Παρασκευή 25 Μάη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 13
ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
ΔΑΝΙΑ
Συμπεράσματα από την πείρα μιας δυναμικής κινητοποίησης οικοδόμων σε εργοτάξιο στην Κοπεγχάγη

Από τη δράση της Επιτροπής Αγώνα στο Συνδικάτο Οικοδόμων στην Κοπεγχάγη
Από τη δράση της Επιτροπής Αγώνα στο Συνδικάτο Οικοδόμων στην Κοπεγχάγη
Την οργή των εργατοπατέρων του εργοδοτικού συνδικαλισμού στη Δανία προκάλεσε η μεγάλη επιτυχία της Επιτροπής Αγώνα που συστάθηκε από μέλη του Συνδικάτου Οικοδόμων και μετά από πολυήμερο μπλόκο στην είσοδο του εργοταξίου της HOFOR (εταιρεία ύδρευσης και άλλων υπηρεσιών, λειτουργεί AE, με κύριο μέτοχο τον δήμο Κοπεγχάγης) ως ανάγκασε την εργοδοσία να υπογράψει εργοταξιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία εξασφαλίζει συγκροτημένα δικαιώματα για τους περίπου 1.000 εργαζόμενους που δουλεύουν στο εργοτάξιο. Οι εργάτες έχουν προσληφθεί μέσω δουλεμπορικών γραφείων κυρίως από την Τσεχία και δουλεύουν εδώ και 6 μήνες με εξευτελιστικούς για τη δανέζικη πραγματικότητα μισθούς, χωρίς στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας, χωρίς ένσημα και χωρίς να πληρώνονται τις υπερωρίες.

Η νέα σύμβαση εξασφαλίζει μισθούς υψηλότερους από το κατώτερο μισθό, πληρωμή των υπερωριών και αυστηρά μέτρα ασφάλειας, των οποίων η εφαρμογή θα ελέγχεται τακτικά από το κλαδικό σωματείο.

Αντιδρούν οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες

Η Ομοσπονδία 3F, στην οποία ανήκουν και τα οικοδομικά σωματεία (έχει περίπου 300.000 μέλη), υπερασπιζόμενη το λεγόμενο δανέζικο μοντέλο (βασισμένο στις αρχές του «κοινωνικού εταιρισμού»)και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, θεωρεί μονόδρομο τη λύση των προβλημάτων μέσω του «κοινωνικού διαλόγου» και των ...περιθωρίων που επιτρέπουν οι αστικοί νόμοι και η κερδοφορία του κεφαλαίου. Κατά την Ομοσπονδία, όλα θα πρέπει να λύνονται από τα πάνω, με διαπραγματεύσεις μεταξύ εργατοπατέρων και εργοδοτών, χωρίς Γενικές Συνελεύσεις, χωρίς ενημέρωση και συμμετοχή των μελών και πάντα μέσα στα καλούμενα «όρια αντοχής της οικονομίας» και με στόχο την καπιταλιστική ανάπτυξη, που κατά τη λογική τους θα φέρει νέες θέσεις εργασίας.

Χρειάζεται να σημειωθεί ότι στον κλάδο της οικοδομής παρουσιάζεται σήμερα μια προσωρινή ανάκαμψη, που όμως φέρνει τεράστια κέρδη στους κατασκευαστές, οι οποίοι κυρίως εκμεταλλεύονται ξένους εργάτες, ενώ υπάρχουν Δανοί οικοδόμοι άνεργοι και τα μεροκάματα δεν ανεβαίνουν.

Ετσι εδώ και 4 μήνες, η 3F προσπαθούσε με δικηγόρους και «εργατοδίκες» να βρει λύση στο πρόβλημα του συγκεκριμένου εργοταξίου, χωρίς αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή, έντονη αγανάκτηση επικρατούσε σε πολλά μέλη του Συνδικάτου Οικοδόμων από την παθητική στάση των εργατοπατέρων και με βάση την εμπειρία από παρόμοιες υποθέσεις στο παρελθόν, με αποκορύφωμα την απροκάλυπτη σύμπραξη και συνυπογραφή τους πριν ένα χρόνο στην κατάπτυστη νέα ΣΣΕ στον ιδιωτικό τομέα (από εκεί που οι εργατοπατέρες υπόσχονταν ότι θα δώσουν μάχη για αυξήσεις, υπέγραψαν σύμβαση που ανεβάζει τον μέσο εβδομαδιαίο όρο δουλειάς από 37 σε 42 ώρες και τα όρια συνταξιοδότησης στα 74 έτη).

Ετσι, θέλοντας να υπερασπιστούν, από τη μια, τους αλλοδαπούς εισαγόμενους συναδέλφους τους που δουλεύουν εκεί, κάτω από απαράδεκτες συνθήκες και, από την άλλη, τη Συλλογική Σύμβαση στον κλάδο τους, συγκρότησαν Επιτροπή Αγώνα, που απέκλεισε την πύλη του εργοταξίου για 10 μερόνυχτα, εμποδίζοντας την προμήθεια υλικών στο εργοτάξιο και αψηφώντας τις απειλές της εργοδοσίας και της αστυνομίας.

