Τρίτη 27 Μάρτη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 14
ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
Η πρόταση του ΚΚΕ μπορεί να γίνει πραγματικότητα, να δώσει απάντηση στα μεγάλα λαϊκά προβλήματα

Εμφανείς είναι ακόμα οι «πληγές» από το σεισμό, 8 μήνες μετά
Εμφανείς είναι ακόμα οι «πληγές» από το σεισμό, 8 μήνες μετά
Τις αγωνίες των ανθρώπων που μοχθούν για το μεροκάματο άκουσε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, κατά τη συνάντηση που είχε στην Κω με φορείς του νησιού στο Εργατικό Κέντρο.

Τη συζήτηση άνοιξε, καλωσορίζοντας τον ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, η πρόεδρος του ΕΚ Κω, Κική Μακρή. Ακολούθησαν οι παρεμβάσεις των εκπροσώπων συνδικάτων και φορέων, βασικά σημεία των οποίων παραθέτουμε παρακάτω:

Το κάλπικο αφήγημα της «δίκαιης ανάπτυξης» αποδόμησε με τη μεστή παρέμβασή της η Ιωάννα Λάμπρου, πρόεδρος των ξενοδοχοϋπαλλήλων του νησιού, η οποία επισήμανε ότι αν και στο νησί ο τουρισμός ανθίζει, με 400 ξενοδοχεία και 1 εκατομμύριο τουρίστες, με τρελά κέρδη για το τουριστικό κεφάλαιο, εντούτοις για τους 7.000 εργαζόμενους το «κέρδος» είναι δουλειά κάτω από άθλιες συνθήκες, δίχως δικαιώματα και με μισθούς πείνας. Οι συμβάσεις δεν τηρούνται, απεναντίας διαδεδομένες είναι οι λεγόμενες συμφωνίες - πακέτο, που σε γενικές γραμμές προβλέπουν δουλειά 7 μέρες χωρίς ρεπό, δουλειά για 8 ώρες, αλλά πληρωμή και ασφάλιση για 4, με επιπτώσεις στο ύψος του επιδόματος ανεργίας αλλά και στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, που ούτως ή άλλως έχουν πληγεί, ιδίως το επίδομα ανεργίας και σε διάρκεια και σε ύψος. Ενώ και το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας είναι υποστελεχωμένο και αδυνατεί να ελέγξει το όργιο αυθαιρεσίας.

Από τη συνάντηση με τους φορείς του νησιού
Από τη συνάντηση με τους φορείς του νησιού
Ο Δ. Σαράντης, αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, από την πλευρά του, σκιαγράφησε τη - νομοτελειακή στον καπιταλισμό - τάση συγκέντρωσης και εκτοπισμού των μικρών και μεσαίων εμπόρων, αυτοαπασχολούμενων κ.λπ., αναδεικνύοντας ως το μείζον πρόβλημα των εμπόρων της Κω την επέκταση των μεγάλων εμπορικών ομίλων που αποσπούν τη μερίδα του λέοντος της τοπικής αγοράς.

Ο Λ. Γεωργαλής, από το Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρίες, περιέγραψε με γλαφυρότητα την τραγική κατάσταση στον τομέα της Υγείας - Πρόνοιας, το ζήτημα των ανικανοποίητων αναγκών των ατόμων με αναπηρίες, καταγγέλλοντας τις σοβαρές ελλείψεις στο νοσοκομείο, την οικονομική αιμορραγία που υφίστανται λόγω της συμμετοχής χρονίως πασχόντων σε φάρμακα υψηλού κόστους, αλλά και της μετάβασής τους σε αστικά κέντρα προκειμένου να υποβληθούν στις αναγκαίες εξετάσεις. Συνακόλουθα έθεσε τα αιτήματα της μείωσης ή της κατάργησης της συμμετοχής σε φάρμακα για χρονίως πάσχοντες και της έκπτωσης στα ακτοπλοϊκά, αεροπορικά και αστικά εισιτήρια για όλους τους ανάπηρους. Ανάμεσα στα αιτήματα φυσικά ήταν και αυτό της πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες, παραλίες κ.α.

Τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει λόγω της ασκούμενης πολιτικής οι αγρότες περιέγραψε ο Β. Σακελλαρίου, από τον Αγροτικό Σύλλογο, επισημαίνοντας ότι με την Κοινή Αγροτική Πολιτική ενισχύονται οι μεγάλοι παραγωγοί, ενώ τα προβλήματα των μικρών και φτωχών αγροτών συνεχώς οξύνονται. Κυρίαρχα είναι το υπέρογκο κόστος παραγωγής, η διάθεση των προϊόντων τους, αφού το υψηλό μεταφορικό κόστος εμποδίζει τη διάθεσή τους σε άλλα νησιά και η διάθεσή τους στα ξενοδοχεία γίνεται σε εξευτελιστικές τιμές και με την αποζημίωσή τους να καθυστερεί για μήνες, κατάσταση που απαντά και στην κυβερνητική ρητορική για σύνδεση του τουρισμού με τον πρωτογενή τομέα. Ως μεγάλο πρόβλημα παρουσίασε και την υπεράντληση υδάτων, κυρίως από ξενοδοχειακές μονάδες που προχωρούν σε μεγάλες γεωτρήσεις, με αποτέλεσμα σε ορισμένες περιοχές οι κάτοικοι να μην έχουν επαρκές νερό όχι μόνο για πότισμα, αλλά ούτε και για την κάλυψη των αναγκών τους.


Στο ίδιο πνεύμα και ο Π. Παπασεβαστός, πρόεδρος των ψαράδων, επισήμανε ως πρόβλημα την υπεραλίευση λόγω της δραστηριοποίησης και μη επαγγελματιών ψαράδων, αλλά και την ποσόστωση σε αλιεύματα που έχει επιβληθεί από την ΕΕ στην Ελλάδα και είναι πολύ χαμηλότερη σε σχέση με άλλες χώρες.

Μια πλευρά των προβλημάτων που αφορούν στη δημόσια Εκπαίδευση έθεσε στη συζήτηση ο Δ. Τονίδης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κω και Νισύρου. Οπως είπε, τα τελευταία 8 χρόνια έχουν γίνει μόλις 70 διορισμοί, ενώ σε όλα τα Δωδεκάνησα υπάρχουν 800 αναπληρωτές δάσκαλοι, οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μόνιμους, αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν την πολύμηνη απομάκρυνσή τους απ' τις οικογένειές τους, το μεγάλο κόστος διαβίωσης με τα ενοίκια, τη μετακίνηση κ.λπ.

Ο Γ. Μαμάκας, πρόεδρος των Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων, επισήμανε τις άθλιες εργασιακές σχέσεις με δουλειά την Κυριακή που δεν πληρώνεται, με μισή ασφάλιση, με χαμηλούς μισθούς που σε ορισμένες περιπτώσεις καταβάλλονται κατά το ήμισυ με τη μορφή κουπονιού, που οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να εξαργυρώνουν στο κατάστημα όπου δουλεύουν, με τη μετακίνηση των υπαλλήλων σε απομακρυσμένα καταστήματα μεγάλων αλυσίδων, με τα έξοδα μετακίνησης να επιβαρύνουν την τσέπη τους. Κατήγγειλε επίσης ότι και στο νησί τους καταγράφηκαν κρούσματα με εργοδότες που απαιτούσαν εκβιαστικά από τους εργαζόμενους να επιστρέψουν επιδόματα και Δώρα γιορτών.

Ο Στ. Κριαράς, από τη Β' ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, έθεσε το πρόβλημα του περιεχομένου της μόρφωσης που παρέχει το δημόσιο σχολείο, στηλίτευσε τις μεγάλες απώλειες σε δικαιώματα που έχουν οι καθηγητές, ενώ εστίασε στο πρόβλημα που αφορά στις υποδομές, τονίζοντας ως επιτακτική την ανάγκη της αποκατάστασης των ζημιών από το σεισμό που έγινε 8 μήνες πριν. Οπως είπε, αυτή τη στιγμή στο νησί υπάρχουν 1.000 παιδιά που πηγαίνουν σε απογευματινή βάρδια, γιατί δεν έχουν αποκατασταθεί οι καταστροφές στα σχολεία. Σημείωσε ακόμα την ανάγκη κατασκευής και συντήρησης των σχολείων, όπως και του προσεισμικού ελέγχου τους, από ένα δημόσιο φορέα που θα έχει την ευθύνη για τα κτίρια.

