Κυριακή 21 Φλεβάρη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 16
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Η κυβέρνηση να απαντήσει στα συγκεκριμένα αιτήματα επιβίωσης της μικρομεσαίας αγροτιάς

Ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Αρη Πολυγένη, ταμία του ΔΣ της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Μπλόκου της Νίκαιας

Για την εξέλιξη του αγώνα της μικρομεσαίας αγροτιάς, ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Αρη Πολυγένη, ταμία του ΔΣ της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Μπλόκου της Νίκαιας.

***

-- Λέτε, «συνεχίζουμε τον αγώνα». Μέχρι πότε;

-- Μέχρι να αναγκαστεί η κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας. Γι' αυτό δε βγήκαμε στους δρόμους; Τι να πούμε τώρα; «Μείναμε ένα μήνα στα μπλόκα, κουραστήκαμε και φεύγουμε»; Δεν θα φύγουμε χωρίς να έχουμε εξαντλήσει κάθε αγωνιστική δυνατότητα για να πετύχουμε το στόχο για τον οποίο ήρθαμε. Και φυσικά, θα επιδιώξουμε να μην ψηφιστούν όποτε έρθουν στη Βουλή αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα.

-- Ως πότε θα παραμείνουν τα μπλόκα;

-- Εως ότου χρειαστεί. Κι όχι μόνο τα μπλόκα. Με την οργάνωση του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου στην Αθήνα αποδείξαμε, ως οργανωμένο αγροτικό κίνημα, με τη στήριξη των εργατικών σωματείων, ότι έχουμε την ικανότητα να κλιμακώνουμε τον αγώνα, εναλλάσσοντας τις μορφές πάλης και να απαντάμε με επιτυχία στις μεθοδεύσεις και τις κινήσεις της κυβέρνησης, που προσπαθεί να περάσει ότι είμαστε σε αντίθεση με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ότι δεν πληρώνουμε κ.λπ.

Δεν είναι τα μπλόκα η μόνη μορφή πάλης. Να έχει υπόψη της η κυβέρνηση ότι αυτό που επιδιώκει, να πάμε στα χωράφια ώστε να έχει «ανοιχτούς τους δρόμους» να περάσει τις συμφωνίες της με τους μονοπωλιακούς ομίλους, δεν θα γίνει. Θα αντιδράσουμε με όλες τις μορφές πάλης, μαζί με τα άλλα λαϊκά στρώματα για να τα αποκρούσουμε. Το λέμε και στη σημερινή κυβέρνηση και ως απάντηση στα διάφορα σενάρια «προθύμων», περί αλλαγής της κυβερνητικής διαχείρισης.

Το μπλόκο της Νίκαιας
Το μπλόκο της Νίκαιας
-- Κάνοντας έναν απολογισμό της μέχρι τώρα πορείας του αγώνα, τι θα ξεχωρίζατε;

-- Ο συνολικός απολογισμός θα γίνει στο τέλος. Τότε θα βγουν και τα γενικότερα συμπεράσματα. Αυτό που προέχει τώρα, είναι πώς θα γίνουμε ακόμα πιο δυνατοί και αποτελεσματικοί στη μάχη. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία μας είναι η ίδια η κινητοποίηση. Δεν είναι, δα, και μικρό πράγμα να έχουν στηθεί πάνω από 100 μπλόκα, με πολλές χιλιάδες τρακτέρ, απ' άκρη σ' άκρη της χώρας και δεκάδες χιλιάδες αγρότες να συμμετέχουν ενεργά κι αδιάκοπα σ' έναν καθημερινό σκληρό αγώνα, επί ένα σχεδόν μήνα.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει μέχρι τα τώρα φέρει για ψήφιση στη Βουλή το σχέδιο - λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό, οφείλεται και στο δικό μας αγώνα, όπως βέβαια και στις αγωνιστικές αντιδράσεις των εργατοϋπαλλήλων και των άλλων στρωμάτων που πλήττονται.

Θετικό είναι επίσης ότι δεν πέρασαν οι προσπάθειες της κυβέρνησης για «κοινωνικό αυτοματισμό», γιατί τα μπλόκα της μικρομεσαίας αγροτιάς αναδεικνύουν τον πραγματικό αντίπαλο, την κυβερνητική πολιτική, τα μονοπώλια που συγκεντρώνουν τη γη, την παραγωγή και την εμπορία, και τους κάθε είδους συνεταίρους της.

