουν να κάνουν τον λαό να θεωρεί ως «κανονικότητα», επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται όσο εφαρμόζεται αυτή η εγκληματική πολιτική. Γίνεται δε ακόμα πιο εξοργιστικό όταν όλοι αυτοί που αφήνουν αθωράκιστες τις πόλεις επικαλούνται τα «ακραία καιρικά φαινόμενα» και την «κλιματική αλλαγή», που όμως δεν κάνουν το παραμικρό για να την αντιμετωπίσουν.

Παρά ταύτα για την Αττική, που τα γύρω βουνά της έχουν αποψιλωθεί από την παντελή έλλειψη αντιπυρικής προστασίας, που τα ρέματα αν δεν έχουν μπαζωθεί μένουν ακαθάριστα, ο περιφερειάρχης, εκλεκτός της ΝΔ, Ν. Χαρδαλιάς, λίγο πριν την καταστροφή και τον τραγικό θάνατο της 56χρονης γυναίκας στην Ανω Γλυφάδα, δήλωνε αυτάρεσκα ότι «η Περιφέρεια Αττικής βρίσκεται σε απόλυτη φάση ετοιμότητας». Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της ...αυτοψίας στο Μπραχάμι, στο ρέμα της Πικροδάφνης που είχε πλημμυρίσει πριν τα Χριστούγεννα, και από τότε δεν έγινε απολύτως τίποτα, μίλησε για «προγραμματισμό» ώστε «να ξεκινήσουν εντός των επομένων ημερών εργασίες κατασκευής συρματοκιβωτίων για τη συγκράτηση των πρανών, ως προσωρινό μέτρο έως την ολοκλήρωση της μελέτης οριοθέτησης του ρέματος αλλά η κακοκαιρία μας πρόλαβε».

Κάπως έτσι, με ...μεγάλα λόγια, συνεχίζει η Αττική να είναι αθωράκιστη, με την περιφερειακή αρχή να ισχυρίζεται ότι έως το τέλος του 2026 θα έχουν δρομολογηθεί και τα 54 αντιπλημμυρικά έργα που έχει υποσχεθεί. Μάλιστα, περηφανεύεται ότι σήμερα από τα έργα αυτά 13 βρίσκονται σε φάση κατασκευής, 17 έχουν ήδη δημοπρατηθεί και τα υπόλοιπα θα δημοπρατηθούν. Δηλαδή, με άλλα λόγια κανένα από αυτά τα έργα δεν έχει ολοκληρωθεί στα 2 χρόνια θητείας της συγκεκριμένης περιφερειακής αρχής, ενώ και τα 54 αυτά έργα προέκυψαν από μια λίστα που περιελάμβανε αλλά τόσα, τα όποια απεντάχτηκαν, γιατί δεν προχωρούσαν ούτε με ρυθμό χελώνας, αλλά οι εργολάβοι ποτέ δεν σταμάτησαν να ταΐζονται από έργα που είχαν πριν από μια δεκαετία.

Μάλιστα, με στοιχεία που δίνει η ίδια η περιφερειακή αρχή, έχει ολοκληρωθεί ο καθαρισμός και η συντήρηση 19 ρεμάτων, μήκους 10,5 χιλιομέτρων, δηλαδή μόλις το 4% των ρεμάτων και λίγο πάνω από το 1% του μήκους του. Δηλαδή με αυτούς τους ρυθμούς θα χρειαστούν κάτι δεκαετίες για να καθαριστούν όλα.

Και πώς να γίνει αντιπλημμυρική θωράκιση όταν διαχρονικά το ποσοστό του προϋπολογισμού της Περιφέρειας για αντιπλημμυρικά έργα δεν ξεπέρασε ποτέ το 3%! Ενώ και τα όποια έργα δρομολογούνται, τα μπαλώματα που δεν εντάσσονται σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που να παίρνει υπόψιν του όλα τα δεδομένα, μένουν ανεκτέλεστα. Αυτό που συμβαίνει με τα αντιπλημμυρικά δεν συμβαίνει όμως με τους οδικούς άξονες και τα διόδια, όπου οι όμιλοι τρώγονται για το ποιος θα τους εκμεταλλευτεί με συμβάσεις δεκαετιών.

Αυτό είναι το κράτος που όταν έχει να κάνει με τις λαϊκές ανάγκες, με τις υποδομές για την αντιπλημμυρική, την αντιπυρική και αντισεισμική θωράκιση εμφανίζεται επιλεκτικά ανίκανο, αλλά είναι ικανότατο όταν στηρίζει τους επιχειρηματικούς ομίλους σε όλους τους τομείς, ή όταν ξοδεύει αμύθητα ποσά για τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, που εμφανίζονται ως δήθεν αμυντικοί.

Οι αιρετοί του ΚΚΕ με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στην Περιφέρεια Αττικής έχουν αναδείξει όλα αυτά τα σοβαρά προβλήματα για τον λαό πολλές φορές και συνεχίζουν να το κάνουν. Καταδεικνύουν ότι αυτή η εγκληματική πολιτική που εφαρμόζεται δεν είναι θέμα διαχείρισης ή τεχνοκρατικό, ή κακών προθέσεων, αλλά της αντιλαϊκής πολιτικής που βάζει στο ζύγι του κόστους - οφέλους και την πολιτική προστασία.

Αυτό το κράτος που εξυπηρετεί τους καπιταλιστές είναι που πνίγει τον λαό.

