Πέμπτη 25 Ιούνη 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 18
ΝΕΟΛΑΙΑ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΣΥΝ
Επιστημονική ημερίδα για την απεξάρτηση

Με συμμετοχή πολλών ειδικών, εκπροσώπων φορέων εργαζομένων που δουλεύουν στον τομέα της πρόληψης και των Θεραπευτικών προγραμμάτων, αλλά και εκπροσώπων συλλόγων Οικογένειας, πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη βδομάδα η επιστημονική ημερίδα που διοργάνωσε το Παράρτημα Θεσσαλονίκης του Εθνικού Συμβουλίου κατά των Ναρκωτικών, σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ και το Πρόγραμμα Απεξάρτησης «ΑΡΓΩ» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

Η ημερίδα με τίτλο «ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ... Χωρίς Ουσίες - Θεραπευτική πρόταση ή και κοινωνικό μήνυμα», πραγματοποιήθηκε στο κινηματοθέατρο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Μέρα κατά των Ναρκωτικών.

Μίλησαν οι: Βασίλης Καλαμπαλίκης, υπεύθυνος ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ, Παναγιώτης Γεωργάκας, τ. επιστημονικά υπεύθυνος Προγράμματος «ΑΡΓΩ», Μαρία Κυριακίδου (Κ.Π. «Πυξίδα»), Αναστάσης Μαυρομιχάλης (Κ.Π. «Ελπίδα»), Βασιλική Ζουντουρίδου (Δίκτυο Αλφα), Γιούλη Χαριτάκη (ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ), Αθηνά Κουλοπούλου (ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ), Ιουλία Μεσημέρη (Πρόγραμμα «ΑΡΓΩ» - ΨΝΘ), Χρήστος Βέττας (ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ), Στράτος Ξυρουδάκης (Σύλλογος Γονέων Προγράμματος «ΑΡΓΩ»), Φώτης Ζεϊμπέκης (Σύλλογος Γονέων Θ.Π. ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ), Χρήστος Καρκανέβατος (Πρόγραμμα «ΑΡΓΩ» - ΨΝΘ), Βαγγελιώ Δανιηλίδου (ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ).

Στόχος της ημερίδας ήταν να αναδειχθεί το κοινωνικό περιεχόμενο της εξάρτησης. Καθώς μπορεί το αποκλειστικό αίτιο της ανάπτυξης μιας εξαρτητικής συμπεριφοράς να μην είναι κοινωνικοί λόγοι, αλλά οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες είναι οι κυρίαρχοι παράγοντες της μεγέθυνσης, της εξάπλωσης και της επιδείνωσης αυτού του κοινωνικού προβλήματος, το οποίο πλήττει ιδιαίτερα τη νεολαία.

Αναδείχθηκε ότι σε μια περίοδο που η ανεργία θερίζει, οι μισθοί αντικαταστάθηκαν από φιλοδωρήματα - ψίχουλα, το δικαίωμα στη μόρφωση, στην Υγεία, στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό χτυπιέται, προβάλλεται ως «ελευθερία» η δυνατότητα πρόσβασης σε εξαρτησιογόνες ουσίες και εξαρτησιογόνους παράγοντες, προβάλλεται ως δικαίωμα «η ζωή με δόσεις», χωρίς ελπίδες και όνειρα, χωρίς ιδανικά, που καθόλου δεν ενοχλεί, δεν ανησυχεί και δεν αμφισβητεί το κυρίαρχο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Από τις τοποθετήσεις φωτίστηκε η διαφοροποίηση που υπάρχει ανάμεσα στα στεγνά προγράμματα και σε αυτά των υποκατάστατων.

Οπως είπε ο Παναγιώτης Γεωργάκας, τα Προγράμματα Απεξάρτησης δεν στηρίζουν απλώς την προσπάθεια των μελών τους, αλλά τα οδηγούν και στη βεβαιότητα ότι μπορούν να αντιμετωπίζουν τα δύσκολα και τα δυσάρεστα, χωρίς τη χρήση ενός εξαρτησιογόνου παράγοντα. Ενώ η προσφορά οποιουδήποτε υποκατάστατου είναι μια πράξη που επί της ουσίας παραδέχεται ότι δεν μπορεί αλλιώς να τα αντιμετωπίσει.

