Ενα από τα «επιχειρήματα» που ακούστηκαν αυτές τις μέρες στις προβλήτες του ΣΕΜΠΟ στον Πειραιά, από τα πρωτοπαλίκαρα των εργολάβων που βγήκαν μπροστά για να στηθεί το «σωματείο» - παραμάγαζο της εργοδοσίας, ήταν «να μην ξανακλείσει το λιμάνι». Επιδίωξή τους είναι δηλαδή να μην ξαναγίνει απεργία, όπως αυτή τον περασμένο Μάη, που στρίμωξε την εργοδοσία και την ανάγκασε να κάτσει στο τραπέζι και να συζητήσει την υπογραφή Σύμβασης. Θυμίζουμε ότι και τότε, η εργοδοσία και τα παπαγαλάκια της διέδιδαν στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο ότι «είναι μεγάλη ζημιά να κλείνει το λιμάνι» για τα συμβόλαια της εταιρείας, αλλά και «για τη φήμη της χώρας στους επενδυτές». Με την άποψη αυτή συμφωνούσαν βέβαια και κυβερνητικά στελέχη, που ασκούσαν με κάθε τρόπο πίεση στους εργαζόμενους (και με δικαστικές αποφάσεις που έκριναν παράνομες τις απεργίες τους) να σταματήσουν τον δίκαιο αγώνα, αλλά καμιά πίεση στην εργοδοσία να υποχωρήσει και να δεχτεί την υπογραφή Σύμβασης.