Μας ζητούν να συζητήσουμε πώς θα μας σφάξουν

-- Κυβερνητικοί παράγοντες και άλλοι υποστηρίζουν ότι το μπλόκο της Νίκαιας, με την επίμονη άρνησή του για διάλογο με την κυβέρνηση, δεν βοηθάει στο να δοθούν λύσεις στα προβλήματα των αγροτών. Πώς απαντάτε;


-- Για ποιες λύσεις μιλάνε; Στη σφαγή μας; Δεν είναι μόνο το μπλόκο της Νίκαιας. Είναι και τα άλλα μπλόκα των μικρομεσαίων αγροτών, που συγκροτήσαμε την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή των Μπλόκων και εξαρχής είπαμε πως αν η κυβέρνηση αποσύρει το ασφαλιστικό σχέδιο και καταργηθούν τα μέτρα για το Φορολογικό και το κόστος παραγωγής (φόρος από το πρώτο ευρώ του εισοδήματος, φορολόγηση με τεκμήρια διαβίωσης, αύξηση στο 23% του ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια), που έχουν ήδη ψηφιστεί από τους 222 βουλευτές των κομμάτων του ευρωμονόδρομου, ως προαπαιτούμενα του 3ου μνημονίου και εφαρμόζονται, αν μας δώσει αφορολόγητο πετρέλαιο, όπως στους εφοπλιστές και μειωμένο ρεύμα, όπως στους βιομήχανους, μπορούμε και να συζητήσουμε για το πόσο θα είναι το αφορολόγητο, πόσο θα αυξηθούν οι συντάξεις εξαθλίωσης.

Φυσικά, ξεκαθαρίσαμε ότι η κυβέρνηση πρέπει να απαντήσει στη βάση των αιτημάτων επιβίωσης των μικρομεσαίων αγροτών που προβάλλουμε και όχι των κυβερνητικών σχεδίων και μέτρων που μας εξοντώνουν. Στην τελευταία πανελλαδική σύσκεψη των 68 μπλόκων, μετά από διεξοδική συζήτηση, καταλήξαμε σ' ένα πλαίσιο αιτημάτων, ζητώντας από την κυβέρνηση ν' απαντήσει στο καθένα ξεχωριστά και συγκεκριμένα. Η κυβέρνηση «αγρόν ηγόρασε και ζεύγος βοών». Και μας καλεί σε διάλογο - απάτη για το πώς θα μας ξεπαστρέψει.

Οι απαντήσεις της κυβέρνησης είναι να δεχθούμε την αναγκαιότητα των μέτρων. Κουβεντιάζει δηλαδή για το πόσα θα χάσουμε. Εμείς όμως παλεύουμε για ανάσες επιβίωσης.

Στο κάτω κάτω της γραφής, εμείς διάλογο κάνουμε ήδη με τους εργατοϋπαλλήλους και τα άλλα λαϊκά στρώματα για το πώς θα αντιπαλέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική, ενώ η κυβέρνηση κάνει διάλογο με την ΕΕ, τον ΣΕΒ και τους άλλους συνεταίρους της, για το πώς θα εξασφαλίσει χρήματα για να επενδύσουν κερδοφόρα οι επιχειρηματικοί όμιλοι, αυξάνοντας τις εισφορές και τους φόρους των λαϊκών στρωμάτων, μειώνοντας τις συντάξεις, για τις οποίες δεν θα δίνει τίποτε το κράτος. Πατώντας ουσιαστικά πάνω στο πτώμα μας. Αυτό κάναμε και με την κάθοδό μας στην Αθήνα. Οπως βλέπεις, διάλογος από διάλογο έχει διαφορά. Πάντα υπάρχει και το ερώτημα: Διάλογο για ποιον; Και προς όφελος ποιου;

Το μεγάλο παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, με τη συμμετοχή εργατικών σωματείων, το Σάββατο 13 Φλεβάρη
Το μεγάλο παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, με τη συμμετοχή εργατικών σωματείων, το Σάββατο 13 Φλεβάρη
-- Κάποιοι σας συμβουλεύουν να πάτε στο διάλογο, να βάλετε τα δικά σας αιτήματα κι αν η κυβέρνηση τα αρνηθεί, να βγείτε έξω και να την καταγγείλετε. Γιατί δεν το κάνετε;

