Κινηματογραφική εβδομάδα με πολύ δυσάρεστα νέα. Ο σκηνοθέτης Ρομπ Ράινερ και η σύζυγός του, Μισέλ Σίνγκερ, δολοφονήθηκαν το βράδυ της Κυριακής. Ως δράστης της διπλής δολοφονίας φέρεται να είναι ο 32χρονος γιος του Ρομπ Ράινερ, Νικ Ράινερ. Μια τραγωδία που ούτε στο σινεμά δεν βλέπουμε χωρίς να συγκλονιστούμε. Ο Ρομπ Ράινερ ήταν ένας ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός που μας έχει χαρίσει υπέροχες ταινίες. «Οταν ο Χάρι Γνώρισε τη Σάλι», «Στάσου πλάι μου» («Stand by Me»), «Ζήτημα τιμής» («A Few Good Men»), «Misery» είναι μερικές από αυτές που τον καθιέρωσαν ως σκηνοθέτη, ενώ ο Ράινερ έχει παίξει δευτερεύοντες ρόλους και ήταν παραγωγός σε πολλές από τις ταινίες που αγαπήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Πάμε να δούμε κάποιες από τις ταινίες της εβδομάδας.

Η ιστορία συνεχίζεται λίγο καιρό μετά τα γεγονότα της ταινίας «Avatar: The Way of Water». Η οικογένεια Sully (Jake and Neytiri) εξακολουθεί να ζει με τη φυλή Metkayina στους πανέμορφους υφάλους της Πανδώρας, ενώ παλεύει να προσαρμοστεί σε μία πραγματικότητα χωρίς τον Neteyam, που σκοτώθηκε σε μια βίαιη συμπλοκή με την RDA. Στον δρόμο τους συναντούν μια νέα, επιθετική φυλή Na'vi, τη φυλή Mangkwan, που ονομάζεται επίσης και Ανθρωποι της Στάχτης, με επικεφαλής τη φλογερή αρχηγό της φυλής, Varang, η οποία έχει συμμαχήσει με τον εχθρό του Jake, Quaritch, καθώς η σύγκρουση στην Πανδώρα κλιμακώνεται με καταστροφικές συνέπειες.

Οπως καταλαβαίνετε, δεν είναι δυνατόν να δείτε την τρίτη ταινία της σειράς χωρίς να έχετε δει, ή έστω να έχετε πάρει μια ιδέα, για τις δυο πρώτες, γιατί δεν θα καταλάβετε και πολλά! Η πρώτη ταινία κυκλοφόρησε το 2009, η δεύτερη το 2022 και ο Τζέιμς Κάμερον επανέρχεται με την τρίτη ταινία της σειράς, χωρίς να αφήνει, σεναριακά, κάποιο μέτωπο ανοιχτό για επόμενη ταινία. Tα δυο προηγούμενα «Avatar» είναι στην πρώτη και τρίτη θέση αντίστοιχα στη λίστα των πιο κερδοφόρων ταινιών που έγιναν ποτέ! Ετσι θα άφηνε ο Κάμερον αυτό το χρυσωρυχείο, χωρίς ένα τρίτο μέρος;

Ας θυμηθούμε λίγο τι μας λέει το «Avatar». Βρισκόμαστε κάπου στο 2154 και μετά, όταν η Γη έχει καταστραφεί οικολογικά και έχουν εξαντληθεί οι πόροι της και στρέφεται εναντίον ενός άλλου πλανήτη, όπου οι κάτοικοί του αγωνίζονται σκληρά και ενώνουν τις φυλές τους! Θα λέγαμε ότι η ταινία έχει μια «οικουμενικότητα». Μια απέραντη αγάπη για τη φύση που λατρεύεται σαν θεότητα και είναι η μόνη ουσιαστική υπερδύναμη. Βεβαίως είναι και ο λαός πρωταγωνιστής με τις φυλές του στην Πανδώρα, γιατί στη Γη βλέπουμε μόνο ένα εξαγριωμένο υποταγμένο πλήθος, που χωρίς μάσκα δεν μπορεί να αναπνεύσει. Σε κάθε ταινία οι θεατές γνώρισαν νέες εκπληκτικές φυλές της Πανδώρας, εδώ γνωρίζουν τους Wind Traders και τους Ash People, δυο εκ διαμέτρου αντίθετες φυλές. Ανάμεσα στις φυλές υπάρχουν οι προδότες, αυτοί που συντάσσονται με τον εχθρό και οι υπερασπιστές - αγωνιστές του τόπου τους που στέκονται αλληλέγγυοι μεταξύ τους. Δεν είναι καθόλου κακό αυτό το δίπολο! Αλλά το Χόλιγουντ δεν ξεχνάει τη δυστοπία που μας σερβίρει σαν βάση του όμορφου παραμυθιού.