Τέλος, η Ρένα Γιαννάκου, από το Σύλλογο Γυναικών, συνόψισε ζητήματα που είχαν και οι προηγούμενοι ομιλητές αναδείξει στις παρεμβάσεις τους και αφορούν στο σύνολο των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, όπως: Οι ελλείψεις σε παιδικούς σταθμούς οι οποίοι δεν επαρκούν για τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για εργαζόμενους στον τουρισμό που το καλοκαίρι και τα απογεύματα δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους. Οι ελλείψεις στην Υγεία, π.χ. στο νοσοκομείο δεν υπάρχει παιδίατρος, αναγκάζοντας πολλές λαϊκές οικογένειες που αποκτούν παιδιά να απευθύνονται σε ιδιώτη, υπηρεσία που κοστολογείται στα 200 με 250 ευρώ ή η ύπαρξη μίας μόνο θερμοκοιτίδας, με συνέπεια να καθίσταται επιβεβλημένη η διακομιδή του παιδιού αν υπάρξει πρόβλημα κ.ά. Ως μεγάλο πρόβλημα κατέγραψε και την ανυπαρξία διεξόδου για τα νέα παιδιά, που δεν έχουν τίποτα να κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους.

Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιη ανάπτυξη στον καπιταλισμό

Αμέσως μετά το λόγο πήρε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος αφού ευχαρίστησε τους εκπροσώπους συνδικάτων και φορέων για τη συμμετοχή τους, συμπλήρωσε ότι τα προβλήματα που αναφέρθηκαν, τα ζητήματα επιβίωσης της λαϊκής οικογένειας όσο και οι επικίνδυνοι σχεδιασμοί των λυκοσυμμαχιών στους οποίους συμμετέχει η χώρα μας και η προκλητικότητα της Τουρκίας, είναι προβλήματα που διαπλέκονται μεταξύ τους, ενιαία, αποτέλεσμα της ίδιας ανάλγητης πολιτικής, και ως τέτοια πρέπει να τα αντιμετωπίζει και ο λαός, βάζοντάς τα στο επίκεντρο της λαϊκής παρέμβασης και πάλης.

Σχολιάζοντας εξάλλου τις εξαγγελίες της κυβέρνησης περί «τέλους των μνημονίων», «καθαρής εξόδου» και «δίκαιης ανάπτυξης» ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε ότι «λέει ξανά ψέματα στον ελληνικό λαό. Διότι καθαρή έξοδος και οριστική έξοδος απ' τα μνημόνια σημαίνει κατάργηση των ήδη υπαρχόντων μνημονίων, κατάργηση όλων των αντιλαϊκών - αντεργατικών μέτρων ή τουλάχιστον να δρομολογηθεί η κατάργησή τους σε μια πορεία. Λέμε ότι πρέπει να σημαίνει ανάπτυξη σε όφελος του λαού και όχι έξοδο απ' την κρίση σε όφελος κάποιων μονοπωλιακών ομίλων, του μεγάλου κεφαλαίου.

Αρα, απ' αυτήν τη σκοπιά, πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα και το εργατικό - λαϊκό κίνημα και εδώ στην Κω και παντού σε όλη τη χώρα. Γιατί μετά το τέλος του Αυγούστου, όταν τελειώσει και η 4η "αξιολόγηση" με τα 88 προαπαιτούμενα, θα έχουμε άλλο "κουπί να σύρουμε" και αυτό το "κουπί" δεν θα το σύρουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες - το μεγάλο κεφάλαιο που λέμε εμείς - αλλά θα κληθεί να το σύρει πάλι ο λαός, με μεταρρυθμίσεις, με δημοσιονομικές προσαρμογές, με αναδιαρθρώσεις, οι οποίες δήθεν θα είναι για το καλό μας. Αλλά όταν αυτοί λένε ότι "θα είναι για το καλό μας", δεν εννοούν το καλό της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά το καλό μιας μειοψηφίας, των λίγων, αυτών που αλλιώς λέμε πλουτοκρατία. Αυτήν την επαγρύπνηση θα πρέπει να έχουμε και να αντιμετωπίσουμε από κοινού αυτά τα προβλήματα.

