Πέμπτη 30 Νοέμβρη 2017
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 14
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ ΕΥΒΟΙΑΣ - ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Η μάχη για τις Συλλογικές Συμβάσεις θα κριθεί από την οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς

Μπροστά στις επικείμενες αρχαιρεσίες του Συνδικάτου, ο «Ριζοσπάστης» μιλάει με τον πρόεδρό του, Γ. Τζαβάρα

Από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων του κλάδου στην περιοχή
Από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων του κλάδου στην περιοχή
Κάλεσμα συμμετοχής στις αρχαιρεσίες του, που ξεκινούν τη Δευτέρα, αλλά και στην καθημερινή δράση, απευθύνει το Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας - Βοιωτίας. Με αφορμή τις επικείμενες αρχαιρεσίες, μιλώντας στον «Ριζοσπάστη», ο πρόεδρος του Συνδικάτου, Γιάννης Τζαβάρας, αναδεικνύει τις συνθήκες μέσα στις οποίες διεξάγεται αυτή η μάχη, καθώς και πλευρές του αγώνα που δίνει αυτή την περίοδο το Συνδικάτο στο μέτωπο διεκδίκησης υπογραφής κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων.

***

-- Πώς διαμορφώνεται ο «χάρτης» των επιχειρήσεων του κλάδου στην περιοχή της Εύβοιας και της Βοιωτίας;

-- Στην περιοχή δραστηριοποιούνται μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου. Μεταξύ αυτών, ο όμιλος Φιλίππου με παραγωγή προϊόντων κρέατος με το σήμα «Μιμίκος» στην Εύβοια, καθώς και μπισκότου («Αλλατίνη» - «Elbisco») με μέγιστη παραγωγική δυνατότητα τους 16.000 τόνους μπισκότα και 27.000 τόνους αλεύρι και προαναγγελθείσα νέα επένδυση επέκτασης της παραγωγής στο εργοστάσιο της Χαλκίδας, ύψους 20 εκατ. ευρώ. Επίσης η «Σόγια Ελλάς», από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στο χώρο των τροφίμων και των αγροτικών πρώτων υλών στην Ελλάδα, με δικές της λιμενικές εγκαταστάσεις, η «ΜΙΣΚΟ» («Barilla») με το τρίτο μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής ζυμαρικών στην Ευρώπη. Επιπλέον, οι μεγαλύτερες εταιρείες ιχθυοκαλλιέργειας («Νηρέας» και «Σελόντα») έχουν το μεγαλύτερο αριθμό των μονάδων τους συγκεντρωμένες στην περιοχή. Υπάρχει πληθώρα πτηνοτροφικών επιχειρήσεων, με έντονη κινητικότητα στον υποκλάδο, όπως ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε «Νιτσιάκο» και «Σόγια» για την εξαγορά εγκαταστάσεων, με βασικό επίδικο σε αυτή τη φάση την απόκτηση των σφαγείων του ομίλου Ζούρα στη Βοιωτία. Υπάρχει η «Coca Cola» που κράτησε στην Ελλάδα μόνο το εργοστάσιο στο Σχηματάρι, κλείνοντας όλα τα υπόλοιπα, σε Αθήνα, Βόλο και Θεσσαλονίκη. Ετσι δημιούργησε - όπως διαφημίζει - την «7η μεγαλύτερη μονάδα εντός των χωρών του Ομίλου». Ανάλογη περίπτωση είναι αυτή της «General Mills», που διέκοψε την παραγωγική της δραστηριότητα στην Αγγλία και τη συγκέντρωσε στη μονάδα των Οινοφύτων.

Συνολικότερα, ο κλάδος των Τροφίμων - Ποτών στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης διατήρησε τις θέσεις του, ενώ και με βάση όσα παραθέσαμε είναι σαφές ότι βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και στην περιοχή μας.

Την ίδια ώρα ωστόσο, όσο δυναμώνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τόσο μειώνονται τα δικαιώματα των εργαζομένων, τόσο δυσκολεύει η ζωή των εργατών και των οικογενειών τους. Επιβεβαιώνεται καθημερινά ότι η περιβόητη ανάπτυξη που υπηρετούν η κυβέρνηση και οι προκάτοχοί της αφορά την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων πάνω στις πλάτες των εργαζομένων. Τη στιγμή που οι χιλιάδες εργαζόμενοι του κλάδου παράγουν άφθονα προϊόντα που έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τις διατροφικές ανάγκες των ίδιων και συνολικότερα του λαού, αυτή η δυνατότητα συνθλίβεται στις μυλόπετρες της επιδίωξης του κέρδους των ομίλων, καταδικάζοντάς μας στη φτώχεια και τη μιζέρια.

