Πέμπτη 29 Γενάρη 2015
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 21
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΣΕΝΤΡΙΚ ΧΙΜΕΝΕΣ
Ο Ανθρωπος από τη Μασσαλία

Copyright: Jerome MACE

Η δεύτερη ταινία του Σεντρίκ Χιμένες, τεράστια τοιχογραφία του εγκλήματος «αλά φρανσέζ», που διαφημιζόταν ως το αστυνομικό θρίλερ της χρονιάς, μπορεί να είναι το ακριβότερο φετινό γαλλικό φιλμ, αλλά όχι και το καλύτερο. Η μυθοπλασία βασίζεται σε γεγονότα που έλαβαν όντως χώρα στη Μασσαλία το 1975, όταν η δεύτερη πόλη της Γαλλίας κατείχε τον τίτλο του παγκόσμιου κόμβου στη διακίνηση ηρωίνης ειδικά προς τις ΗΠΑ, θέμα του σπουδαίου αμερικανικού φιλμ «French Connection» (1971) του Γουίλιαμ Φρίντκιν με τον Τζιν Χάκμαν, αλλά και πληθώρας γαλλικών θρίλερ νουάρ, των Ιβ Μπουασέ και Ανρί Βερνέιγ. Σαράντα και κάτι χρόνια μετά, ο Γάλλος σκηνοθέτης Σεντρίκ Χιμένες επανέρχεται στη στιγμή - κλειδί στην ιστορία του οργανωμένου εγκλήματος, με διάθεση μίμησης των προγενέστερων μετρ του φιλμ νουάρ. Η όμορφα κινηματογραφημένη Μασσαλία - ως ρετρό, ξεθωριασμένο, σκηνογραφικό ντεκόρ μονοσήμαντης αναπαράστασης - πρωταγωνιστεί, πλάι στο ντουέτο των κύριων ρόλων που υποδύονται οι χαρισματικοί αστέρες Ζαν Ντιζαρντέν, στο ρόλο του ορκισμένου δικαστή Πιερ Μισέλ, και Ζιλ Λελούς, στο ρόλο του «Τάνι», του τρομερού νονού που διαχειρίζεται την ιδιαίτερα προσοδοφόρα μαφιόζικη επιχείρηση. Και οι δυο τους τραγικές φιγούρες, ο κακοποιός θα αυτοκτονήσει, ο δικαστής θα δολοφονηθεί, συγκρούονται ανελέητα σε μονομαχία χαρακτήρων. Η ανθρώπινη αυτή διάσταση καλύπτει όποια, πολιτικής χροιάς, σπίθα θα μπορούσε να πεταχθεί από τη θεματική της ταινίας...

...και ο Χιμένες, που φαίνεται ότι ψάχνει ακόμα να βρει τη δική του «φωνή», αντί να κάνει, με αυστηρότερο χειρισμό, ένα θρίλερ - φάκελο, υποκύπτει στη γοητεία της μαγνητικής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο άνδρες και αφήνει την ταινία να υποκύπτει, με τη σειρά της, στο βάρος των κλισέ, μειώνοντας έτσι και την αναμονή κάποιων εκπλήξεων. Η συμβατική αυτή παραγωγή, γυρισμένη στο στιλ του '70, πληροί τις γενικές προδιαγραφές της saga του εγκλήματος που, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται αντικείμενο φάντασμα και αντικείμενο μυθιστορηματικής αναπαράστασης με τη μυθική αγριάδα του είδους της αστυνομικής ταινίας. Προδοσίες, ανατροπές, σφαγές, γκάνγκστερ, καταδότες, μπαργούμαν, διεφθαρμένοι μπάτσοι... Σε κάποια ωστόσο σημεία της, η ταινία μοιάζει λιγότερο με αγχωτικό, αστυνομικό θρίλερ αμερικανικού στιλ και περισσότερο με κωμικό σκετς. Γιατί οι καλύτερες σκηνές της ταινίας είναι όντως οι κωμικές. Φαίνεται πάντως ότι όλο και περισσότεροι Γάλλοι παραγωγοί παρασύρονται στην τρέλα των μεγαλείων και ονειρεύονται αμερικανικό σινεμά και αμερικανικά στούντιο. Βέβαια, άλλο τι θα ήθελαν να κάνουν κι άλλο τι κάνουν τελικά...

Με τους: Ζαν Ντιζαρντέν, Ζιλ Λελούς, Σελίν Σαλέτ, Μπρούνο Τοντεσκίνι, Ζεράρ Μεϊλάν, κ.ά.

Παραγωγή: «La French», Γαλλία (2014).


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org