Τρίτη 13 Μάρτη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 8
ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ
ΤΕ ΚΟΖΑΝΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
Με επιτυχία η εκδήλωση για τη μάχη του Φαρδύκαμπου

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση που διοργάνωσε η ΤΕ Κοζάνης του ΚΚΕ, την Κυριακή 11 Μάρτη, με τίτλο «Η καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ στη συγκρότηση του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ στην περιοχή του Βοΐου και η νικηφόρα μάχη του Φαρδύκαμπου». Αρχικά, στο Τραμπάντζειο Γυμνάσιο Σιάτιστας μίλησε ο Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ. Στη συνέχεια, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Φαρδύκαμπου και στο μνημείο στην Μπάρα Σιάτιστας, όπου εκτελέστηκαν 6 στελέχη του ΕΑΜ, ανάμεσά τους και ο Γιώργος Παπαγεωργίου, επικεφαλής της Εθνικής Αλληλεγγύης της περιοχής.

Η μάχη του Φαρδύκαμπου, στις 6 Μάρτη 1943, έχει χαρακτηριστεί η μεγαλύτερη μάχη που έδωσαν οι δυνάμεις του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ ενάντια στους κατακτητές. Ο λαός της Δυτικής Μακεδονίας συσπειρωμένος στις γραμμές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, με την καθοριστική καθοδήγηση του ΚΚΕ, έδωσε αυτήν τη νικηφόρα μάχη στον Φαρδύκαμπο, ενάντια στους Ιταλούς κατακτητές.

Αναφερόμενος αναλυτικά στα γεγονότα της περιόδου στην περιοχή, τη συγκρότηση των πρώτων ένοπλων στοιχείων του ΕΛΑΣ, τις πρώτες συμπλοκές με τους συνεργάτες του κατακτητή και τη Χωροφυλακή, την αντίδραση των ιταλικών αρχών που έφερε το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από εκείνο που οι κατακτητές περίμεναν, ο Γ. Μαργαρίτης σημείωσε ότι «η γενική ανυπακοή και αντίσταση στα νέα μέτρα των αρχών για αρπαγή της αγροτικής παραγωγής είχε εξελιχθεί, τους δύο πρώτους μήνες του χρόνου, σε ανοικτή ένοπλη εξέγερση», υπογραμμίζοντας ότι «ο ΕΛΑΣ μόνος του, χωρίς το λαό, δεν θα μπορούσε, η κοινωνία μόνη της δεν θα μπορούσε, η συνάντηση των δύο αποδείχθηκε παντοδύναμη.

Φοβισμένοι και αμήχανοι από το βάρος αυτής της συνάντησης, οι πολιορκημένοι του Φαρδύκαμπου, τόσο ο διοικητής ταγματάρχης, όσο και οι αξιωματικοί και οι άνδρες της μονάδας του, παραδόθηκαν την ώρα που έπεφτε το σκοτάδι στις 6 Μαρτίου 1943. Επρόκειτο για την πλέον εντυπωσιακή έως τότε νίκη του αντάρτικου, για το σημείο καμπής που σηματοδοτούσε την έναρξη μιας νέας εποχής. Οι αντάρτες βρίσκονταν πλέον με όλμους και πυροβολικό, το πιο σπουδαίο όμως, ολόκληρες ζώνες της κατεχόμενης χώρας ήταν πλέον ελεύθερες. Η λαϊκή εξουσία είχε πλέον τόπο να εγκατασταθεί και ν' ανθίσει.

(...) Μετά τον Φαρδύκαμπο, μετά τις χρονικά ταυτόσημες μεγάλες διαδηλώσεις της Αθήνας που ματαίωσαν την πολιτική επιστράτευση, το αδιανόητο ήταν πλέον πραγματικότητα: Ιταλικό υπόμνημα στις 5 Ιουλίου 1943 υπολόγιζε τον αριθμό των ανταρτών σε 30.000 περίπου συγκεντρωμένους κατά μήκος της οροσειράς της Πίνδου, στις ανατολικές και δυτικές της υπώρειες. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία τους είχε ανατρέψει τα στρατηγικά δεδομένα στο χώρο της νότιας Βαλκανικής, καθώς είχαν πλέον κάτω από τον έλεγχό τους όλους σχεδόν τους χερσαίους διαδρόμους επικοινωνίας από τα δυτικά προς τα ανατολικά: Το δρόμο Κορυτσά - Φλώρινα - Θεσσαλονίκη, το δρόμο Γιάννενα - Μέτσοβο - Θεσσαλονίκη και το δρόμο της Αμφισσας. Η νέα αυτή κατάσταση όχι μόνο χώριζε τις δυνάμεις κατοχής της χώρας σε δύο τμήματα που το ένα δύσκολα μπορούσε να υποστηρίξει το άλλο σε περίπτωση ανάγκης, αλλά και απειλούσε συνολικά τη στρατιωτική παρουσία του Αξονα στην Ελλάδα, προκαλώντας δυσεπίλυτα ζητήματα εφοδιασμού. Η κύρια σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη - Αθήνα αλλά και τα δευτερεύοντα παρακλάδια της βρίσκονταν έκθετα σε διαδοχικές πράξεις σαμποτάζ που προκαλούσαν διακοπή της κυκλοφορίας και μπορούσαν να μετατραπούν σε γενική παράλυση του δικτύου.

Οι κομμουνιστές, το ΚΚΕ, είχαν οδηγήσει τον εργαζόμενο λαό στην πολιτική συνειδητοποίηση των δυνατοτήτων του. Τίποτε πλέον δεν ήταν αδύνατο, τίποτε δεν ήταν απρόσιτο. Οι εργάτες των πόλεων, οι αγρότες της υπαίθρου ήταν κύριοι της τύχης τους και υπεύθυνοι για την ιστορία της γενιάς τους».


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org