Δίκαιη ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει. Δείτε, για παράδειγμα, τον κλάδο του τουρισμού, με κερδοφορία ακόμα και στα χρόνια της κρίσης, και ακόμα μεγαλύτερη σε περίπτωση που έχουμε μια μικρή έστω ανάκαμψη. Οπως μεγάλη κερδοφορία για τις μεγάλες επιχειρήσεις του τουρισμού, που είναι μέσα και εγχώρια και ξένα κεφάλαια, που έχουν κατακλύσει και την Κω και όλη την Ελλάδα. Αρα, ανάκαμψη και ανάπτυξη για τους εργαζόμενους στον κλάδο του τουρισμού δεν υπάρχει ούτε θα υπάρξει, γιατί ο εργαζόμενος καταλαβαίνει την ανάκαμψη στο πορτοφόλι του, στην τσέπη του. Οταν δεν υπάρχει αύξηση μισθών, όταν ουσιαστικά τα μεγάλα ξενοδοχεία είναι γκέτο, όταν έχουν ανατραπεί οι εργασιακές σχέσεις, όταν δεν υπάρχουν στοιχειώδη δικαιώματα είτε μισθολογικά είτε ασφαλιστικά και οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, αυτό το λέμε "δίκαιη ανάπτυξη"; Μοιράζονται εξίσου τα κέρδη στους μεγαλοξενοδόχους και τους εργαζόμενους;».

Για την αντισεισμική προστασία

Εξάλλου, αναφερόμενος στα έργα αντισεισμικής προστασίας σημείωσε: «Για να έχεις ανάπτυξη σημαίνει ότι επιλέγεις έργα, προτεραιότητες και για φαινόμενα που δεν συμβαίνουν κάθε μέρα, αλλά θα συμβούν μια στα τόσα χρόνια, όπως είναι, για παράδειγμα, ο σεισμός ή οι πλημμύρες ή οι πυρκαγιές που πλήττουν τη χώρα κάθε καλοκαίρι και καταστρέφουν τα δάση. Αρα, πρέπει να πάρεις από πριν μέτρα αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας, αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής προστασίας, που σημαίνει χρηματοδότηση αυτών των έργων, έτσι ώστε να μην έχεις σχολεία να πέφτουν, να μην έχεις κατεστραμμένα λιμάνια απ' τους σεισμούς. Ιδιαίτερα για την Κω πρέπει να αποκτήσει προτεραιότητα το ζήτημα της άμεσης αποκατάστασης των τριών σχολικών κτιρίων που έχουν πληγεί απ' το σεισμό».

Για την ανεργία, τη μετανάστευση, την Παιδεία

«Αντίστοιχα είναι και τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ανεργία, τη σταθερή μόνιμη δουλειά, με ολοκληρωμένα δικαιώματα. Υπάρχουν κλάδοι εργαζομένων που πλήττονται απ' την ανεργία, που λόγω αυτού οδηγούνται στη μετανάστευση, πάνε σε άλλες χώρες ή ανά την Ελλάδα να βρουν δουλειά, φεύγουν απ' το νησί, ενώ θα μπορούσαν εδώ και να παράγουν και να προσφέρουν. Υπάρχουν τα προβλήματα στο δημόσιο τομέα, ιδιαίτερα στους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στα οποία αναφερθήκατε, όπως η κάλυψη των κενών με αναπληρωτές, ενώ θα έπρεπε να γίνουν μαζικές προσλήψεις. Οι απαιτήσεις του κινήματος των καθηγητών, όλων των εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αφορούν στο τώρα, πρέπει να γίνουν εδώ και τώρα. Εμείς έχουμε καταθέσει και Επίκαιρες Ερωτήσεις, έχουμε κάνει Αναφορές στη Βουλή και επιμένουμε με κινητοποιήσεις έξω από το υπ. Παιδείας, οι οποίες είναι μαζικές. Δεν δικαιολογείται τον 21ο αιώνα να μιλάς για ανάπτυξη, ότι "θα φύγουμε απ' τα μνημόνια και θα υπάρχει δικαιοσύνη για τον ελληνικό λαό" και να έχεις σχολεία που μένουν χωρίς καθηγητές, χωρίς δασκάλους και να περιμένουν τους αναπληρωτές, που φεύγουν απ' την οικογένειά τους και στέλνονται μακριά χωρίς τα στοιχειώδη μέσα για να ασκήσουν το λειτούργημά τους».

