Η εικόνα ενός 5χρονου αγοριού να σκαρφαλώνει σε στρατιωτικό όχημα στο Essen Motor Show και των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων να στρατολογούν νέους σε εμπορικές εκθέσεις αυτοκινήτων, δεν θα μπορούσε να συνοψίσει καλύτερα αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γερμανία: Την «αλλαγή εποχής» (Zeitwende) που ανακήρυξε πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια ο τότε σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος, Ολ. Σολτς, και την εκστρατεία εξοικείωσης, ψυχολογικής προετοιμασίας και στρατολόγησης του γερμανικού λαού μπροστά σε έναν επερχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Εκτοτε οι κυβερνήσεις της Γερμανίας δαπανούν εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε στρατιωτικούς σκοπούς, προχωρούν ραγδαία τον «επανεξοπλισμό» της, με πλήρη συνείδηση ότι τα όπλα θα ανοίξουν τον δρόμο στα λιμνάζοντα γερμανικά κεφάλαια να προελάσουν προς κερδοφόρες αγορές και να διεκδικήσουν γεωπολιτική κυριαρχία στην Ευρώπη. Η «Rheinmetall» και άλλοι γερμανικοί όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας έχουν ανοίξει νέες γραμμές παραγωγής, έχουν επεκταθεί σε άλλες χώρες, κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης, έχουν προσλάβει απολυμένους από αυτοκινητοβιομηχανίες και άλλα εργοστάσια που κλείνουν.

Παράλληλα εξελίσσεται μια στοχευμένη εκστρατεία προσέλκυσης νέων στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Bundeswehr), προκειμένου να πειστούν - πριν εξαναγκαστούν - να καταταγούν και μια προσπάθεια να μπει η γερμανική κοινωνία σε «πολεμική λογική», γιατί - λένε - «η ειρήνη δεν θεωρείται πια δεδομένη».

Με μήνυμα «οι καιροί έχουν αλλάξει», οι Ενοπλες Δυνάμεις της Γερμανίας προσπαθούν να παρουσιάσουν τον στρατό - κυρίως σε νεαρούς άνδρες - σαν μια «σύγχρονη και αξιοπρεπή επαγγελματική επιλογή». Ιδιαίτερα στο έδαφος της «αποβιομηχάνισης» της χώρας, με αυτοκινητοβιομηχανίες και άλλες βιομηχανίες να κλείνουν ή να μειώνουν την παραγωγή τους και με το ποσοστό της επίσημης ανεργίας να παγιώνεται πάνω από το 5% τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων, η Γερμανία χρειάζεται να αυξήσει το προσωπικό του επαγγελματικού στρατού κατά περίπου 80.000 άτομα, φτάνοντας τους 260.000 μέσα στην επόμενη δεκαετία, ενώ και οι έφεδροι θα πρέπει να ενισχυθούν κατά 140.000.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη προσπάθεια στρατολόγησης εδώ και δεκαετίες, αφού ο γερμανικός στρατός εξοπλίζεται ραγδαία, η γερμανική πολεμική βιομηχανία με πρωτοστάτη τη «Rheinmetall» επεκτείνει την παραγωγή της και αναζητούνται οι νέοι και οι νέες που θα χειριστούν αυτά τα όπλα, θα δεχτούν να σκοτώσουν και να σκοτωθούν για τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών, για να ανοίξουν κερδοφόροι δρόμοι για το γερμανικό κεφάλαιο.

Υπενθυμίζεται πως με νέο νόμο της συγκυβέρνησης Χριστιανικής Ενωσης (CDU/CSU) - Σοσιαλδημοκρατών (SPD) από την 1η Γενάρη 2026 όλοι οι άντρες, που κλείνουν τα 18, θα υποχρεώνονται να συμπληρώνουν ερωτηματολόγιο για τη διαθεσιμότητά τους σε περίπτωση στρατιωτικής ανάγκης.

Σε περίπου δύο χρόνια θα προβλέπεται και υποχρεωτικός ιατρικός έλεγχος, ώστε το κράτος να γνωρίζει ποιοι είναι διαθέσιμοι σε σενάριο γενικευμένης σύγκρουσης.

Η Γερμανία, για να ενισχύσει τις Ενοπλες Δυνάμεις της, σκοπεύει να αυξήσει τους μισθούς στους ενόπλους, να επιδοτήσει διπλώματα οδήγησης, ξένες γλώσσες και επαγγελματικά προσόντα, τα οποία σύμφωνα με τους ίδιους θα είναι «χρήσιμα και εκτός στρατού».

Αν παρ' όλα αυτά τα «τυράκια», οι ένοπλες δυνάμεις δεν προσελκύσουν τον απαραίτητο αριθμό «εθελοντών», τότε ο νέος νόμος προβλέπει υποχρεωτική στράτευση σε καταστάσεις «έκτακτης ανάγκης ασφαλείας».

