Κυριακή 13 Μάη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 4
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ"
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Αγώνας για πολιτισμό και αξιοπρέπεια

Οι καλλιτεχνικοί φορείς αντιστέκονται στη λαίλαπα των αντιασφαλιστικών μέτρων

Από κινητοποίηση των μουσικών
Από κινητοποίηση των μουσικών
Είναι οι άνθρωποι, που καταθέτουν ταλέντο, μεράκι, δημιουργία, σμιλεύοντας το «σώμα» του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού και καθημερινά προσπαθούν ν' αντισταθούν στη λαίλαπα της ισοπέδωσης των πολιτιστικών και ανθρώπινων αξιών. Είναι οι εργάτες του Πνεύματος και των Τεχνών, οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες, οι μουσικοί και οι τραγουδιστές, οι λογοτέχνες και οι εικαστικοί, οι χορευτές και οι συνθέτες, οι δημιουργοί και οι εργαζόμενοι ως τεχνίτες στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Είναι αυτοί που με τη δημιουργία τους προσφέρουν το «συγκριτικό πλεονέκτημα» της χώρας μας, παράγοντας πολιτισμό, τις περισσότερες φορές, κάτω από αντίξοες συνθήκες. Είναι αυτοί που έχουν «γευτεί» πάμπολλες φορές τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», καθώς η πολιτεία τούς θυμάται μόνο όταν θέλει αυτούς και το έργο τους σαν βιτρίνα του δήθεν «πολιστικού» της προφίλ - κυρίως σε περιόδους προεκλογικές - και αρνούνται τον υποτιθέμενο «διάλογο από μηδενική βάση» καθώς ξέρουν πως πάλι οι ίδιοι θα πληρώσουν τα σπασμένα. Είναι αυτοί, που, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του συνόλου σχεδόν των καλλιτεχνικών φορέων, συγκεντρώθηκαν την Πέμπτη στο Σύνταγμα και πορεύτηκαν προς το ΥΠΠΟ, υπερασπιζόμενοι την αξιοπρέπειά τους και θα συμπορευτούν στη μεγάλη διαδήλωση της 17 Μάη, με τους άλλους εργαζόμενους, απαιτώντας Κοινωνική Ασφάλιση δημόσια, καθολική και υποχρεωτική.

Ασφαλιστικό - «θηλιά»


Το τελευταίο «δώρο» της κυβέρνησης προς τους εργαζόμενους, τα μέτρα - «φωτιά» για το Ασφαλιστικό, αποτελούν μια επιπλέον «θηλιά» στο λαιμό των καλλιτεχνών - δημιουργών. Μένοντας πιστή στο «εκσυγχρονιστικό» δόγμα, που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως εμπόρευμα, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της για τη στήριξη και ανάπτυξη του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού και των δημιουργών, αλλά επιχειρεί να τους στερήσει ακόμη κι εκείνα που με πολύχρονους αγώνες έχουν κατακτήσει. Την ίδια στιγμή που σκορπά δισεκατομμύρια, με το πρόσχημα της Ολυμπιάδας, που επιλεκτικά στηρίζει τους Μαικήνες του Πολιτισμού, κάνοντάς τους πλουσιότερους, αφήνει τους δημιουργούς, τους εργάτες της Τέχνης στο έλεος της εκμετάλλευσης. Τους εγκαταλείπει, στο περιθώριο της ζωής και ξεχασμένους στα γηρατειά.

