Κυριακή 15 Οχτώβρη 2017
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 11
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στον απόηχο της ψήφισης του νομοσχεδίου για την «ταυτότητα φύλου»

Με κούφιες διακηρύξεις ενάντια στην ανισότητα, επίφαση «ευαισθησίας» γύρω από τα ατομικά δικαιώματα και μπόλικο «κουρνιαχτό» για τον «προοδευτικό» χαρακτήρα του μέτρου, συνοδεύτηκε η συζήτηση του νομοσχεδίου για τη «νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου».

Τόσο κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όσο και στον απόηχο της ψήφισης του νόμου, έγινε και συνεχίζεται η προσπάθεια να διαμορφωθούν πλαστές διαχωριστικές γραμμές και να αποδοθούν ψευδεπίγραφα «πιστοποιητικά» προοδευτικότητας από τη μια και συντηρητισμού από την άλλη, με κριτήριο την υπερψήφιση και την καταψήφιση του νομοσχεδίου. Ξεχωριστή πλευρά της προσπάθειας αυτής, ήταν η συκοφάντηση και λασπολογία που εξαπολύθηκε ενάντια στο σοσιαλισμό κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια, στην οποία συναντήθηκαν όλες οι πτέρυγες του κοινοβουλίου.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης παρουσιάστηκε ως απόδειξη για το «προοδευτικό αποτύπωμα» που μπορεί να αφήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μαζί με τη «διαχείριση» των μνημονίων, όπως έγραψε σε άρθρο του ο υπουργός Οικονομικών. Στο φόντο της αντιλαϊκής πολιτικής που «ματώνει» το λαό, η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία να αναθερμάνει αυταπάτες για το «προοδευτικό» και «αριστερό» της πρόσημο, τη στιγμή που έχει στα σκαριά - μεταξύ άλλων - την επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα και στο δικαίωμα στην απεργία.

Στο περιθώριο η ευθύνη της κοινωνίας

Η προβολή του νομοσχεδίου ως βήματος στην καταπολέμηση των διακρίσεων, την αντιμετώπιση ανισοτήτων και την προστασία των δικαιωμάτων των διεμφυλικών ατόμων, κρύβει ότι μια «απλή» διαδικασία για τη μεταβολή του καταχωρημένου φύλου ενός ατόμου, δεν μπορεί επ' ουδενί να εγγυηθεί το δικαίωμα αυτό. Με το πρόσχημα της εξασφάλισης μιας «κατά το δυνατόν απλής διαδικασίας», αλλά και της αναγνώρισης του δικαιώματος στον «αυτοπροσδιορισμό», η κυβέρνηση επέλεξε συνειδητά να θέσει στο περιθώριο την κοινωνική διάσταση του ζητήματος, να αρνηθεί την ανάγκη για ολόπλευρη προστασία, κοινωνική και επιστημονική υποστήριξη, ουσιαστική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των διεμφυλικών.

Από τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής

Eurokinissi

Από τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής
Επιτέθηκε με την κατηγορία της «ιατρικοποίησης», ακόμα και της «ομοφοβίας», στην επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση του ΚΚΕ, που ξεκαθάρισε πως η αναγνώριση του δικαιώματος ενός διεμφυλικού ατόμου στην αλλαγή του αναγραφόμενου φύλου, για να μην έχει μόνο τυπικό αλλά ουσιαστικό χαρακτήρα, χρειάζεται να στηρίζεται σε μια διακριτική, επιστημονικά τεκμηριωμένη και κοινωνικά θεσμοθετημένη γνωμοδότηση, να συνοδεύεται από μέτρα κοινωνικής στήριξης του ατόμου πριν και μετά την όποια επιλογή του, να εξασφαλίζεται όσο είναι δυνατόν η στήριξη από το οικογενειακό, το συγγενικό, το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.

Ενορχηστρωμένη λασπολογία ενάντια στο σοσιαλισμό

Στην επίθεση ενάντια στη θέση του ΚΚΕ επιστρατεύτηκαν, εντός και εκτός Βουλής, η συκοφάντηση του σοσιαλισμού και η «σταλινολογία». Μάλιστα, στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, στη γραμμή αυτή «συναντήθηκαν» οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ με τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής.

Κοινός παρονομαστής όλων η στάση της Σοβιετικής Ενωσης απέναντι στην ομοφυλοφιλία, και μάλιστα στις δεκαετίες του 1920, 1930 και 1940. Αναφορές στο χαρακτηρισμό του ομόφυλου σεξουαλικού προσανατολισμού ως ψυχοπαθολογίας, σε νόμους για την ποινικοποίησή του, χυδαιότητες για «γκούλαγκ» και ψυχιατρεία, έδωσαν και πήραν στις τοποθετήσεις. Το ίδιο και οι ιστορικοί ακροβατισμοί στους οποίους επιδόθηκαν, συγκρίνοντας αντιλήψεις και πρακτικές που απέδωσαν στη σοβιετική εξουσία, με τις γνώσεις και τις κοινωνικές απόψεις που υπάρχουν σήμερα, το 2017.