Για τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματοβιοτέχνες και αγρότες

«Αντίστοιχα, υπάρχουν και άλλα προβλήματα, όπως αυτά με τους επαγγελματοβιοτέχνες. Εχουμε στα νησιά - αλλά και σε όλες τις τουριστικές περιοχές - το all inclusive. Δεν πλήττει αυτό τον επαγγελματία, όταν οι μεγαλοξενοδόχοι έχουν τα πάντα εκεί; Δεν πλήττουν άλλα μέτρα που έχουν να κάνουν με τη φορολογία, που χρωστά ο καθένας τα μαλλιοκέφαλά του; Αυτά δεν έχουν γίνει με νόμους του ελληνικού κράτους, με νόμους των κυβερνήσεων; Πριν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τώρα των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους διάφορους συμμάχους τους, που σηκώνουν το χέρι στη Βουλή και τα ψηφίζουν; Δεν έχουν ευθύνες όλοι αυτοί για όλα αυτά; Η κατάργηση, για παράδειγμα, από 1η Ιουλίου του '18 της μείωσης του ΦΠΑ στα νησιά και σε όλο το Αιγαίο δεν θα επιφέρει προβλήματα, μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερη ακρίβεια, δεν θα πλήξει αυτό και τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες και τους επαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους;

Το ίδιο και στην αγροτική οικονομία. Ολη η Ελλάδα και εδώ η Κως είναι ευλογημένος τόπος από την άποψη των καλλιεργειών, της δυνατότητας που έχει να σταθεί και να παράγει η αγροτική οικονομία. Και εδώ συντελούν πάρα πολλοί παράγοντες για την πατρίδα μας, όπως οι κλιματολογικές συνθήκες, το εύφορο έδαφος - δεν είμαστε στον προηγούμενο αιώνα - έχει αναπτυχθεί και η τεχνολογία. Υπάρχει πείρα στον αγρότη, στην αγροτική παραγωγή, υπάρχουν τα τεχνικά μέσα, όμως ο αγρότης δεν μπορεί να παράγει και να πουλάει τα προϊόντα του την ώρα που το κόστος παραγωγής είναι τεράστιο, με τιμές που δεν του φτάνουν ούτε να ζήσει την οικογένειά του ούτε για να ξανακάνει απ' τη νέα χρονιά την καλλιέργεια».

Χρειάζεται μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία που να διεκδικεί στο σήμερα ανοίγοντας το δρόμο για το αύριο

«Κι αυτά είναι προβλήματα που το ένα δένεται με το άλλο και δεν αφορούν κάποια μόνο τους εργάτες ή μόνο τους ανέργους ή μόνο τους υπάλληλους και κάποια άλλα αφορούν τους αγρότες και τους επαγγελματίες ή τους ψαράδες. Βεβαίως, ο καθένας έχει και τα δικά του ειδικά αιτήματα. Ομως, όλα αυτά ενοποιούνται από μια κεντρική εξουσία, από μια κυβέρνηση, η οποία ψηφίζει νόμους που αφορούν τα λαϊκά στρώματα, τους εργαζόμενους, άσχετα σε ποιο κλάδο ο καθένας δουλεύει. Και γι' αυτό η απάντηση απέναντι σ' αυτά θα πρέπει να είναι η ενιαία πάλη.

Μας έχετε ακούσει να μιλάμε για κοινωνική συμμαχία, γιατί πρέπει σήμερα να ενωθεί μέσα στο λαό κι ο εργάτης, με τον υπάλληλο, με τον αγρότη, με τον επαγγελματία, με τις γυναίκες, τους νέους, φοιτητές, σπουδαστές, μαθητές των λαϊκών οικογενειών και να συμπήξουν ένα τέτοιο μέτωπο, μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, που να έχουν και αιτήματα με σωστό περιεχόμενο, να διεκδικούν για το σήμερα, αλλά να ανοίγουν και το δρόμο για το αύριο, έτσι ώστε αυτοί πραγματικά να βρεθούν στην εξουσία.