Από το κακό στο χειρότερο

Ηδη, με το σημερινό ασφαλιστικό σύστημα, οι εργαζόμενοι στο χώρο της Τέχνης δύσκολα συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, εξαιτίας της τρομακτικής ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της «μαύρης εργασίας ή της περιστασιακής απασχόλησης. Κάποιοι κλάδοι, όπως οι χορευτές, οι τραγουδιστές, οι μουσικοί πνευστών οργάνων, έχουν φυσική ανικανότητα άσκησης του επαγγέλματος μετά από κάποια ηλικία. Κάποιοι άλλοι κλάδοι, όπως οι εικαστικοί, οι μουσουργοί, οι λογοτέχνες παραμένουν ανασφάλιστοι, παρά τους πολύχρονους αγώνες και τις ατέλειωτες διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση. Κάποιοι άλλοι αναγκαστικά έχουν ενταχθεί στο ΤΕΒΕ ως «αυτοαπασχολούμενοι». Ενδεικτική της κυβερνητικής «πολιτιστικής ευαισθησίας» είναι η σπουδή των υπουργείων Οικονομικών και Πολιτισμού να περικόψουν ακόμη κι αυτές τις τιμητικές συντάξεις, που είχαν θεσμοθετηθεί το 1996, αναγνωρίζοντας το έλλειμμα στην πρόνοια απέναντι στους καλλιτέχνες - δημιουργούς. Τα δύο υπουργεία προχώρησαν στην παράνομη αναστολή απόδοσης των συντάξεων για το 1999 - 2000, με το επιχείρημα ότι ετοιμάζουν νέο νόμο και ότι «στο μέλλον θ' ασκηθούν ίσως εφέσεις εναντίον τους». Οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις αποσκοπούν στην κατάργηση ακόμη και αυτών των συντάξεων, που αποτελούν ελάχιστη αναγνώριση της πολιτείας και για πολλούς μεγάλους σε ηλικία καλλιτέχνες αποτελεί το μόνο οικονομικό πόρο. Εν τω μεταξύ κάποιοι καλλιτέχνες έφυγαν από τη ζωή, μέσα σε άθλιες συνθήκες.

«Το έργο Τέχνης δεν είναι εμπόρευμα», λέει ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, Μιχάλης Παπαδάκης, υπογραμμίζοντας πως το άρθρο 16 του Συντάγματος, ορίζει ότι η Τέχνη, η Παιδεία και η επιστημονική έρευνα είναι κάτω από την ευθύνη της πολιτείας. Παρ' όλα αυτά, ο πρόεδρος του ΕΕΤΕ τονίζει πως «το συνταξιοδοτικό - ασφαλιστικό ζήτημα είναι ένα χρόνιο και οξύ πρόβλημα για τους χιλιάδες εικαστικούς καλλιτέχνες της χώρας μας. Από το 1944, χρονιά που ιδρύθηκε το ΕΕΤΕ και παρά τους μακροχρόνιους αγώνες του κλάδου, παραμένει έως σήμερα, ουσιαστικά, άλυτο. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι 1.000 περίπου εικαστικοί καλλιτέχνες ανήκουν στην κατηγορία των απόρων. Είναι ανασφάλιστοι και καλύπτονται, μόνο νοσοκομειακά, με βεβαίωση από το ΕΕΤΕ. Τα τελευταία χρόνια, η κυβερνητική "ευαισθησία" όχι μόνο δεν το έλυσε, αλλά δημιούργησε νέες ταλαιπωρίες... Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση του ΤΕΒΕ και η προσπάθεια της κυβέρνησης - πριν τέσσερα χρόνια - να εντάξει τους εικαστικούς δημιουργούς σ' αυτό».