Τα προγράμματα ελεύθερα ουσιών έχουν εχθρό την εξάρτηση και προσπαθούν να επιτύχουν την απεξάρτηση, στοχεύουν στην ίαση.

Τα προγράμματα υποκατάστατων αντιμετωπίζουν την εξάρτηση ως αρρώστια, διαμορφώνουν αξιοπρεπή χρήση και ισόβια εξαρτημένους.

Ο Βασίλης Καλαμπαλίκης αναφέρθηκε στην υποχρηματοδότηση των στεγνών προγραμμάτων. Οπως είπε, «η χρηματοδότηση διαρκώς μειώνεται και είναι και αβέβαιη, προσλήψεις προσωπικού δεν γίνονται».

Σε ό,τι αφορά την πρωτογενή πρόληψη, αναδείχθηκε ότι περιορίζεται ο ρόλος της σε ένα περιβάλλον όπου προωθούνται ο διαχωρισμός «μαλακών» - «σκληρών», η νομιμοποίηση των λεγόμενων «μαλακών» και η εξάπλωση της υποκατάστασης.

Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που ανέφερε η Βασιλική Ζουντουρίδου. Ενώ υπήρξε αύξηση των αιτημάτων υποδοχής μειώθηκε ο αριθμός των περιπτώσεων που σχετίζονται με χρήση ουσιών. Π.χ. το 2008 είχαν 58 υποδοχές ατόμων και οικογενειών και το 28% αφορούσε χρήση ουσιών. Το 2014 ο αριθμός των υποδοχών έφτασε τις 114, όμως το ποσοστό που σχετίζεται με χρήση ουσιών μειώθηκε στο 9%. Οπως είπε, αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι η χρήση π.χ. χασίς, μέσω του δημόσιου διαλόγου απενοχοποιήθηκε, ενώ ταυτόχρονα και τα προγράμματα των υποκατάστατων πολλαπλασιάστηκαν.

Ο Αναστάσης Μαυρομιχάλης χαρακτήρισε ψευτοδίλημμα το διαχωρισμό «μαλακών» - «σκληρών», που στοχεύει στη νομιμοποίηση. Σημείωσε ότι απαιτούνται ολοκληρωμένες πρωτοβουλίες πρωτογενούς πρόληψης καθώς και ότι τόσο η πρωτογενής πρόληψη όσο και τα στεγνά προγράμματα θα πρέπει να εστιάσουν στις αιτίες της εξάρτησης. Οπως είπε, δεν μπορεί να παρεμβαίνεις μόνο στο άτομο. Πρέπει ταυτόχρονα να παρεμβαίνεις και στην κοινωνία, στις παραμέτρους που σπρώχνουν στην εξάρτηση.

Με ιδιαίτερη έμφαση αναδείχθηκαν οι τεράστιες δυσκολίες στην κοινωνική επανένταξη και επαγγελματική αποκατάσταση, που αντιμετωπίζουν οι πρώην εξαρτημένοι, κυρίως τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ενδεικτικά αναφέρθηκε ότι πριν από 7 χρόνια στην επανένταξη της «ΙΘΑΚΗΣ» δούλευαν όλοι, από τον πρώτο μήνα, σε μια δουλειά έστω μερικής απασχόλησης. Τώρα, μόλις το 10% απασχολείται και αυτό ανασφάλιστο.

«Δημιουργείται μια διαφορετική "πόλη" μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης, μια δεύτερη κοινωνία, αφού δεν υφίσταται πλέον κοινωνικό κράτος και οι πρώην εξαρτημένοι καλούνται να επανενταχθούν χωρίς δουλειά και χωρίς πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας», ανέφερε ο Χρήστος Βέττας, συμπληρώνοντας ότι οι περιστασιακές θέσεις απασχόλησης, με 2 και 3 ευρώ την ώρα, δεν συντελούν στην επανένταξη.

Τέλος, αναδείχθηκε ότι παραμένει σημαντικός ο ρόλος της οικογένειας στη στήριξη των απεξαρτημένων για μια επιτυχημένη επιστροφή στον κοινωνικό ιστό.


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org