Γιατί άμα ο ένας τραβάει από δω, ο άλλος τραβάει από κει, ο άλλος βλέπει μόνο το ατομικό του, προσωπικό πρόβλημα. Οχι ότι δεν πρέπει να το δει κι αυτό, αλλά να δει τι θα ενοποιεί και πώς η πάλη θα κατευθύνεται για να ανακουφιστούμε σήμερα ο καθένας στον τομέα του, στον κλάδο του, στο επάγγελμά του αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος για μια διαφορετική διακυβέρνηση, μια διαφορετική, πραγματικά λαϊκή εξουσία, αλλιώς θα μένουμε πραγματικά σε μια από τα ίδια.

Κι αυτό δεν είναι ουτοπία. Αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα, γιατί και στη δική μας ανάλυση, αλλά κι εσάς να ρωτήσω θα πείτε ότι πραγματικά η Ελλάδα έχει πλούτο, έχει τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και στο υπέδαφός της, ορυκτά και για την Ενέργεια και στην αγροτική παραγωγή για τη διατροφή του λαού της, αλλά και για να κάνει και εξαγωγές. Μπορεί να έχει ισότιμες εμπορικές κι άλλες σχέσεις με άλλους λαούς, που θα συμφέρουν την Ελλάδα και το λαό της και άλλες χώρες, άλλους λαούς, όπου θα υπάρχουν συνεργασία, φιλία, ειρήνη και ανταλλαγή των εμπορευμάτων. Αυτά μπορούν να γίνουν, υπάρχουν οι δυνατότητες. Υπάρχει έμπειρο, πολυάριθμο επιστημονικό, τεχνικό, εργατικό δυναμικό, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει τα εργοστάσια και τις μηχανές, και να τα διευθύνουν οι ίδιοι αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά αυτό σημαίνει ότι η ίδια η εξουσία θα έχει σχέδιο για την οικονομία, για την κοινωνία, επιστημονικά επεξεργασμένο, θα αφορά πανεθνικά, πανελλαδικά όλο τον τόπο. Γι' αυτό μιλάμε για κεντρικό σχέδιο, το οποίο θα συζητιέται και θα προχωράει σε κάθε κλάδο, με συνέλευση από τα κάτω, εκλέγοντας από εκεί τους αντιπροσώπους που θα βγαίνουν για τα κεντρικά όργανα εξουσίας, αυτό που λέμε σήμερα Βουλή κ.λπ.

Αυτήν την ολοκληρωμένη πρόταση σας καλούμε να σκεφτείτε, μαζί με τον καθημερινό αγώνα, με την προώθηση των αιτημάτων σας στα επιμέρους ζητήματα. Γιατί στην περιγραφή των προβλημάτων είμαστε όλοι καλοί. Ολοι περιγράφουν τα προβλήματα και εκεί συμφωνάμε. Οι διαφωνίες αρχίζουν όταν ψάχνουμε να βρούμε τις αιτίες που δημιουργούν τα προβλήματα. Στις αιτίες σκαλώνει το πράγμα. Αλλος λέει το ένα, άλλος το άλλο, άλλος λέει "κάποιος ανίκανος πολιτικός", άλλος λέει "φταίει η δεξιά", άλλος λέει "φταίει η αριστερά", άλλος "φταίει το κέντρο", άλλος "φταίει ο προηγούμενος, ο επόμενος" και πάει λέγοντας. Οχι ότι δεν ισχύουν κι αυτά ή δεν έχουν βάση αυτά, αλλά δεν είναι τα κύρια.