Ο εφιάλτης της ανεργίας

Τον εφιάλτη της ανεργίας ζει ένας στους δύο μουσικούς στη χώρα μας. Οπως έχει καταγγείλει ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, η ανεργία στο χώρο της μουσικής έχει ξεπεράσει το 50%, ενώ η εργασία των μουσικών είναι πλέον ισοδύναμη της υποαπασχόλησης. Το 70% των μουσικών, που απαρτίζουν τα μουσικά σύνολα (ΕΡΤ, Δήμος Αθήνας, έκτακτοι ΚΟΑ, ΕΛΣ κ.ά.) είναι έκτακτοι, με παράνομες συμβάσεις έργου και με μισθούς πείνας. Τεράστιες είναι οι διαστάσεις του προβλήματος στο λεγόμενο ελεύθερο χώρο (κέντρα διασκέδασης, μουσικές σκηνές, ξενοδοχεία κλπ.). Στα 600 και πλέον νυχτερινά κέντρα μόνο της Αθήνας, η απασχόληση των μουσικών ανέρχεται στα 8 με 12 νυχτοκάματα το μήνα, με αποτέλεσμα την απουσία στοιχειώδους ασφάλισης, αφού τα ένσημά τους δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα 60-70 το χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ένας ολόκληρος κλάδος, που απαρτίζεται από 10.000 μουσικούς (σε Αθήνα και περιφέρεια), να αντιμετωπίζει δυσεπίλυτα προβλήματα, που αφορούν στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ταμείο ανεργίας, επιδόματα, δάνεια στέγης και να βλέπει σαν μακρινό, και για τους περισσότερους άπιαστο, όνειρο τη σύνταξη. «Πιστεύω, λέει ο Σάκης Νικολόπουλος, αναπληρωτής ΓΓ του ΠΜΣ, ότι τα δεινά που πλήττουν τον κλάδο μας οφείλονται σε πολλούς λόγους, που όλοι, όμως, απορρέουν από μια συγκεκριμένη πολιτική. Η ανεργία και όσα από αυτήν απορρέουν, είναι πολιτικό πρόβλημα. Οταν είσαι άνεργος δεν κολλάς ένσημα ή όταν υποαπασχολείσαι 2-3 φορές την βδομάδα, που είναι ο μέσος όρος, δε συγκεντρώνεις ικανό αριθμό ενσήμων για να βγεις στη σύνταξη. Το μίνιμουμ των ενσήμων που απαιτούνται είναι 4.500 και το όριο ηλικίας 60 χρόνων. Μέχρι στιγμής, βέβαια, γιατί όπως φαίνεται τα πράγματα θ' αλλάξουν προς το χειρότερο. Με τα καινούρια ασφαλιστικά μέτρα, πιστεύω πως σύνταξη θα παίρνουμε στον άλλο κόσμο. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος μουσικός κολλάει 12 ένσημα το μήνα (η πλειοψηφία των μαγαζιών δουλεύουν τρεις μέρες την βδομάδα), και ότι η χειμερινή σεζόν είναι 4 μήνες, έχουμε σύνολο 48 ένσημα το χρόνο. Μετά βίας να φτάσεις στο μίνιμουμ για ασφάλιση και περίθαλψη. Οσο για το καλοκαίρι η υποαπασχόληση φτάνει στο 80% και 90%.»

Προσπαθώντας ν' αντιμετωπίσει αυτή τη ζοφερή κι ανεξέλεγκτη πλέον κατάσταση ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος έχει κάνει πολλές προσπάθειες να έρθει σε επαφή με τα αρμόδια υπουργεία (κυρίως Εργασίας και Πολιτισμού) και να θέσει τα προβλήματα του κλάδου. Ομως, παρά τις συνεχιζόμενες ενέργειες, τα υπομνήματα του ΠΜΣ προς τα αρμόδια υπουργεία, τις κινητοποιήσεις, τα χρόνια προβλήματα βαλτώνουν. Αποκορύφωμα της κρατικής εκσυγχρονιστικής «ευαισθησίας» ήταν η απάντηση - προτροπή του διοικητή του ΙΚΑ, Μιλτ. Νεκτάριου, προς τους μουσικούς ν' αλλάξουν δουλιά!