Η αλλαγή στρατηγικής συνοδεύεται από εκτεταμένη δημόσια καμπάνια: Περίπτερα του στρατού σε αθλητικούς χώρους, σούπερ μάρκετ, εκδηλώσεις, ακόμη και ειδικές «ημέρες γνωριμίας» σε στρατόπεδα.

Αυτό σηματοδοτεί και το περίπτερο στρατολόγησης που έστησαν οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις στο Essen Motor Show - μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές εκθέσεις αυτοκινήτων - δίπλα σε σπορ αυτοκίνητα και γουρούνες.

Στο εσωτερικό ενός Panzerhaubitze 2000, νεαροί άντρες ακούν έναν αξιωματικό της Bundeswehr να εξηγεί τις δυνατότητες ενός από τα πιο προηγμένα οπλικά συστήματα της Ευρώπης. Δεν πρόκειται απλώς για μία επίδειξη ισχύος, αλλά για μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας εξοικείωσης του γερμανικού λαού με την «αλλαγή εποχής».

Ταυτόχρονα έχουν επιστρατευτεί επαγγελματίες «ινφλουένσερς» - προπαγανδιστές, που κατακλύζουν το Tik Tok και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρουσιάζοντας τη θητεία ως κάτι «κουλ» και μια καλή επαγγελματική εξασφάλιση. Απευθύνονται στα παιδιά των πιο φτωχών εργατικών οικογενειών, που δεν βλέπουν άλλη επαγγελματική προοπτική και η ανάγκη επιβίωσης μπορεί να τα σπρώξει στο να καταταγούν.

Ο στόχος είναι διπλός: Να προσελκυστούν εθελοντές και να αλλάξει η κοινωνική εικόνα του στρατιώτη - όχι ως «πολεμοχαρούς», αλλά ως πολίτη με στολή.

Την ίδια στιγμή, αυξάνονται και οι νέοι που σπεύδουν προληπτικά να δηλώσουν αντιρρησίες συνείδησης, σε περίπτωση επαναφοράς της υποχρεωτικής θητείας. Η γερμανική κοινωνία εμφανίζεται διχασμένη: Πάνω από το 50% των Γερμανών στηρίζει την επιστροφή της γενίκευσης της στράτευσης, αλλά 63% των νέων την απορρίπτει.

Αυτή η εκστρατεία στρατολόγησης δεν γίνεται στον «αέρα», ούτε «σε περίπτωση που», αλλά τα στρατιωτικά επιτελεία έχουν βάλει στο «χαρτί» τα πολεμικά σχέδια.

Οι κυβερνοεπιθέσεις, οι δολιοφθορές και οι εκστρατείες παραπληροφόρησης θα μπορούσαν να αποτελέσουν την έναρξη ενός νέου πολέμου, αναφέρουν οι στρατιωτικοί σχεδιαστές της Γερμανίας, καθώς επεξεργάζονται διάφορα σενάρια για το πώς και το πότε θα μπορούσε να ξεκινήσει μια γενικευμένη σύγκρουση με τη Ρωσία σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Αυτή η εκτίμηση ορίζεται στο Επιχειρησιακό Σχέδιο για τη Γερμανία (OPLAN), ένα σχέδιο για το πώς το Βερολίνο θα οργανώσει την Αμυνα του γερμανικού εδάφους σε μια μεγάλη σύγκρουση του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με εμπιστευτικό κυβερνητικό έγγραφο που είδε το «Politico» (30/12/2025).

Το ενδιαφέρον που παρουσιάζει το OPLAN, το οποίο εμπλουτίστηκε πρόσφατα για να εντάξει στον σχεδιασμό τις πολιτικές υποδομές και τον γερμανικό πληθυσμό, είναι ότι αυτές οι υβριδικές επιθέσεις, ο λεγόμενος υβριδικός πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη, λογαριάζεται ως στρατιωτική κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης και όχι ως «πίεση στο παρασκήνιο».

Το έγγραφο αναφέρει ότι τα υβριδικά μέτρα «μπορούν ουσιαστικά να χρησιμεύσουν για την προετοιμασία μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης». Αντί να αντιμετωπίζει τις κυβερνοεπιχειρήσεις ή τις εκστρατείες επιρροής ως πίεση στο παρασκήνιο, το σχέδιο τις εντάσσει απευθείας στη λογική της στρατιωτικής κλιμάκωσης. Και αυτό είναι κομβικό για τον τρόπο που θα μπορούσε να ξεκινήσει μια σύγκρουση με τη Ρωσία, τα προσχήματα και οι αφορμές που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Τους τελευταίους μήνες, η Γερμανία και άλλα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν αντιμετωπίσει μια ροή υβριδικών επιθέσεων που αντικατοπτρίζουν τα σενάρια που περιγράφουν οι σχεδιαστές στο OPLAN, όπως αυξανόμενη ρωσική κατασκοπεία, κυβερνοεπιθέσεις, προσπάθειες επιρροής, πτήσεις drones κοντά σε αεροδρόμια, με τον υπουργό Εσωτερικών Αλ. Ντόμπριντ να περιγράφει τη χώρα ως «καθημερινό στόχο υβριδικού πολέμου».