Η κάθετη διαφωνία που υπάρχει γενικά σε όλους, στα πολιτικά κόμματα εννοώ, στις ηγεσίες τους, είναι όταν συζητάμε ποια θα είναι η λύση. Οταν αρχίσουμε και λέμε ποια είναι η πρόταση για τη λύση του προβλήματος, τότε μένουμε εδώ, γιατί ο καθένας υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Αμα υπηρετείς μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και θεωρείς, για παράδειγμα, προτεραιότητα για την Ελλάδα το τι θα σου πει ο ΣΕΒ, τι θα σου πει ο μεγαλοβιομήχανος, οι λεγόμενοι "θεσμοί", δηλαδή το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή... Αν θεωρείς προτεραιότητα τι θα σου πουν η Σύνοδος του ΝΑΤΟ και τα Αρχηγεία, τα Στρατηγεία του ΝΑΤΟ, για την εθνική σου πολιτική, τότε εκεί είναι που υπάρχει η αντίθεση, η διαφωνία. Κι αυτή πρέπει να γίνει ριζική διαφωνία, όλου του λαού. Γιατί το κριτήριο για κάθε πολιτικό κόμμα, για κάθε ηγεσία, για κάθε κυβέρνηση θα πρέπει να είναι τι συμφέρει τον εργαζόμενο λαό κι όχι τι συμφέρει τους λίγους, τους επιχειρηματίες. Χωρίς αυτούς μπορούμε να ζήσουμε, γιατί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι βγάζουν την παραγωγή. Μη μου πείτε ότι σ' ένα εργοστάσιο μέσα, για παράδειγμα, δεν ξέρει ο εργάτης να το διαχειριστεί ή ο τεχνικός ή ο επιστήμονας που έχει σπουδάσει και χειρίζεται τα ζητήματα της πληροφορικής, των μηχανών. Μπορεί να το κάνει. Φυσικά, με ένα κεντρικό σχέδιο, με ένα κράτος που θα είναι εργατικό, που θα είναι λαϊκό. Αρα, άμα δε φύγουμε από αυτές τις λογικές, ότι σώνει και καλά κάποιοι άλλοι, ντόπιοι ή ξένοι, πρέπει να καθορίζουν τις τύχες μας, τότε θα μένουμε σε μια από τα ίδια».

Να δυναμώσει η πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

«Ιδιο είναι και το πρόβλημα, αυτό που λέμε κλιμάκωση πολεμικών εμπλοκών. Εμείς δεν το κρύβουμε, γιατί πιστεύουμε ότι ο λαός πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει την κατάσταση και βεβαίως να δει πού θα οδηγήσει η πάλη του και πού οδηγούν αυτές οι εξελίξεις. Ο εφησυχασμός που καλλιεργούν η κυβέρνηση και άλλες δυνάμεις είναι η πιο επικίνδυνη πολιτική. Δεν μιλάμε για φοβία ή για ανασφάλεια ή για τρομοκρατία.

Καταρχήν κανείς δεν τρομοκρατείται από ένα γεγονός που το βλέπει μπροστά του και το γεγονός που βλέπουμε μπροστά μας είναι ότι το ΝΑΤΟ, οι Αμερικάνοι, οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, οι Ευρωπαίοι, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, Βρετανοί, οι αστικές τάξεις έχουν τα δικά τους μεγάλα οικονομικά, γεωστρατηγικά συμφέροντα», σημείωσε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος αναφέρθηκε στην όξυνση των ανταγωνισμών για τον έλεγχο του ενεργειακού πλούτου της περιοχής και των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας, εμπορευμάτων, πετρελαίου κ.ο.κ., προσθέτοντας: «Απ' αυτήν τη σκοπιά πρέπει να τα δούμε όλα τα ζητήματα, είτε αφορούν τη γείτονα χώρα, την Τουρκία, είτε αφορούν τα Δυτικά Βαλκάνια ή την ευρύτερη περιοχή εδώ, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Εμείς θεωρούμε ότι η κλιμάκωση και ο κίνδυνος πολεμικής εμπλοκής είναι υπαρκτός. Αρα, από αυτήν τη σκοπιά πρέπει να εντείνουμε την πάλη μας. Δεν έχει καμιά δουλειά να σκοτώνεται, να ματώνει ο ελληνικός λαός με τον τουρκικό λαό, ούτε με οποιονδήποτε λαό. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχουν φιλία, συνεργασία, ειρήνη με τους γειτονικούς λαούς και με όλους τους λαούς του κόσμου. Να συνεργαζόμαστε αδερφικά, σαν γείτονες που είμαστε. Το ίδιο ισχύει και για τα Βαλκάνια και για άλλες περιοχές. Γι' αυτό λέμε ότι δεν έχει καμιά δουλειά το ΝΑΤΟ και η ελληνική κυβέρνηση μαζί να στέλνουν ελληνικές αποστολές εκτός συνόρων από Ελληνες στρατιωτικούς και φαντάρους. Δεν έχουν καμιά δουλειά σε άλλες χώρες. Κι αυτήν τη στιγμή, έχουμε στρατιωτικές αποστολές σε άλλες 16 χώρες για τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Δεν έχουμε καμιά δουλειά να πληρώνουμε αμυντικούς σχεδιασμούς και εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, των Αμερικάνων, και μάλιστα σε μια περίοδο που ματώνει ο ελληνικός λαός από την οικονομική κρίση και πληρώνει συνεχώς φόρους, μειώσεις εισοδήματος, ενώ γι' αυτούς βρίσκονται χρήματα.