Ομως, απέφυγαν συνειδητά να κάνουν τη σύγκριση με τις αντίστοιχες αντιλήψεις και πρακτικές που ίσχυαν στον υπόλοιπο καπιταλιστικό κόσμο τις δεκαετίες του '30 - '40. Το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφράζονταν και σε νομικό επίπεδο - πεδίο το οποίο χρειάζεται παραπέρα μελέτη - δεν μπορεί να ιδωθεί ξεκομμένα από το επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης. Και για να τηρηθεί η απαραίτητη ιστορική αναλογία, πρέπει να στρέψει κανείς το βλέμμα σε αυτά που έχουν να επιδείξουν οι καπιταλιστικές χώρες, και μάλιστα οι προηγμένες, σε ανάλογες περιόδους.

Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, ανάμεσα στις «θεραπείες» με τις οποίες αντιμετωπιζόταν η ομοφυλοφιλία, συμπεριλαμβανόταν η λοβοτομή. Δηλαδή, μια διαδικασία που κόστισε τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους, ενώ κατέστησε πολύ περισσότερους ανίκανους να συνεχίσουν να ζουν όπως πριν. Υπολογίζεται πως ο «εισηγητής» της μεθόδου, Γουόλτερ Φρίμαν, υπέβαλε στη συγκεκριμένη διαδικασία 3.439 ανθρώπους μέσα σε περίπου τέσσερις δεκαετίες, με την τελευταία ασθενή να υποβάλλεται σε λοβοτομή το 1967!

Στην Αγγλία, το 1952, ο Αλαν Τούρινγκ, μαθηματικός και κρυπτογράφος, που είχε συμβάλει στην αποκωδικοποίηση των γερμανικών στρατιωτικών κωδίκων στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για λογαριασμό της Βρετανικής Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας, δικάστηκε και καταδικάστηκε με την κατηγορία της «σεξουαλικής διαστροφής», λόγω της ομοφυλοφιλίας του. Μάλιστα, ο θάνατός του, το 1954, χαρακτηρίστηκε αυτοκτονία, την οποία πολλοί αποδίδουν στην περιπέτεια που προκάλεσαν οι σεξουαλικές του προτιμήσεις.

Ανορθολογικές θεωρίες με χρήσιμες για το σύστημα προεκτάσεις

Δίπλα στον αντικομμουνισμό, βρήκαν τη θέση τους στη συζήτηση που ξεδιπλώθηκε οι «σύγχρονες» ανορθολογικές, ιδεαλιστικές θεωρίες, οι υποστηρικτές των οποίων αποσπούν πλήρως το βιολογικό από το κοινωνικό φύλο, τα βιολογικά χαρακτηριστικά του φύλου από την αντίληψη που έχει το άτομο για το φύλο στο οποίο ανήκει.

Στο πλαίσιο αυτών των θεωριών, το φύλο παρουσιάζεται όχι ως ένα βιολογικό δεδομένο, αλλά σαν ένα καλούπι που φτιάχνει η κοινωνία, σαν κάτι ρευστό και μεταβαλλόμενο. Τελικά, αυτό που τίθεται σε αμφισβήτηση, δεν είναι μόνο η ύπαρξη δύο φύλων, σαφώς διακριτών το ένα από το άλλο, αλλά η ίδια η αντικειμενική πραγματικότητα. Η ουσία των απόψεων αυτών δεν περιορίζεται στον τρόπο που αντιλαμβάνονται το φύλο. Βρίσκεται στην απολυτοποίηση της ατομικής εμπειρίας ως αφετηρία και πηγή προέλευσης της γνώσης σε βάρος της κοινωνικής εμπειρίας, σε βάρος τελικά της αντικειμενικής πραγματικότητας.

Οσο για τις προεκτάσεις των σχετικών θεωριών και αντιλήψεων, είναι βολικές και πολλαπλά χρήσιμες: Γιατί όταν όλα είναι ρευστά και σχετικά, αν όλα διαμορφώνονται από την υποκειμενική εμπειρία και το βίωμα του καθενός και της καθεμιάς, τότε ο μόνος δρόμος που μένει ανοιχτός είναι αυτός της αναζήτησης ατομικής λύσης στα αδιέξοδα της καπιταλιστικής κοινωνίας...


Τ. Ι.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org