«Οι συνήγοροι Πολιτικής Αγωγής από το στάδιο της προδικασίας ζήτησαν τη συνεκδίκασή της και τη συνεξέταση όλων των δικογραφιών εγκληματικών συμπεριφορών της Χρυσής Αυγής, γιατί ήταν ο μόνος τρόπος για να αποκρουστεί η θεωρία των δήθεν μεμονωμένων περιστατικών που προκλήθηκαν από παρεκτραπέντα μέλη της και δήθεν δεν έχουν καμία σχέση με τις κεντρικές της επιδιώξεις...» ανέφερε.

«Προτείναμε μάρτυρες είτε από τον χώρο των παθόντων από διάφορες εγκληματικές συμπεριφορές της Χρυσής Αυγής και άλλων ομάδων αλλά και πρόσωπα από διάφορους κοινωνικούς φορείς και πολιτικούς χώρους, που με την εξέτασή τους συνέβαλαν καθοριστικά στη διερεύνηση της αλήθειας. Εισφέραμε εκατοντάδες αποδεικτικά στοιχεία: Εγγραφα, δικαστικές αποφάσεις, πιστοποιητικά, δημοσιεύματα, φωτογραφίες, ψηφιακά πειστήρια τόσο στο πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό του δικαστηρίου. Συμβάλαμε καθοριστικά στην ταυτοποίηση του τεράστιου, αλλά ανεπεξέργαστου και αταξινόμητου αποδεικτικού ψηφιακού υλικού της δικογραφίας με επισήμανση, κατηγοριοποίηση και ανάδειξη των σημαντικότερων σημείων του, πράγμα το οποίο δεν είχαν κάνει οι επιληφθείσες αστυνομικές ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές μέχρι και τον πρώτο βαθμό». Πρόσθεσε: «Διεκδικήσαμε και επιτύχαμε έστω και με πολύ μεγάλη δυσκολία στον πρώτο βαθμό την καταχώριση στα πρακτικά της έγγραφης αποτύπωσης των σχολιασμών και δηλώσεών μας ώστε να καταστεί μέρος του σώματος των πρακτικών της δίκης. Ζητήσαμε την άσκηση εισαγγελικών εφέσεων κατά του σκέλους της πρωτόδικης απόφασης που ερχόταν σε αντίθεση με την αναλογικότητα των ποινών που επιβλήθηκαν...».

Αναφέρθηκε ακόμα στην προσπάθεια που έγινε για την επιτάχυνση και την αποκατάσταση των ποιοτικών όρων διεξαγωγής της δίκης, την απομάκρυνσή της από την άθλια αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού στο Εφετείο. Συμπλήρωσε ακόμα: «Δώσαμε τη μάχη της ενημέρωσης σπάζοντας τον φραγμό της έλλειψης δημοσιότητας, κύρια αιτία του οποίου υπήρξαν οι απαγορεύσεις. Τηρήσαμε στάση αρχών και στους δύο βαθμούς απέναντι στους "προστατευόμενους μάρτυρες" καλώντας τους να έρθουν και να εμφανιστούν επώνυμα στο ακροατήριο και το κράτος να τους προστατέψει. Και φυσικά δεν συμμετείχαμε ούτε στον πρώτο ούτε στον δεύτερο βαθμό στην εξέτασή τους».

«Εργαστήκαμε καθημερινά μέσα και έξω από το δικαστήριο (...) χωρίς καμία αμοιβή και με τα έξοδα από την τσέπη μας, παρά τις λοιδορίες που κατά καιρούς δεχτήκαμε ακόμα και για αυτό, τη στιγμή που στην υπεράσπιση τουλάχιστον 10 συνήγοροι από αυτούς που παραστάθηκαν στον πρώτο βαθμό και όσο ήταν η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, δηλαδή μέχρι και τον Ιούνιο 2019, ήταν έμμισθοι κοινοβουλευτικοί συνεργάτες διαφόρων βουλευτών της Χρυσής Αυγής και πληρωμένοι με τα χρήματα του ελληνικού λαού εργάζονταν για την υπεράσπιση των κατηγορούμενων της εγκληματικής οργάνωσης» τόνισε. Τέλος, έκανε αναφορά στις επιθέσεις από ομάδα χρυσαυγιτών σε δυο συνηγόρους της Πολιτικής Αγωγής, στην Ευγ. Κουνιάκη και την Ελ. Τομπατζόγλου, που τραυματίστηκε σοβαρά ύστερα από επίθεση των ναζιστών Δεβελέκου και Θεοδώρου και άλλων χρυσαυγιτών στον κοινωνικό χώρο «Φαβέλα» στον Πειραιά...