Πρόκειται για συμφωνία - επέκταση της ΚΑΠ, που υπογράφεται με φόντο την κλιμάκωση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τη μοιρασιά αγορών και πρώτων υλών (και) στη Λατινική Αμερική, φέρνοντας από τη μία συντριπτικό χτύπημα για τους βιοπαλαιστές παραγωγούς και από την άλλη ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τα μεγάλα αγροτοδιατροφικά και άλλα μονοπώλια, που αποκτούν πρόσβαση σε ακόμα πιο φτηνές πρώτες ύλες και νέους αγρότες.

Υπενθυμίζεται ότι στις προβλέψεις της συμφωνίας, την οποία στήριξε και η ελληνική κυβέρνηση, περιλαμβάνεται η κατάργηση δασμών με τις χώρες της ζώνης Mercosur, κάτι που αφορά το 91% των προϊόντων που εξάγει η ΕΕ, δηλαδή αυτοκίνητα, χημικά και φάρμακα. Ετσι εκτιμάται ότι θα εξοικονομηθούν περίπου 4 δισ. ευρώ ετησίως για τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ίδια στιγμή που στο πλαίσιο της «ελευθερίας από δασμούς» τούς εξασφαλίζεται η πρόσβαση σε ακόμα πιο φτηνή Ενέργεια και κρίσιμες πρώτες ύλες.

Ως «γεωπολιτική δέσμευση» παρουσίασε τη συμφωνία η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για «κάτι πολύ περισσότερο από μια εμπορική συμφωνία». Και, αναδεικνύοντας το περιεχόμενο της συμφωνίας προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, τόνισε πως θα δημιουργήσει «περισσότερες επιχειρηματικές ευκαιρίες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού» και πως θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό

Στο ίδιο φόντο, η πρόεδρος της Κομισιόν έκανε λόγο για άνοιγμα δρόμου για «ενισχυμένο πολιτικό διάλογο» σε θέματα που αφορούν και την «ειρήνη και ασφάλεια». Επικαλέστηκε δε τη γνωστή προπαγάνδα περί «δικλίδων ασφαλείας», μπας και μετριάσει τις σφοδρές αντιδράσεις των παραγωγών οι οποίες συνεχίζονται, παραπέμποντας σε προβλέψεις τάχα για «προστασία ευαίσθητων γεωργικών τομέων» και «εισοδημάτων των αγροτών», με φόντο και τις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις βιοπαλαιστών σε διάφορες χώρες (π.χ. στη Γαλλία).

Η Προσωρινή Συμφωνία Εμπορίου (iTA) που υπογράφτηκε στις 17 Γενάρη χρειάζεται τώρα να επικυρωθεί από όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, ενώ ειδική συζήτηση χρειάζεται να γίνει στο Ευρωκοινοβούλιο.