Η τουρκική αστική πολιτική έχει συγκεκριμένη στόχευση. Θέλει σταδιακά, μέρα τη μέρα, ενέργεια την ενέργεια, να κατοχυρώνει δικαιώματα που δεν της ανήκουν, κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, πλήττει την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Κι αυτό το κάνει και από την κρίση των Ιμίων και μετά το '96 με το "ευχαριστούμε τις ΗΠΑ", που είπε τότε η κυβέρνηση, και σε συνέχεια με την αποδοχή από τις ελληνικές κυβερνήσεις των αποφάσεων των Συνόδων του ΝΑΤΟ, όπου στην ουσία άνοιγαν το δρόμο για το γκριζάρισμα των ζωνών του Ανατολικού Αιγαίου, για βραχονησίδες, για νησιά. Και φτάσαμε να καλέσει η ελληνική κυβέρνηση τον Ερντογάν στην Ελλάδα και μέσα από το έδαφος της χώρας μας να αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λοζάνης, 20 νησιά του Αιγαίου, να θέτει ζητήματα για τη μειονότητα στη Θράκη και πάει λέγοντας. Και βέβαια αυτό το ζήτημα κλιμακώνεται.

Αρα, πρέπει να δυναμώσει η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο από όλους και όλες, να δυναμώσει η πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και να εντάξει μαζί με τα σχέδια και τη διεκδίκηση για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ, που εμείς έχουμε κάνει πρόταση νόμου στη Βουλή και που δεν το έχει ψηφίσει η κυβέρνηση, το έχει στα συρτάρια της από πέρυσι και την ξανακαταθέτουμε πάλι τώρα, γιατί το διεκδικούν και 530 σωματεία. Μαζί με όλα αυτά να βάλουμε και "Οχι στις βάσεις του θανάτου", να μη γίνει ορμητήριο η Ελλάδα για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, να μη γίνει πόλεμος, αλλά να υπάρχουν ειρήνη και φιλία ανάμεσα στους λαούς και να γυρίσουν όσοι είναι εκτός συνόρων. Και βέβαια απάντηση σε αυτήν την προκλητικότητα της Τουρκίας δεν είναι ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό».

Κλείνοντας την τοποθέτησή του ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε ότι το ΚΚΕ «θα είμαστε στο μετερίζι του αγώνα παντού, όπου μας καλέσετε και για όλα τα προβλήματα, τα υπομνήματα και τα αιτήματα τα οποία δε θα τα βάλουμε στα συρτάρια, θα τα καταθέσουμε στη Βουλή, θα τα διεκδικήσουμε έτσι ώστε να έχουμε και άμεσες εφικτές λύσεις, αλλά κυρίως για να παλέψουμε όλοι μαζί, για να ανοίξουμε το δρόμο προς ένα καλύτερο μέλλον». Συμπληρώνοντας ότι αυτό γίνεται και με αλλαγή των συσχετισμών παντού και προσθέτοντας ότι «σε αυτήν την κατεύθυνση σας καλούμε όλους, ακόμη κι αν έχετε επιμέρους ή συνολικότερες για κάποια ζητήματα διαφωνίες με την πολιτική, με τις απόψεις του ΚΚΕ, να συμπαραταχθείτε μαζί μας και ενωμένοι να βαδίσουμε αυτόν το δρόμο».

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
«Προτεραιότητες» (2017-07-23 00:00:00.0)
Ο κυβερνητικός εφησυχασμός δεν μπορεί να κρύψει το πρόβλημα (2014-02-06 00:00:00.0)
Πιο οξυμένα τα προβλήματα των αναπήρων στην επαρχία (2007-04-21 00:00:00.0)
Μεγάλες ζημιές από πλημμύρες (2006-10-20 00:00:00.0)
Νησί της εγκατάλειψης (2006-02-19 00:00:00.0)
Το ΚΚΕ έφερε στη Βουλή τα προβλήματα (1997-02-26 00:00:00.0)

Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org