Εύθραυστο «όργανο» η φωνή

Σκοτεινό είναι το «τοπίο» και για τους Ελληνες τραγουδιστές όσον αφορά στα θέματα ασφάλισης - συνταξιοδότησης, καθώς βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία και την άρνηση της πολιτείας να λύσει τα χρόνια προβλήματα. Η «ιλουστρασιόν» εικόνα του τραγουδιστή που κερδίζει τα εκατομμύρια και η οποία κατά κόρον προβάλλεται από τα λάιφ στάιλ περιοδικά και τηλεόραση απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Γιατί πέρα από τους λιγοστούς «αστέρες» υπάρχουν οι εκατοντάδες τραγουδιστές που ζουν το βραχνά της ανεργίας και της υποαπασχόλησης. Το όριο ηλικίας για να βγει ένας τραγουδιστής στη σύνταξη, καθώς και οι όροι κάλυψης των ενσήμων είναι δυσβάσταχτοι, με αποτέλεσμα η συνταξιοδότηση να είναι μακρινό και απραγματοποίητο - για τους περισσότερους - όνειρο. Συγκλονιστικό είναι το στοιχείο που παραθέτει ο Γενικός Γραμματέας της Ενωσης Τραγουδιστών Ελλάδας, Κώστας Σκόνδρας: Μόλις δύο τραγουδιστές κατάφεραν να βγουν στη σύνταξη από τα μέλη της Ενωσης Τραγουδιστών Ελλάδας. Για τη συνταξιοδότηση των τραγουδιστών που έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας (νυχτερινά κέντρα) απαιτούνται 4.500 ένσημα και όριο ηλικίας το 60ό για τους άνδρες και το 55ο για τις γυναίκες. Τα βαρέα ένσημα θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3.600 και τα υπόλοιπα μεικτά, από τα οποία τα 1.000 την τελευταία δεκαετία πριν το όριο σύνταξης. Οσο για το ποσό της σύνταξης, αυτό εξαρτάται από το μισθό των πέντε τελευταίων χρόνων. Ομως, η πλειοψηφία των τραγουδιστών που εργάζεται με αυτή τη σχέση εργασίας και που είναι το 95% δεν είναι σε θέση να κολλήσει περισσότερα από 100 ένσημα το χρόνο (το σύνολο, σχεδόν, των μαγαζιών δουλεύει μόλις τρεις μέρες την βδομάδα). Ο τραγουδιστής, λοιπόν, για να καταφέρει να συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων πρέπει να δουλεύει τουλάχιστον 35-40 χρόνια.

Μέσα σε αυτό το «γκρίζο» για τον πολιτισμό σκηνικό, που συνθέτουν η ανασφάλεια, η ανεργία και η υποαπασχόληση, η έλλειψη υλικών δυνατοτήτων καλλιτεχνικής έκφρασης, η φτώχεια, η έλλειψη στοιχειωδών δικαιωμάτων σε Ασφάλιση και Περίθαλψη και τόσα άλλα, οι καλλιτέχνες επιμένουν να δημιουργούν και να διεκδικούν μαζί με όλους τους εργαζόμενους της πατρίδας μας. Ειδικότερα διεκδικούν:

Οι καλλιτέχνες διεκδικούν

Μουσικοί: Εφαρμογή της υπάρχουσας ΣΣΕ και υπογραφή νέων, σε όλους τους χώρους που απασχολούνται επαγγελματίες μουσικοί. Λόγο στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας. Αναγνώριση των τίτλων σπουδών των μουσικών και της πιστοποίησης της ειδικότητας του κατέχοντος έναν τέτοιο τίτλο. Αναγνώριση των θέσεων εργασίας στις Ορχήστρες ως πάγιες οργανικές. Σύνταξη όλων των μουσικών στα 55, ενώ για τις γυναίκες και μουσικούς πνευστών στα 50 χρόνια. Κατώτατη σύνταξη οι 200.000 δραχμές. Υπολογισμός όλων των ποσών στα Δελτία Παροχής για αναλογικό υπολογισμό συντάξιμων ενσήμων. Αμεση ένταξη των αλλοδαπών μουσικών στη νόμιμη εργασία. Αυστηροί έλεγχοι από την Πολιτεία σε επιχειρήσεις και οργανισμούς και άμεση καταβολή των εισφορών που χρωστούν.

