Τώρα, με τα τρακτέρ παρατεταγμένα σε ουρές χιλιόμετρων, ετοιμάζονται για τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, η οποία αποτελεί μέρος του σκληρού αγώνα που δίνουν μέσα από τις μαζικές και συλλογικές διαδικασίες τους. Το μήνυμά τους είναι σαφές: «Εδώ είναι αγώνας επιβίωσης! Δεν θα επιτρέψουμε τον αφανισμό μας, ούτε να γίνουμε σύγχρονοι κολίγοι».

Το μήνυμα αυτό θα μεταφέρουν και στην Αθήνα την ερχόμενη Τρίτη, με την οργή τους να ξεχειλίζει ακόμα περισσότερο ύστερα από τον εμπαιγμό που εισέπραξαν από τις πρόσφατες «εξειδικεύσεις» της κυβέρνησης, με τις οποίες επαναλήφθηκαν τα γνωστά ημίμετρα. Γι' αυτό άλλωστε προχώρησαν συντονισμένα και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους με τον πανελλαδικό αποκλεισμό της περασμένης Πέμπτης, δείχνοντας στην πράξη την τεράστια δύναμη που έχουν όταν παλεύουν σαν «ένα μπλόκο» σε όλη τη χώρα.

Σε αυτό το φόντο, λοιπόν, και κάτω από την τεράστια πίεση που ασκούν τα μπλόκα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τους κάλεσε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό. Οι αγρότες φτάνουν στη συνάντηση αυτή για να διαπραγματευτούν τα ζωτικά τους αιτήματα, για το κόστος παραγωγής, για τις τιμές των προϊόντων, τις αποζημιώσεις κ.ο.κ. Ολα εκείνα δηλαδή που μέχρι πριν 40 μέρες ήταν ...«άγνωστα» στην κυβέρνηση, ενώ παρίστανε πως δεν γνωρίζει καν την Επιτροπή των Μπλόκων.

Η δυνατότητα επομένως να θέσουν οι ίδιοι οι βιοπαλαιστές παραγωγοί με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στον πρωθυπουργό τα αιτήματά τους και να απαιτήσουν συγκεκριμένες απαντήσεις, χωρίς «ναι μεν αλλά», διαμορφώθηκε μέσα από τον ανυποχώρητο αγώνα που δίνουν και που συνεχίζεται με τα τρακτέρ στους δρόμους και στα μπλόκα.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβερνητική προπαγάνδα ξεκίνησε από τα «δεν έχετε σαφή αιτήματα», για να φτάσει μετά από ενάμιση μήνα αγώνα στο «έχουν δίκιο οι αγρότες», αν και πάνω σ' αυτό το «δίκιο» επιχειρεί να βάλει τα όρια της βάρβαρης πολιτικής της.

Βεβαίως οι βιοπαλαιστές δεν πάνε με ...άδεια χέρια στη συνάντηση.

Εχουν το πιο ισχυρό «διαπραγματευτικό χαρτί»:

Αυτό που στη μία του πλευρά ξεχωρίζει η ενότητα του αγώνα τους, μια ενότητα που όχι μόνο δεν «έσπασε» από τις φανερές και αθέατες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, αλλά αντίθετα μετά από κάθε επιχείρηση υπονόμευσης δυνάμωνε ακόμα περισσότερο.

Αυτό το «σαν ένα μπλόκο» είναι που ακύρωσε τις απειλές και την καταστολή, τους εκβιασμούς και τη χυδαία επίθεση περί «βολεμένων μειοψηφιών», ακόμα και «λαμόγιων» που τάχα κουμαντάρουν τα μπλόκα. Αυτή η πίστη στη δύναμη της οργάνωσης και του συντονισμού τους, η επιμονή στις συλλογικές αποφάσεις, στις συνελεύσεις και τις πανελλαδικές συσκέψεις, είναι που θωράκισε τον δίκαιο αγώνα από τις πολύμορφες επιθέσεις.

Είναι χαρακτηριστικό το πιο πρόσφατο «επεισόδιο», όταν κυβέρνηση και παπαγαλάκια διακινούσαν τα ψεύδη ότι «υπάρχει ρήγμα» στα μπλόκα, αξιοποιώντας κάνα - δυο πρόθυμους «λαγούς» τους. Αποτέλεσμα; Μόλις λίγες μέρες μετά, στη σύσκεψη των Μαλγάρων εκπροσωπήθηκαν ακόμα περισσότερα μπλόκα, φτάνοντας τα 62, με το μήνυμα της κλιμάκωσης να είναι ξεκάθαρο. Το δε «μπλόκο» που αξιοποιούσε η κυβέρνηση για να στηρίξει τον ισχυρισμό περί «ρήγματος» ...διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη.