Το ΟPLAN αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη μετατόπιση στη Γερμανία τα τελευταία 4 χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με ένταση της πολεμικής προπαρασκευής, με το γερμανικό κεφάλαιο να διεκδικεί κυρίαρχο γεωπολιτικό ρόλο στην Ευρώπη - πλέον και στρατιωτικά.

Περαιτέρω, λόγω και της γεωγραφικής της θέσης η Γερμανία έχει αναλάβει κεντρικό ρόλο στην εφοδιαστική και τον σχεδιασμό ενίσχυσης για το ΝΑΤΟ.

Η υπόθεση αυτή έχει συγκεκριμένες συνέπειες για τον τρόπο με τον οποίο η Γερμανία σχεδιάζει τον ρόλο της σε μια μελλοντική σύγκρουση. Το έγγραφο παρουσιάζει τη Γερμανία ως επιχειρησιακή βάση και διάδρομο διέλευσης για τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ, που θα δεχτεί πίεση νωρίς, ιδιαίτερα λόγω του ρόλου της ως κύριου κόμβου της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας για την κίνηση και τη διατήρηση δυνάμεων.

Το έγγραφο των 24 σελίδων χαρακτηρίζεται ως η λεγόμενη «ελαφριά εκδοχή» του σχεδίου, το οποίο στοχεύει στον συντονισμό πολιτικών και στρατιωτικών φορέων για τον καθορισμό του ρόλου της Γερμανίας ως κόμβου διέλευσης για τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις.

Σε ένα σενάριο σύγκρουσης, η Γερμανία θα γινόταν «προτεραιοποιημένος στόχος συμβατικών επιθέσεων με συστήματα όπλων μεγάλου βεληνεκούς» που θα στρέφονταν τόσο κατά στρατιωτικών όσο και κατά πολιτικών υποδομών, αναφέρει το έγγραφο.

Το OPLAN καθορίζει ένα μοντέλο κλιμάκωσης πέντε φάσεων, που περιλαμβάνει: Εγκαιρη ανίχνευση απειλών και αποτροπή, συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ και ανάκαμψη μετά τη σύγκρουση.

Το έγγραφο σημειώνει ότι η Γερμανία βρίσκεται επί του παρόντος στην πρώτη φάση, όπου επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας κοινής εικόνας απειλών, στον συντονισμό σε ολόκληρη την κυβέρνηση και στην προετοιμασία μέτρων υλικοτεχνικής υποστήριξης και προστασίας.

Το σχέδιο αναθέτει επίσης έναν σημαντικά διευρυμένο ρόλο στις εγχώριες στρατιωτικές δυνάμεις, τόσο για την επιτυχημένη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά και για την καταστολή του λαού, που σε αυτές τις συνθήκες υπάρχει πάντα ο «κίνδυνος» να ξεσηκωθεί.

Ετσι, οι μονάδες εσωτερικής ασφάλειας έχουν ως αποστολή την προστασία κρίσιμων υποδομών, την εξασφάλιση των κινήσεων στρατευμάτων σε όλη τη γερμανική επικράτεια και την υποστήριξη της διατήρησης των κρατικών λειτουργιών, ενώ οι μάχιμες δυνάμεις αναπτύσσονται αλλού.

Το έγγραφο αναφέρει ότι «πολυάριθμες αποστολές απαιτούν πολιτική υποστήριξη» - την υποστήριξη του λαού και εργαζομένων διαφόρων ειδικοτήτων - χωρίς την οποία το σχέδιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Οι πολιτικές δομές αντιμετωπίζονται ως απαραίτητες για τη στρατιωτική επιτυχία, με τα δίκτυα μεταφορών, τον ενεργειακό εφοδιασμό, τις υπηρεσίες Υγείας και τους ιδιώτες εργολάβους να αναφέρονται επανειλημμένα ως κρίσιμοι παράγοντες. Θέλοντας και μη, αποκαλύπτουν το πιο αδύναμο σημείο τους: Τη συναίνεση και υποταγή των μαζών.

Και εδώ βρίσκεται η δύναμη των λαών. Απέναντι στα σχέδια των ιμπεριαλιστών μπορούν να σταθούν τα σχέδια ενός οργανωμένου και αποφασισμένου λαού, των κομμουνιστών που θα μπουν μπροστά και μέσα σε συνθήκες πολέμου θα πάρουν τον έλεγχο αυτών των κρίσιμων υποδομών - από τις μεταφορές και την Ενέργεια μέχρι τις βιομηχανίες και τις υπηρεσίες Υγείας - και τελικά θα στρέψουν τα όπλα στον πραγματικό εχθρό: Τους εκμεταλλευτές.