Τα κέρδη των επιχειρήσεων του κλάδου δημιουργούνται πάνω στις πλάτες των εργαζομένων

-- Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι του κλάδου;

-- Τα κέρδη που καταγράφουν οι επιχειρήσεις του κλάδου δημιουργούνται στις πλάτες των εργαζομένων. Βασίζονται στα χαμηλά μεροκάματα, στις μειώσεις μισθών, στις συμβάσεις ομηρίας ορισμένου χρόνου, στη μεγάλη εντατικοποίηση της εργασίας, στα ελάχιστα έως ανύπαρκτα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, με αποτέλεσμα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα». Η τρομοκρατία σπάει κόκαλα, με χώρους που παρακολουθούνται από κάμερες και ο «big brother» εργοδότης κάνει ανακοινώσεις από μεγάφωνα. Η «μαύρη» και η απλήρωτη εργασία είναι καθεστώς σε πολλούς χώρους του κλάδου.

Την ίδια στιγμή κυριαρχεί η ανασφάλεια, καθώς ανάλογα με τα σχέδια των επιχειρήσεων ανοιγοκλείνουν ή εξαγοράζονται επιχειρήσεις, δημιουργώντας περιπλανώμενους εργαζόμενους που δεν μπορούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους. Σημαντικό κομμάτι εργαζομένων απασχολείται μέσω «δουλεμπορικών» γραφείων που «νοικιάζουν» στις επιχειρήσεις εργαζόμενους, κερδίζοντας από αυτό, ενώ αρκετοί μαθαίνουν την ίδια μέρα το πρωί πού και για πόσες ώρες θα δουλέψουν.

Οι μετανάστες που απασχολούνται σαν εργάτες γης, στα πτηνοτροφεία και σε άλλες επιχειρήσεις του κλάδου, αντιμετωπίζουν επιπλέον ακόμα χαμηλότερα μεροκάματα και άθλιες συνθήκες διαβίωσης, πολλές φορές σε παλιά χοιροστάσια, για τα οποία πληρώνουν και νοίκι. Αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα την κρατική καταστολή και τρομοκρατία, εκβιαζόμενοι με διάφορους τρόπους, καθώς πολλοί από τους συναδέλφους θεωρούνται παράνομοι, παρότι διαμένουν και εργάζονται στην Ελλάδα για αρκετά χρόνια.

Μόνη απάντηση η άνοδος του βαθμού οργάνωσης, η ενίσχυση των σωματείων μας

-- Ποιο είναι το κάλεσμα που απευθύνει το Συνδικάτο στους εργαζόμενους απέναντι σε αυτήν την κατάσταση;

-- Μόνο η οργάνωση των εργατών και εργατριών μπορεί να δώσει απάντηση στην επίθεση της εργοδοσίας. Ηδη φαίνεται ότι στους εργασιακούς χώρους όπου υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο ή άλλη μορφή οργάνωσης, εκεί που δεν είναι ο καθένας μόνος του, υπάρχει διαφορά.

Η οργάνωση των εργαζομένων, η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, είναι ο φόβος της εργοδοσίας. Γι' αυτό η κυβέρνηση, τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας, ετοιμάζονται με την τρίτη «αξιολόγηση» να χτυπήσουν το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, στην οργάνωση και διεκδίκηση με τις μορφές πάλης που οι ίδιοι επιλέγουν.

Στην περιοχή όπου δραστηριοποιείται το Συνδικάτο μας έχουμε μεγάλη πείρα από τις συκοφαντίες της εργοδοσίας, των δυνάμεων που τη στηρίζουν, των ανθρώπων τους μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Τα προηγούμενα χρόνια οργίασε η προπαγάνδα του τύπου «οι αγώνες και οι απεργίες κλείνουν τα εργοστάσια», ότι «αυτοί ευθύνονται για την ανεργία» και «γι' αυτό οι εργαζόμενοι χρειάζεται να βάλουν πλάτη για να πάνε καλά οι επιχειρήσεις και να έχουν και οι ίδιοι δουλειά». Η προπαγάνδα αυτή αποτέλεσε και αποτελεί την αιχμή του δόρατος των εκμεταλλευτών μας για να πείσουν τους εργαζόμενους να μη σηκώσουν κεφάλι, να μάθουν να ζουν με μειωμένα δικαιώματα και απαιτήσεις.