Στην άλλη του πλευρά, στο ίδιο διαπραγματευτικό χαρτί των αγροτών ξεχωρίζει η συγκλονιστική λαϊκή αλληλεγγύη, η στήριξη από την εργατική τάξη και όλο τον λαό, που ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Εκφράζεται με τις επισκέψεις στα μπλόκα, με το «βαστάτε γερά» που ακούγεται από χιλιάδες επισκέπτες, από τους οδηγούς στις Εθνικές Οδούς. Που πήρε «σάρκα και οστά» ακόμα και μέσα στις γιορτές, όταν οι βιοπαλαιστές άνοιγαν διόδια για να περάσουν τα αυτοκίνητα ενώ η κυβέρνηση παρέπεμπε σε κατσικόδρομους, μπας και προκαλέσει αγανάκτηση.

Κι όμως, ο «κοινωνικός αυτοματισμός» έπεσε ξανά στο κενό και η κυβέρνηση γνώρισε άλλη μια ήττα, αφού δεν κατάφερε να βρει ούτε μία «κοινωνική ομάδα» - όπως τις ονομάζει - η οποία να στέκεται απέναντι στον δίκαιο αγώνα. Οι μόνοι που βρέθηκαν να καλούν «να εφαρμοστεί ο νόμος» ήταν οι βιομήχανοι και οι μεγαλοξενοδόχοι, οι ίδιοι δηλαδή που για τα κέρδη τους τσακίζουν τόσο τους αγρότες όσο και τους εργαζόμενους.

Με αυτή λοιπόν τη δυναμική οι χιλιάδες βιοπαλαιστές παραμένουν ακλόνητοι στα μπλόκα και επιστρέφουν τα τελεσίγραφα και τους εμπαιγμούς στον αποστολέα τους! Και με το παραπάνω ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί ξεκαθαρίζουν την άρνησή τους να συμβιβαστούν με τα στενά όρια του «δημοσιονομικού χώρου» και του «εφικτού», που τους τσαμπουνάει η κυβέρνηση για να απορρίψει κάθε δίκαιο αίτημα επιβίωσης.

Βεβαίως οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης στο κεφάλαιο και στην ΕΕ είναι γνωστές στους βιοπαλαιστές. Γι' αυτό και παλεύουν για ανάσες επιβίωσης απέναντι στο πλαίσιο της ΚΑΠ που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και στήριξαν ξανά πρόσφατα τα αστικά κόμματα στην Ευρωβουλή.

Γι' αυτό και αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη το γεγονός ότι ο αγώνας τους βάζει στο στόχαστρο ακριβώς αυτήν την πολιτική, της ΚΑΠ και της θωράκισης των κερδών των εμποροβιομηχάνων.

Ο μεγαλειώδης τους ξεσηκωμός είναι που ανάγκασε την κυβέρνηση να παραδεχτεί ότι το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», η «λειτουργία της αγοράς» και τα «δημοσιονομικά όρια» είναι ασυμβίβαστα με το αξιοπρεπές εισόδημα για τους βιοπαλαιστές, την ίδια στιγμή βέβαια που η χρηματοδότηση στους επιχειρηματικούς ομίλους και στην πολεμική βιομηχανία ρέει ασταμάτητη.

Είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων που επιτρέπει π.χ. στην κυβέρνηση να δίνει 100 εκατ. ευρώ για σταθεροποίηση της τιμής του ρεύματος στους βιομηχάνους, αλλά όχι να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημα των αγροτών για πλαφόν 7 λεπτά / κιλοβατώρα στο αγροτικό ρεύμα, για να καλλιεργούν φτηνότερα και ποιοτικότερα.

Είναι η «νέα ΚΑΠ» που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως «σημαντική ευκαιρία» ώστε να διαμορφωθεί «ένα βιώσιμο και ανταγωνιστικό μοντέλο ανάπτυξης», με στόχο τη δημιουργία μεγάλων καπιταλιστικών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, που προϋποθέτει την επιτάχυνση του ξεκληρίσματος χιλιάδων βιοπαλαιστών.

Τελικά είναι αυτός ο κύκλος των κινητοποιήσεων που ανέδειξε ένα μεγάλο οργανωμένο αγροτικό κίνημα που ξέρει να διεκδικεί, να αγωνίζεται και να στριμώχνει την κυβέρνηση, που κάνει πιο ορατό τον πραγματικό αντίπαλο, όπως και τον δρόμο για την ανατροπή του. Που βαδίζει στον δρόμο της συντονισμένης πάλης με όλες τις μορφές πάλης, όπως έκανε όχι μόνο τις τελευταίες 40 μέρες αλλά εδώ και δύο χρόνια που είναι σε διαρκή κινητοποίηση, ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο, με τις αγροτικές δουλειές στο «φουλ».

Ο μεγάλος αυτός αγώνας εδώ και ενάμιση μήνα στα μπλόκα φανερώνει τις δυνατότητες να δυναμώσει η σύγκρουση με τον ένοχο για τα βάσανά τους, να βαθύνει η συμμαχία των εργαζομένων με τα λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης, να κλιμακωθεί η κοινή τους πάλη απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες στον βωμό του κέρδους, να στεριώσει ακόμα καλύτερα ο κοινός βηματισμός απέναντί της, για την οριστική ανατροπή του σημερινού βάρβαρου συστήματος της εκμετάλλευσης.