-- Ορέ μπράβο συμβουλές! Μας ορμηνεύουν να πάμε σε συνάντηση με την κυβέρνηση, έχοντας εκ των προτέρων δεδομένο ότι δεν πρόκειται να δεχτεί τίποτα από αυτά που ζητάμε και για τα οποία παλεύουμε ένα μήνα στα μπλόκα. Να πάμε, δηλαδή, στο Μαξίμου, ή όπου αλλού μας προσκαλέσουν, να πιούμε καφέ, τσάι, ή λεμονάδα, ανάλογα τι θα μας κεράσουν, κι αφού εισπράξουμε κατάμουτρα την απόρριψη, να φύγουμε καταγγέλλοντας. Και σιγά μη «γίνει η μούρη κρέας» της κυβέρνησης, αν εμείς την καταγγείλουμε. Εδώ ένας ολόκληρος αγωνιζόμενος λαός τους φωνάζει καθημερινά για την αντιλαϊκή πολιτική τους κι αυτοί νομίζουν ότι κάπου έχει συναυλία και ...πάνε να την ακούσουν.

Πιστεύει κανείς σοβαρός και μυαλωμένος άνθρωπος ότι μια κυβέρνηση η οποία είναι αποφασισμένη - το λέει και δημοσίως - ν' ανταποκριθεί με κάθε τρόπο σε ό,τι ζητάνε οι εταίροι της, ΕΕ και ΔΝΤ, αλλά και οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου στη χώρα μας, με τους οποίους έχει «νταλαβέρια» και συμφωνεί μαζί τους, γιατί τα συμφέροντά τους υπηρετεί, θα πειστεί με τον διάλογο ν' αλλάξει αποφάσεις και πολιτική; Μόνο με την κλιμάκωση του αγώνα μπορείς κάτι να κερδίσεις.

Εργαλείο ξεκληρίσματος το «κατά κύριο επάγγελμα αγρότης»

Ο Αρης Πολυγένης
Ο Αρης Πολυγένης
-- Γιατί διαφωνείτε με το «κατά κύριο επάγγελμα αγρότης»;

-- Στόχος είναι η επιτάχυνση του ξεκληρίσματος των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων, που άλλωστε είναι επιδίωξη των μονοπωλιακών ομίλων, οι οποίοι θέλουν να συγκεντρώσουν τη γη, την παραγωγή και την εμπορία σε λίγα χέρια, για να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους.

Κοροϊδεύουν τους αγρότες όσοι προσπαθούν να κρύψουν ότι η πρωτογενής παραγωγή, μέσα σε αυτόν το δρόμο ανάπτυξης, είναι πλέον αντικειμενικά εξαρτημένη από τη βιομηχανία, αλλά και ότι καθορίζεται - υποτάσσεται τελικά - στις σχέσεις που συμφέρουν τον μεγαλέμπορο, τον βιομήχανο, τις τράπεζες.

Το τι και πώς θα παραχθεί καθορίζεται από το κίνητρο του κέρδους των ομίλων, και όχι από την επιδίωξη ενός κέρδους του μικρού ή έστω σχετικά μεσαίου αγρότη παραγωγού, της οικογένειάς του. Γι' αυτό η αγροτική παραγωγή δεν μπορεί να ικανοποιήσει πραγματικά τις διατροφικές ανάγκες του λαού, αφού παράγονται και εξάγονται ή εισάγονται προϊόντα, μόνο με στόχο το κέρδος των λίγων μεγαλεμπόρων, το κέρδος των βιομηχάνων.

Είναι δυνατόν η κυβέρνηση, που υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, ξαφνικά να σκέφτηκε μέτρο υπέρ μας; Φυσικά όχι.

Αν ισχύσει η ρύθμιση, για το «κατά κύριο επάγγελμα αγρότης», ακόμη και ο μικρός αγρότης με 100% αγροτικό εισόδημα που θα ενταχθεί εκεί, είναι μη αναγκαίος με βάση τους νόμους της αγοράς και ως παραγωγός αγροτοκτηνοτρόφος, αλλά ακόμη και ως μισθωτός στις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Το αποτέλεσμα; Ξεκλήρισμα και ανεργία. Θα πεταχτούν γρήγορα εκτός παραγωγής εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίοι αγρότες και ετεροαπασχολούμενοι.

Να απομονωθούν οι γνωστοί «πρόθυμοι»

-- Οι άλλοι, που τους αποκαλείτε «πρόθυμους», γιατί πάνε στο διάλογο;

-- Αυτοί έχουν άλλα αιτήματα, που δεν εκφράζουν τους μικρομεσαίους, αλλά τους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες. Για πολλά από τα δικά τους αιτήματα η κυβέρνηση δέχεται να συζητήσει, καθώς κινούνται στον «ντορό» της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ, που κι αυτή, όπως οι προηγούμενες, εφαρμόζει με ζήλο και συνέπεια.

