«Γι' αυτήν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ποτέ δεν φαντάσθηκα ότι μπορούσε να είναι τόσο θαυμασία, τόσο μεγαλοπρεπής, τόσο συγκινητική (...) Η τελετή άρχισε στις 4 ακριβώς με την είσοδο του Χίτλερ (...) Το Στάδιον ολόκληρον (...) για τρία ολόκληρα λεπτά ήταν μια παμμέγιστη φωνή, μια εκκωφαντική βοή, ένα ατελείωτο "Χάιλ Χίτλερ!" (...) Ηταν στιγμές αληθινής, βαθειάς συγκινήσεως, ομαδικού ενθουσιασμού. Ολοι μαζί τραγουδούσαμε τον Εθνικό Γερμανικό Υμνο (...)». Αυτά έγραφε σε ανταπόκρισή της η Ε. Βλάχου στην «Καθημερινή» από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936 (που έμειναν στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων ως κατάμαυρη σελίδα ναζιστικής φιέστας, ενώ η Σοβιετική Ενωση και άλλες χώρες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν). Το ζήτημα δεν είναι ότι το θυμηθήκαμε εμείς, αλλά η ίδια η εφημερίδα που επέλεξε να το επαναδημοσιεύσει χτες στη στήλη της «80 χρόνια πριν...» με τον υπότιτλο μάλιστα «Βλάχου, Χίτλερ και Deutschland uber alles» (!). Εντάξει, για την ιστορία της «Καθημερινής», που σήμερα πρωτοστατεί στη διάδοση της ψευτοθεωρίας των «δύο άκρων», αλλά το 1941 υποδεχόταν «μετά βαθειάς συγκινήσεως» τους ναζί κατακτητές, γνωρίζαμε, όμως τι να υποθέσουμε για την επιλογή αυτής της επαναδημοσίευσης;