Ωστόσο, αυτή η συκοφαντία καταρρέει σαν χάρτινος πύργος αν αναλογιστεί κάθε συνάδελφος γιατί ανοιγοκλείνουν οι επιχειρήσεις: Οι ιδιοκτήτες τους τις ανοιγοκλείνουν με μόνο κριτήριο το πώς θα πετύχουν μεγαλύτερα κέρδη, αναζητώντας όσο το δυνατό χαμηλότερα μεροκάματα. Το πρόσφατο παράδειγμα του κλεισίματος της μονάδας παγωτού της «Nestle» - «Froneri» είναι ενδεικτικό για τις επιδιώξεις τους. Αλλά και επιχειρήσεις ή τμήματά τους που χάνουν έδαφος από άλλες μεγαλύτερες στην κούρσα του ανταγωνισμού, οι ιδιοκτήτες τους δεν στήνονται σε καμιά ουρά στον ΟΑΕΔ για επίδομα ανεργίας, καθώς από την εκμετάλλευση των εργαζομένων όλα τα προηγούμενα χρόνια έχουν εξασφαλίσει ζωή χαρισάμενη ακόμα και τα τρισέγγονά τους. Τέτοια είναι και η περίπτωση με το σφαγείο πτηνοτροφίας του ομίλου Ζούρα και τα επιχειρηματικά παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες των εργαζομένων. Η γνήσια ταξική αλληλεγγύη που όλο αυτό το διάστημα εκφράζεται στους εργαζόμενους και απολυμένους του Ζούρα αποτελεί από μόνη της απάντηση στη λάσπη της εργοδοσίας.

-- Το Συνδικάτο, μαζί με την Ομοσπονδία του κλάδου, θέτει στο επίκεντρο της δράσης του το αίτημα για υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με αυξήσεις. Ποια είναι η πείρα από τις προσπάθειες μέχρι σήμερα, τι βήματα σχεδιάζετε για τη συνέχεια και ποιοι είναι οι στόχοι σας στις επικείμενες αρχαιρεσίες;

-- Η μάχη για την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς, κατοχύρωση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ ως βάση για αυξήσεις, κατάργηση του άθλιου διαχωρισμού των εργαζομένων ανάλογα με την ηλικία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, 8ωρη εργασία, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, επιδόματα που είχαν κατακτηθεί με την πάλη των εργαζομένων, είναι μια μάχη που αφορά το σύνολο των όρων δουλειάς.

Το Συνδικάτο μας προχώρησε σε σύσκεψη με επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου στην περιοχή μας το προηγούμενο διάστημα, για την οργάνωση αυτής της μάχης. Η έκβαση του αγώνα αυτού θα κριθεί από την άνοδο του βαθμού οργάνωσης σε κάθε χώρο δουλειάς, από τη συμμετοχή στις συλλογικές διαδικασίες, από τη μαζικοποίηση του κλαδικού και των επιχειρησιακών σωματείων. Η κατάκτηση των διεκδικήσεών μας δεν θα έρθει μέσα από μια απλή διαπραγμάτευση με την εργοδοσία, ούτε με λογικές ότι εργαζόμενοι και εργοδοσία έχουν κοινά συμφέροντα. Πρόκειται για έναν αγώνα που απαιτεί σύγκρουση με την εργοδοσία, η οποία είναι αποθρασυμένη από το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχουν ψηφίσει η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ενώ ετοιμάζονται και για νέα επίθεση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απάντηση της εργοδοσίας του ομίλου «Νηρέα» στη συνάντηση με τα επιχειρησιακά σωματεία του ομίλου, που έχουν καταθέσει σχέδιο ΣΣΕ. Ο συγκεκριμένος όμιλος βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης σε άλλους επενδυτές και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων απαντάει με κυνισμό ως εξής: Ποιος θα κάνει επένδυση και θα πάρει μια επιχείρηση όπου θα υπάρχει ΣΣΕ;

Η επιτυχία των αρχαιρεσιών του Συνδικάτου μας, η μαζική συμμετοχή σε αυτές, μαζί με την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 14/12, στην οποία συμμετέχουμε με απόφαση Γενικής Συνέλευσης, μπορεί να μας βρει ένα βήμα μπροστά στον αγώνα για την ίδια μας τη ζωή.


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org