Πάνε, κυρίως, να συζητήσουν και να συναποφασίσουν για το πώς θα προχωρήσει γρήγορα ο διαχωρισμός των αγροτών σε «κατά κύριο επάγγελμα, ή μη». Κι όλα τα άλλα αιτήματά τους, για Ασφαλιστικό, Φορολογικό, κόστος παραγωγής, επιδοτήσεις/ ενισχύσεις, προγράμματα για νέους αγρότες κ.λπ., τα οποία εμφανίζεται πρόθυμη να συζητήσει η κυβέρνηση, αφορούν μόνο τους λεγόμενους «επαγγελματίες» αγρότες. Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι για όλους τους άλλους προτείνουν να εφαρμοστούν εξολοκλήρου και όπως είναι τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα για το Ασφαλιστικό, το Φορολογικό, το κόστος παραγωγής.

Ετσι κι αλλιώς, πάντα οι «πρόθυμοι» πρώην αγροτοσυνεταιριστές της ΓΕΣΑΣΕ, της ΠΑΣΕΓΕΣ, αυτό το ρόλο έπαιζαν. Ακόμη και πρόσφατα, εκπρόσωποί τους συμμετείχαν στη διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής στην Επιτροπή της Βουλής που συζητούσε για τους επιλέξιμους βοσκότοπους.

Βέβαια, πάνε και ορισμένοι που έχουν την αυταπάτη από προηγούμενα χρόνια ότι θα γλιτώσουν, μπορεί ακόμα να πιστεύουν ότι υπάρχουν και περιθώρια επιστροφής σε κάποιες καλύτερες μέρες. Εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίοι αγρότες, ακολουθώντας τους ευρωκοινοτικούς κανονισμούς που υπήρχαν, τις ποσοστώσεις, τις απαγορεύσεις της ΚΑΠ, τις αναδιαρθρώσεις σε καλλιέργειες, τελικά ξεκληρίστηκαν. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα.

Συρρικνώθηκαν παραδοσιακές καλλιέργειες και βιομηχανικοί κλάδοι με πρώτη ύλη από την αγροτική παραγωγή, όπως είναι η ζάχαρη, ο καπνός, η κλωστοϋφαντουργία, η υποδηματοποιία. Ενισχύθηκε παράλληλα η κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων, ιδιαίτερα στην κτηνοτροφική παραγωγή, στη συγκέντρωση των αγροτικών προϊόντων, στην παραγωγή και εμπορία των τροφίμων.

Ηδη πλέον έχει μπει στη ζωή η κάθε κρατική, κοινοτική πολιτική να ενισχύει όλο και περισσότερο μόνο τη μεγάλη καπιταλιστικά οργανωμένη πρωτογενή ή δευτερογενή παραγωγή. Αυτό εξυπηρετεί και η ΚΑΠ 2014 - 2020.

Αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα δούμε ότι χιλιάδες αγρότες ήδη εγκατέλειψαν την παραγωγή κι όταν μείνουν μόνοι τους, όσοι έχουν ακόμη αυταπάτες, δεν θα υπάρχουν άλλοι να φωνάξουν μαζί τους, όταν θα 'ρθει η σειρά τους. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν μονοπώλια στη βιομηχανία, στο Εμπόριο, στην Ενέργεια, στις Μεταφορές, οι τράπεζες, που όλοι μαζί συνθλίβουν και υποτάσσουν τον αυτοαπασχολούμενο μικρομεσαίο αγρότη.

Γι' αυτό οι μεσαίοι αγρότες πρέπει να παλεύουν μαζί με τους μικρούς. Ο φόρος από το πρώτο ευρώ είναι βάρος και γι' αυτούς, αλλά ίσως μπορούν ακόμη να δίνουν κάτι. Οι μικροί δεν μπορούν.

-- Ναι, αλλά κι αυτοί βρίσκονται στα μπλόκα. Γιατί βγαίνουν στον αγώνα, αφού η κυβέρνηση συμφωνεί με τα αιτήματά τους;

-- Εδώ και πολλά χρόνια, μέσα στο αγροτικό κίνημα υπάρχουν, δρουν και συγκρούονται δύο γραμμές. Από τη μια, η γραμμή εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μικρομεσαίων αγροτών, η οποία, στην κινητοποίηση που είναι σε εξέλιξη, εκφράζεται από το μπλόκο της Νίκαιας, που στήθηκε από το οργανωμένο αγροτικό κίνημα της Θεσσαλίας - Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων των νομών και Επιτροπές Αγώνα - και τα δεκάδες άλλα μπλόκα σ' όλη την Ελλάδα που συμπαρατάσσονται μαζί του.