Σε όλη τη διάρκεια του απεργιακού μπλόκου, βρίσκονταν στην περιφρούρηση της πύλης του εργοταξίου από 30 έως και 200 άτομα. Υπήρξε μεγάλη υποστήριξη και αλληλεγγύη από οικοδόμους, από εργαζόμενους σε άλλους κλάδους, από γειτονικά καταστήματα και απλούς ανθρώπους που συνεχώς προμήθευαν την Επιτροπή με τρόφιμα, χρήματα, κάθε είδους βοήθεια.

Η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία στο πλευρό των αγωνιζόμενων οικοδόμων

Αντιπροσωπεία της ΠΣΟ και Ελληνες μετανάστες βρέθηκαν από την πρώτη μέρα στο χώρο του απεργιακού μπλόκου, προσφέροντας έμπρακτη βοήθεια, οικονομική ενίσχυση και μεταφέροντας παράλληλα τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς και την αλληλεγγύη του ταξικού κινήματος της Ελλάδας.

Η εργοδοσία του ομίλου κατασκευών - αναδόχου του έργου, έχοντας τις πλάτες της δανέζικης κυβέρνησης, επιστράτευσε απειλές, καταγγελίες στην αστυνομία και τραμπουκισμούς, έως και μηνύσεις, απαιτώντας αποζημιώσεις για κάθε ώρα καθυστέρησης του έργου.

Στο ίδιο μήκος κύματος, στοιχισμένοι πίσω από τα συμφέροντα της εργοδοσίας κινήθηκαν και οι εργατοπατέρες του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Γι' αυτό και το γραφείο Τύπου της συμβιβασμένης Ομοσπονδίας 3F έβγαλε αμέσως ανακοίνωση, με την οποία όχι μόνο διαχωρίζει τη θέση της από την αγωνιστική στάση και διεκδίκηση των εργαζομένων της ΗΟFΟR, αλλά και προκλητικά προτρέπει τα μέλη της να μην τις στηρίζουν και να αφήνουν την τύχη τους στην ίδια και στους «κοινωνικούς διαλόγους». Αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δουλεύουν για τα συμφέροντα της εργοδοσίας, απαγόρευσαν στα μέλη τους να κάνουν μέχρι και χρήση για τη στήριξη των απεργών οποιωνδήποτε υλικών της Ομοσπονδίας, από φωτοαντίγραφα μέχρι σημαίες και μπλουζάκια. Οπως δήλωσαν, θεωρούν την πρωτοβουλία του απεργιακού μπλόκου στο εργοτάξιο «πράξη βίαιη και αντίθετη με το κλίμα της εργασιακής ειρήνης που εγγυάται η εφαρμογή του δανέζικου μοντέλου»...

Παρ' όλη αυτήν την υπονομευτική δουλειά, το μπλόκο των απεργών έμεινε ακλόνητο χάρη στην αποφασιστική στάση των εργαζομένων. Την τέταρτη μέρα του μπλόκου έγινε και πορεία στο δημαρχείο, αποκαλύπτοντας τον βρώμικο ρόλο του σοσιαλδημοκράτη δημάρχου της πόλης (ο δήμος αποτελεί τον κύριο μέτοχο της επιχείρησης), που δηλώνει κατά τ' άλλα υπέρμαχος των Συλλογικών Συμβάσεων και της καταπολέμησης του καθεστώτος εισαγωγής εργατών από τους εργοδότες με συμβάσεις άλλων χωρών, που προβλέπουν χαμηλότερους μισθούς και δικαιώματα.

Μετά από 10 μέρες κινητοποιήσεων και όταν άρχισαν να γίνονται πιεστικές οι ελλείψεις υλικών, η εργοδοσία αναγκάστηκε να υπογράψει σύμβαση.

Αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ανασύνταξης του εργατικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση

Το αποτέλεσμα αυτό αποτελεί νίκη των εργαζομένων, που η αξία του ξεπερνά κατά πολύ την ίδια τη σημασία της Σύμβασης που υπέγραψαν. Σε συνθήκες που τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στον ιδιωτικό έχουν γίνει τεράστιες περικοπές, επιταχύνθηκαν το ξήλωμα των συγκροτημένων δικαιωμάτων και κατακτήσεων, το χτύπημα των μισθών, του μεροκάματου, της ασφάλισης, χειροτέρεψαν συνολικά οι όροι δουλειάς, ανέβηκε το όριο συνταξιοδότησης, επιβλήθηκαν τα ελαστικά ωράρια, η πρόσληψη μέσω δουλεμπορικών γραφείων και αυξήθηκε ο βαθμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων κατακόρυφα.

