Πέμπτη 19 Φλεβάρη 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 21
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΑΡΚ ΝΤΟΝΣΚΟΪ
Τα παιδικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι

Ο σημαντικότερος λόγος για να «δείξει» κανείς στα σημερινά παιδιά και έφηβους «Τα παιδικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι» είναι ότι η καλαίσθητη, ζωντανή και ...ποικιλόχρωμη, καίτοι ασπρόμαυρη, σοβιετική ταινία του 1938, παραπέμπει σε άριστης εικονογράφησης, αυθεντικά, μυθιστορήματα κλασικής γραφής, έργα που με νύχια και με δόντια πασχίζουν να «εξουδετερώσουν» ενσυνείδητα και μη, οι όποιοι τιμητές του μεταμοντέρνου... Στιλπνή και τεράστιας δύναμης η ταινία ενηλικίωσης - από τις σημαντικότερες που έφτιαξε το σινεμά - χαράσσεται ανεξίτηλα στη νεανική μνήμη με την απλότητα τόσο της αφηγηματικής της γραμμής όσο και αυτού που λέει. Η ταινία, όντας κάτι πολύ περισσότερο από την αυτοβιογραφική ματιά στη ζωή ενός προσώπου, φυλακίζει την προσοχή από τις πρώτες σκηνές, με την ιστορία του 12χρονου Αλεξέι Μαξίμοβιτς - του κατοπινού συγγραφέα και δραματουργού Μαξίμ Γκόρκι - στην τσαρική Ρωσία του 19ου αιώνα της εξαθλίωσης και της καταστολής, ενώ ταυτόχρονα διαπιστώνει κανείς ότι αυτό το φιλμ γερνά ξανανιώνοντας, χωρίς καν να δείχνει τα 80 σχεδόν χρόνια που πέρασαν από πάνω του.

Ο βάρδος της επαρχιακής Ρωσίας Μαρκ Ντονσκόι, κρυφοκοιτάζει μέσα στο παράθυρο μιας σκληρής εποχής και αναπαριστά χωρίς ρητορική ή δημαγωγική διάθεση την καθημερινότητα του φτωχού λαού. Ζωντανοί οι χαρακτήρες, κωμικοί κάποιες φορές, γλαφυρές οι καταστάσεις ντύνονται άλλοτε τον χιουμοριστικό μανδύα κι άλλοτε την καλοσύνη και την αλήθεια, την αισιοδοξία της φτώχειας, γιατί ο Ντονσκόι τρέφει απέραντο θαυμασμό για τον απλό άνθρωπο. Εικόνες μακρινές αλλά και τόσο κοντινές... Εμμεσο μάθημα Ιστορίας, αλλά άμεσο μάθημα ζωής, αγάπης και φιλίας η κορυφαία αυτή έκφραση του ποιητικού ρεαλισμού στο σοβιετικό κινηματογράφο του '30 με αρκετές σκηνές που ξεχωρίζουν. Από τον μικρό Αλεξέι που δωρίζει στο ανάπηρο ορφανό το κάτασπρο ποντικάκι του, έως τα αγόρια τα καθισμένα γύρω από τη φωτιά που ονειρεύονται έναν καλύτερο κόσμο. Από τον παππού του Αλεξέι με τις άφατες κωμικές αντιδράσεις έως τα δάκρυα της γιαγιάς - της στιβαρής μητέρας / φύσης - όταν σφίγγει στην παλάμη της τα πρώτα νομίσματα που δούλεψε ο εγγονός της...

Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για κινηματογραφική ποίηση, για ένα οργανικό κομμάτι της ιστορίας του κινηματογράφου που ακόμα γοητεύει...

Με τους: Αλεξέι Λιάρσκι, Βαρβάρα Μασαλιτίνοβα, Μικαήλ Τρογιανόφσκι, κ.ά.

Παραγωγή: Σοβιετική Ενωση (1938)


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org