Εχει πάντα και ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης και μας το εξηγεί ο ίδιος ο Κάμερον. «Είναι μια ταινία για μια οικογένεια που προσπαθεί να επεξεργαστεί τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε πόλεμο, τι σημαίνει για τα παιδιά να βιώνουν έναν πόλεμο, τι σημαίνει για τους γονείς να αφήνουν τα παιδιά τους να φύγουν και να εμπιστευτούν ότι θα πάρουν τις σωστές αποφάσεις». Για ποιο πράγμα θέλει να προετοιμάσει «τις οικογένειες και τα παιδιά τους»... και εστιάζει τόσο καθαρά και στενεμένα εκεί. Μήπως είναι κακό ότι βλέπουμε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σαν κατάσταση και σαν απειλή, άλλωστε το ζούμε στην καθημερινότητά μας, ή μήπως είναι μια ταινία ενταγμένη στις πολεμικές προετοιμασίες; Πρέπει πάντα να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τις συνθήκες στην περίοδο που διανύουμε.

Κλείνοντας να πούμε δυο λόγια για την τεχνική που γυρίστηκε η ταινία. Η ταινία γυρίστηκε με την τεχνική performance capture, η οποία επιτρέπει στον φανταστικό κόσμο και τους χαρακτήρες του να «ζωντανεύουν» (και την ώρα του γυρίσματος πλέον). Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί κινήσεις και εκφράσεις του προσώπου και του σώματος για να «οδηγήσει» την ερμηνεία φωτορεαλιστικών, ψηφιακά δημιουργημένων χαρακτήρων. Ουσιαστικά η τεχνική αυτή εφευρέθηκε από την παραγωγή του Κάμερον για τη σειρά ταινιών «Avatar». Σπουδαία τεχνική, σε μαγεύει κι ας πλάτειασε λίγο ο Κάμερον... 3,5 ώρες κρατάει η ταινία και το 3D είναι εντυπωσιακό, αλλά λίγο κουραστικό για τόσες ώρες.

Αν μας ρωτάτε, σαφώς και προτιμάμε το «The Way of Water»...

Η Μίλι, προσπαθώντας να ξεφύγει από ένα δύσκολο παρελθόν, δέχεται μια φαινομενικά ιδανική δουλειά ως εσωτερική οικιακή βοηθός στην έπαυλη της Νίνα και του Αντριου Γουίντσεστερ. Ομως πίσω από την τελειότητα και τα χαμόγελα κρύβεται ένα επικίνδυνο παιχνίδι επιθυμίας, χειραγώγησης και κρυμμένων μυστικών που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα.

Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο της Φρίντα ΜακΦάντεν και ενώ φαίνεται μια κομεντί με κάποια στοιχεία θρίλερ, τελικά μετατρέπεται σε καθαρό θρίλερ. Βεβαίως σε κρατάει σεναριακά, γιατί μετά το μελό έχει τη μια ανατροπή μετά την άλλη! Αλλά τι σου λέει; Αυτοί οι κακοί οι άντρες δυνάστες που «πρέπει όλοι να βρουν τον δάσκαλό τους» και «να βγουν από τη μέση» ώστε να ζήσουν οι γυναίκες «ελεύθερες και χειραφετημένες» με τα λεφτά του δυνάστη! Δεν θεωρούμε ότι αξίζει τον κόπο να αποδομήσουμε μια τέτοια αντιδραστική σαχλαμάρα! Μέχρι κάποια στιγμή σε ξεγελάει και θεωρείς ότι βλέπεις θρίλερ, όμως στη συνέχεια βλέπεις καθαρά ότι έτσι αντιλαμβάνεται τη χειραφέτηση η συγγραφέας και ο σκηνοθέτης και φρίττεις! Μα σε ποιες γυναίκες απευθύνεται και έχει γίνει και μπεστ σέλερ; Αφήνουμε το ταξικό ζήτημα στην άκρη... Δεν χωράνε ταξικά εδώ, έχουμε πόλεμο με το άλλο φύλο!

Ο Αλι, καθηγητής πανεπιστημίου, στοιχειώνεται από τον ύποπτο θάνατο της άρρωστης μητέρας του και αναγκάζει τον μυστηριώδη κηπουρό του να διαπράξει μια πράξη ψυχρής εκδίκησης. Καθώς παλιά, θαμμένα οικογενειακά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και η αστυνομία σφίγγει τον κλοιό γύρω του, οι αμφιβολίες αρχίζουν να κλονίζουν τη συνείδησή του. Ο Αλι δεν έχει άλλη επιλογή από το να κοιτάξει κατάματα την άβυσσο της ίδιας του της ψυχής.

Εμεις δεν καταλάβαμε τον στόχο της ταινίας. Ενδεχομένως να μην ήταν το σενάριο ιδιαίτερα διαφωτιστικό! Δυστυχώς δεν βοήθησε και η τεχνική μη αρτιότητα στο να διαλευκανθεί λίγο η υπόθεση! Κρίμα γιατί το τουρκικό σινεμά έχει δώσει διαμάντια και πάντα πηγαίνουμε στην αίθουσα με μεγάλες προσδοκίες!