Σε συνθήκες που το εργατικό κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση και ποδηγετείται από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Αλλωστε, τα κατορθώματα των εργατοπατέρων τα γεύτηκαν καλά οι εργαζόμενοι το προηγούμενο διάστημα των διαπραγματεύσεων μέσω του «κοινωνικού διαλόγου» για την υπογραφή ΓΣΣΕ στο Δημόσιο (κράτος, περιφέρειες και δήμοι). Παρά τις καθημερινές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις που οργανώνονταν και για να προλάβουν τα χειρότερα, μπροστά στην αγανάκτηση των εργαζομένων, οι συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων πρόβαλαν ένα πλαίσιο πάλης με αιτήματα που δεν απείχαν πολύ από τις θέσεις των εργοδοτών και που δεν αφορούσαν ούτε καν στην ανάκτηση των απωλειών των τελευταίων χρόνων. Κατέληξαν μάλιστα μετά από 4 μήνες διαπραγμάτευσης να δεχτούν όλα τα αιτήματα της εργοδοσίας και να παραπέμψουν την απεργία στη ...Δευτέρα Παρουσία.

Η νίκη των εργαζομένων της HOFOR αποδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι όταν παρακάμψουν τις συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων, όταν αποφασίσουν να οργανώσουν την πάλη τους με όρους κινήματος και με οδηγό τα δικά τους συμφέροντα, μπορούν να έχουν αποτελέσματα, να σηματοδοτούν την πάλη για συνολικότερη σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Αποτελεί απάντηση σε αντιλήψεις, όπως «οι αγώνες δεν έχουν αποτελέσματα», ότι «οι εργάτες δεν καταλαβαίνουν» ή ότι «σε μια πολιτισμένη κοινωνία τα προβλήματα λύνονται με διάλογο και όχι με απεργίες» ή ακόμα «τι χρειάζεται το σωματείο αφού δεν μας προσφέρει τίποτα».

Δείχνει τον δρόμο της δράσης μέσα στους χώρους δουλειάς, με συσπείρωση μαχητικών και δραστήριων Επιτροπών Αγώνα, που θα παίρνουν στις πλάτες τους την οργάνωση της πάλης των εργατών. Το δρόμο που χρειάζεται να ακολουθήσει το ταξικό εργατικό κίνημα, για να αντιστρέψει τη σημερινή κατάσταση όπου στη Δανία το 80% των εργαζομένων είναι μέλη σωματείων, χωρίς όμως να συμμετέχουν, και τα τελευταία χρόνια καταγράφονται μαζικές αποχωρήσεις.

Φανερώνει ακόμα πιο καθαρά την ανάγκη να συγκροτηθεί στη Δανία ταξικός πόλος κόντρα στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις και τις διακρατικές ενώσεις του. Στις ελπιδοφόρες διεργασίες αυτής της περιόδου, μέσα σ' αυτήν τη δύσκολη κατάσταση χρειάζεται να σημειωθεί και το γεγονός ότι τον τελευταίο χρόνο τρία σωματεία από τον κλάδο των Κατασκευών αποφάσισαν, κόντρα στις πιέσεις της Ομοσπονδίας, με Γενικές Συνελεύσεις, να ενταχθούν στην ΠΣΟ.

Ολα τα παραπάνω έχουν ανοίξει συζητήσεις μεταξύ των κομμουνιστών για το ποια γραμμή πρέπει να ακολουθεί το εργατικό κίνημα και για να ξεσκεπαστεί ο ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Σε αυτήν την υπόθεση οι Ελληνες κομμουνιστές, οι ΚΟ του ΚΚΕ στο εξωτερικό θα συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις, όχι μόνο μεταφέροντας την πείρα από τους αγώνες στην Ελλάδα, αλλά συνεισφέροντας έμπρακτα στην πάλη των εργαζομένων σε κάθε χώρα.

Η πείρα του απεργιακού μπλόκου στη HOFOR, η στάση του εργοδοτικού συνδικαλισμού και της εργοδοσίας διδάσκει και προσφέρεται για άνοιγμα πλατιάς συζήτησης, σε κάθε χώρο δουλειάς, για την ανάγκη ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, την αποφασιστική ρήξη με τις εργοδοτικές ηγεσίες και την αποφασιστική προώθηση διεκδικητικού πλαισίου αιτημάτων με βάση τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.


Πάνος ΑΠΕΡΓΗΣ
ΚΟ Σκανδιναβίας του ΚΚΕ

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Οχι άλλο αίμα εργατών για τα κέρδη των εργοδοτών!(23/11/2021)
Παραστάσεις διαμαρτυρίας από συνδικαλιστικές οργανώσεις(14/4/2020)
Μαζικότερη συμμετοχή(13/11/2002)
Απαιτούν τήρηση των συμφωνιών(8/2/2001)
Απέρριψαν τους εκβιασμούς(30/6/2000)
Νικηφόρες μάχες!(10/6/2000)

Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org