Από την άλλη, η γραμμή εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μεγαλοαγροτών, που εκπροσωπείται από δυνάμεις οι οποίες έχουν «το πάνω χέρι» σε κάποια μπλόκα, όπως αυτό των Τεμπών κ.ά.

Τα τελευταία χρόνια, κάθε φορά που το οργανωμένο κίνημα της μικρομεσαίας αγροτιάς προχωρούσε σε μεγάλες κινητοποιήσεις με αιτήματα επιβίωσης που στρέφονται κατά της ΚΑΠ της ΕΕ και της εκάστοτε κυβέρνησης, αυτές οι δυνάμεις, εμφανιζόμενες με διάφορα ευκαιριακά «πανελλαδικά σχήματα», επιχειρούσαν να παρέμβουν, με στόχο να στρέψουν τις κινητοποιήσεις στην κατεύθυνση εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μεγαλοαγροτών.

Μάλιστα, για να θολώσουν τα νερά, στην αρχή καλούν σε «ενότητα και κοινό αγώνα», αφήνοντας επίτηδες θολά τα αιτήματα που προβάλλουν. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν να παρασύρουν μαζί τους και μικρομεσαίους αγρότες που τους ακολουθούν και στα μπλόκα, μη συνειδητοποιώντας ότι τους βάζουν να παλεύουν για αντίθετα προς τα δικά τους αιτήματα και συμφέροντα.

Κι όταν έρχεται η ώρα, αυτές οι δυνάμεις προχωρούν σε κινήσεις υπονόμευσης και σπασίματος του αγώνα. Το έκαναν πολλές φορές παλιότερα, συμμετέχοντας σε διάλογο με τις εκάστοτε κυβερνήσεις κι ύστερα, παίζοντας το ρόλο του «λαγού», έσπαζαν τα μπλόκα. Το ίδιο επιχειρούν και τώρα, με το να συνωστίζονται στα σκαλιά του Μαξίμου και κάποιοι ήδη να δηλώνουν ότι «από την ώρα που θ' αρχίσει ο διάλογος με την κυβέρνηση, πρέπει να προχωρήσουμε σε αποκλιμάκωση του αγώνα».

Πολύ φοβάμαι ότι μόλις πάρουν διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση για τη δρομολόγηση της ικανοποίησης κάποιων από τα αιτήματα των μεγαλοαγροτών, θα την κάνουν «με ελαφριά πηδηματάκια», αφήνοντας «στα κρύα του λουτρού» τους μικρομεσαίους αγρότες που τους ακολουθούν.

Να βαθύνουν ο αγώνας και η συμμαχία

-- Από δω και πέρα «τι μέλλει γενέσθαι»;

-- Τα είπαμε. Συνεχίζουμε τον αγώνα. Με τα μπλόκα και με άλλες μορφές πάλης. Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα είναι κίνημα αγωνιστικής διεκδίκησης και θα συνεχίζει να παλεύει στους δρόμους.

Θα γίνεται, δε, πιο δυνατό όσο θα δυναμώνει η δράση των αγροτικών συλλόγων στα χωριά και θα δημιουργούνται νέοι αγροτικοί σύλλογοι εκεί που δεν υπάρχουν. Οσο δηλαδή θα γίνεται πράξη ο στόχος για μαζικοποίηση και ισχυροποίηση του οργανωμένου κινήματος της μικρομεσαίας αγροτιάς. Να συνεχιστεί και να βαθαίνει η κοινή δράση με όλους όσοι πλήττονται.

Ξέρουμε ότι ο αγώνας μας θα είναι μακρύς και δύσκολος και χρειάζεται να έχουμε επιμονή, υπομονή και αντοχή. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι με «μια τουφεκιά», όσο δυνατή κι αν είναι, θα μπορέσουμε να κερδίσουμε όλα για τα οποία παλεύουμε. Οπως ξέρουμε επίσης πως μόνοι μας δεν μπορούμε πολλά να πετύχουμε. Το συλλαλητήριο στην Αθήνα, αλλά και η πείρα τόσων χρόνων στους αγώνες, μας έχουν διδάξει πως για να έχει ο αγώνας μας μεγαλύτερη δύναμη, περισσότερη αποτελεσματικότητα και καθαρή προοπτική, χρειάζεται η κοινή δράση, που ανοίγει το δρόμο για τη συμμαχία της μικρομεσαίας αγροτιάς με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Εκεί είναι «το κουμπί της Αλέξαινας»...


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org