  • Τραγουδιστές: Μείωση των ενσήμων από τα 3.600 σε 2.800. Μείωση ορίου ηλικίας στα 50 χρόνια. Να μην αποτελεί κριτήριο για τους τραγουδιστές που βγαίνουν στη σύνταξη τα δύο τελευταία χρόνια. Να αναγνωρίζονται όλες οι μέρες ασφάλισης και να μην περιορίζονται στην τελευταία δεκαετία. Εξαγορά ενσήμων για όσους είναι κάτω των 60 χρόνων σε μηνιαίες δόσεις μέχρι 2.800 ένσημα. Για τους τραγουδιστές που δεν έχουν εξαρτημένη εργασία: Τροποποίηση του ν. 1296/82 που προβλέπει Ασφάλιση στη 12η κλάση και αναγνώριση 500 ενσήμων το χρόνο. Εφόσον απομένουν αμοιβές, που αντιστοιχούν σε πάνω από 500 μέρες εργασίας, οι εισφορές που εισπράττονται να μεταβάλλουν την ασφαλιστική κλάση και τα υπόλοιπα να διατίθενται στην Ενωση για συναδέλφους που δεν έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων. Μείωση ορίου ηλικίας από 65 σε 55. Για μια συναυλία να ασφαλίζεται ο τραγουδιστής με τρία ένσημα της 12ης κλάσης, προκειμένου να μειωθεί το κόστος των συναυλιών που έχει δημιουργήσει ανεργία στους τραγουδιστές. Εξαγορά ενσήμων για όσους είναι πάνω από 60 ετών εφάπαξ.
  • Εικαστικοί (ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, κεραμίστες κ.ά.) που σαν κλάδος παραμένουν ανασφάλιστοι: Ενταξη συλλογική στο Δημόσιο ή στο ΙΚΑ, που να διασφαλίζει αξιοπρεπές κατώτατο όριο ασφάλισης - συνταξιοδότησης για όλους και επιπλέον σύστημα ποσοστώσεων, αντίστοιχων με το ποσοστό συμμετοχής κάθε εικαστικού. Η συμμετοχή των εργοδοτών να αναληφθεί από το κράτος, θεσπίζοντας σύστημα είσπραξης ποσοστών επί των εμπορικών πράξεων και των εσόδων από τη διαρκή εκμετάλλευση των εικαστικών έργων (Μουσεία, Πινακοθήκες, μεταπώληση αντιγράφων, πολλαπλών κ.ά.).
  • Ηθοποιοί - χορευτές: Αύξηση των συντάξεων. Μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Αύξηση των κατώτατων ορίων σύνταξης. Μείωση των απαιτούμενων ενσήμων για συνταξιοδότηση.
  • Σκηνοθέτες (λόγω του περιστασιακού του επαγγέλματος): Να μην υπολογίζεται η σύνταξη με βάση την πενταετία. Να ρυθμιστεί η εξαγορά ενσήμων για το χρόνο και πριν της 1/10/'81 απασχόλησης των σκηνοθετών στο επάγγελμα και μέχρι 3.000 ένσημα, ώστε να συμπληρωθεί ο αναγκαίος συντάξιμος χρόνος - ένσημα σε υπερήλικες σκηνοθέτες. Εξαγορά των ετών των σπουδών με ένσημα, γιατί η περιστασιακή απασχόληση είναι εμπόδιο στη συμπλήρωση του απαραίτητου αριθμού ημερών εργασίας για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
  • Τεχνικοί θεάτρου, κινηματογράφου, τηλεόρασης, ταξιθέτες: Μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Αύξηση των κατώτερων ορίων σύνταξης. Αύξηση των συντάξεων. Ενταξή τους στα βαρέα και ανθυγιεινά (όσων δεν ανήκουν).

Ρ.Σ.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org