Σταχυολογώντας από τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής στις 11/12/24 για την πολιτική προστασία και τη θωράκιση της Αττικής, ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Γιάννης Πρωτούλης, σημείωνε χαρακτηριστικά: «Το μεγάλο ζήτημα που πρέπει να αλλάξει, αυτή ακριβώς η πολιτική είναι ότι δεν χρηματοδοτεί αναγκαίες παρεμβάσεις και αναγκαία έργα για την πολιτική προστασία. Σου λέει υπάρχει ενδιαφέρον επιχειρηματικό. Αν δεν υπάρχει επιχειρηματικό ενδιαφέρον, δεν θα προωθηθεί το έργο.

Στο Ελληνικό για παράδειγμα το αντιπλημμυρικό ήδη γίνεται. Εδώ είναι ο Βάλσαμος Συρίγος που δουλεύει στα έργα οικοδομής στο Ελληνικό, μπορεί να σας πει πολύ καλά ότι το αντιπλημμυρικό γίνεται. Γιατί; Υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον, κι εκεί που υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον το αντιπλημμυρικό θα το κάνουν. Δεν έχει επενδυτικό ενδιαφέρον στη Δυτική Αθήνα, στη Δυτική Αττική και αλλού; Αστους να πνίγονται.

Γι' αυτό και δεν μπορεί κανένας να υπερηφανεύεται αντί να διεκδικεί, αντί να φωνάζει, αντί να μην έχει ηρεμήσει όταν χρηματοδοτούνται μόνο για την Αττική, άμα προσθέσουμε και τα 8 έργα του υπουργείου, 8 και 53 τα δικά μας, αυτά είναι όλα κι όλα. Τα οποία κι αυτά γίνονται αποσπασματικά, γίνονται με μελέτες πλέον απαρχαιωμένες, που δεν απαντάνε στα σύγχρονα ζητήματα».

Απαντώντας σκωπτικά στα περί ενσυναίσθησης για το περιβάλλον που επικαλείται η κυβέρνηση, σημείωνε: «Λίγο ενσυναίσθηση, δεν έχει μείνει ούτε δυόσμος όρθιος στην Αττική, έχουν καεί 500 χιλιάδες στρέμματα τα τελευταία χρόνια, δεν έχεις ενσυναίσθηση, τι λες πήγαν όλα μια χαρά; Τι πήγαν μια χαρά; 253 χιλιάδες στρέμματα καμένα το 2022, 210 χιλιάδες στρέμματα καμένα το 2023, 110 χιλιάδες στρέμματα καμένα το 2024, τι πήγαν όλα μια χαρά;

Αυτό είναι το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί πλέον, που κάνει τις μελέτες ακόμα και αυτών των αποσπασματικών με μία ασυνέχεια αντιπλημμυρικών έργων, το ένα εδώ, το άλλο από κει, χωρίς καμία ουσιαστική μελέτη, τα κάνει κι αυτά να είναι έργα που δεν απαντάνε στο πραγματικό πρόβλημα».

Αναφερόμενος στην «ωρολογιακή βόμβα» του Κηφισού, που παροχετεύει το 70% των νερών της Αττικής, τόνιζε χαρακτηριστικά: «Το 1994 θεσπίστηκε η προστασία του με Προεδρικό Διάταγμα μάλιστα το 632Δ/27-6-1994 και προέβλεπε το Προεδρικό Διάταγμα αυτό δύο ζώνες προστασίας εκατέρωθεν του ποταμού, έκτασης 12.500 στρεμμάτων.

Στην πρώτη ζώνη απαγορευόταν κάθε είδους δόμηση, πλάτος 50 μέτρων εκατέρωθεν του ποταμού, επιτρεπόταν μόνο σε ορισμένα σημεία γεωργική χρήση. Δεύτερη ζώνη προστασίας εκτεινόταν πέραν της πρώτης, σε διαφορετικό κατά περιοχές πλάτος, όπου η δόμηση επιτρεπόταν σε μικρό συντελεστή και πολύ ήπιες χρήσεις.

Και μάλιστα προβλεπόταν και μια δεκαετής προθεσμία για την απομάκρυνση όλων των εγκαταστάσεων οι οποίες βρίσκονταν μέσα στα όρια της ζώνης προστασίας. Ποιες ήταν αυτές οι εγκαταστάσεις; Μπορούμε να πάμε δίπλα στον δρόμο σήμερα και να δούμε ποιες είναι, κάτι τεράστια πολυκαταστήματα που υπάρχουν χαμηλά στου Ρέντη, στη Νίκαια, εκατέρωθεν. Τι είναι, φτωχαδάκια είναι αυτοί που έχουν αυτά τα τεράστια πολυκαταστήματα, τότε βιομηχανίες;».

Αναφέρθηκαν και πολλά ακόμα παραδείγματα που καταλήγουν στο ότι οι υποχρηματοδοτούμενες και υποστελεχωμένες υπηρεσίες του κράτους και της Τοπικής Διοίκησης και οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν τα έργα, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την πολιτική προστασία. Ο Γ. Πρωτούλης τόνισε ακόμη το μεγάλο δίλημμα τον λαό: «Η πολιτική που τα δίνει όλα για όλα για την περίφημη ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων και από την άλλη οι πραγματικές ανάγκες του λαού μας, των 4,5 εκατομμυρίων που υπάρχει στην Αττική.

Αυτό είναι το μεγάλο δίλημμα που υπάρχει, κι αν απαντηθεί αυτό το ερώτημα, απαντιούνται και όλα τα υπόλοιπα, όχι εύκολα, γιατί η κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί θέλει πάρα πολλή δουλειά ασφαλώς για να ανατραπεί και να μπει σε ένα κανάλι που να σώζουμε ζωές και ...να μη βρέχει και υπάρχει ένα κλίμα τρομοκρατίας επειδή έβρεξε».