Κυριακή 12 Γενάρη 2014
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 25
ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Παρεμβάσεις που αποκαλύπτουν οξύτατους ανταγωνισμούς

«Σημαντική πρόοδο» έχουν σημειώσει οι προσπάθειες εξυγίανσης των προβληματικών ευρωπαϊκών τραπεζών είπε ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζ. Λιου, μετά τη συνάντηση που πραγματοποίησε με τον Γερμανό ομόλογό του Β. Σόιμπλε στο Βερολίνο την περασμένη βδομάδα, στο πλαίσιο περιοδείας που πραγματοποίησε σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες, σε Γερμανία, Γαλλία και Πορτογαλία. Η παραπάνω δήλωση συνοδεύθηκε από την επισήμανση ότι ΗΠΑ και Γερμανία μοιράζονται τον «κοινό στόχο» της οικονομικής ανάπτυξης και των μεταρρυθμίσεων, όμως την ίδια στιγμή θα συνεχιστεί ο αναμεταξύ τους διάλογος για την «απαιτούμενη ισορροπία», που πρέπει να υπάρχουν μεταξύ των δύο αυτών πυλώνων της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής, όπως είπε χαρακτηριστικά.

Ο Τζ. Λιου, αν και «καλωσόρισε» την πρόσφατη απόφαση της νέας κυβέρνησης στη Γερμανία, περί αύξησης των επενδύσεων στις υποδομές και την καθιέρωση του λεγόμενου «κατώτατου μισθού», ωστόσο εξέφρασε τις ανησυχίες που εγείρονται στις ΗΠΑ, εξαιτίας της προσήλωσης ορισμένων οικονομιών στη δημιουργία πλεονασμάτων και πρόσθεσε ότι οι πολιτικές που ενισχύουν τις εσωτερικές επενδύσεις και τη ζήτηση θα έχουν θετικό αντίκτυπο τόσο στην γερμανική όσο και στην παγκόσμια οικονομία.

Μόνιμα στην κόντρα

Αν και ο υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ δεν κατονόμασε ευθέως τη Γερμανία, ο Β. Σόιμπλε... «έπιασε το υπονοούμενο» και απάντησε ευθέως ότι η δημιουργία ελλειμμάτων στα δημοσιονομικά μεγέθη της Γερμανίας δε θα ωφελούσε τις ΗΠΑ, ενώ επέστησε την προσοχή στους κινδύνους που προκαλούνται από τις «επεκτατικές νομισματικές πολιτικές», διαβλέποντας στον ορίζοντα «νέες φούσκες». Η συγκεκριμένη τοποθέτηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών δεν αφορά μόνο την αμερικανική νομισματική πολιτική και τη διάθεση ρευστότητας που παρέχει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ όλα αυτά ταχρόνια, μέσω του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων, αλλά έχει αποδέκτες και στο εσωτερικό της ΕΕ και φυσικά στους ηγετικούς κύκλους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. «Η νομισματική πολιτική δεν μπορεί να ιδωθεί ως υποκατάστατο των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να εφαρμόσουν οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις», συμπλήρωσε...

Μια μέρα νωρίτερα, ο Τζ. Λιου είχε επισκεφθεί το Παρίσι, όπου αφού επέδωσε συγχαρητήρια στη γαλλική κυβέρνηση, η οποία «κάνει ό,τι χρειάζεται για την ανάκαμψη» της εγχώριας οικονομίας, αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα της εξυγίανσης του τραπεζικού τομέα στην Ευρωζώνη και στην πρόσφατη απόφαση του Γιούρογκρουπ για τη σύσταση Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης προβληματικών τραπεζών. Είναι σημαντική, είπε, η ύπαρξη ταμείων διάσωσης, όμως οι ΗΠΑ θα ήθελαν να δουν την επίτευξη πιο αποφασιστικών βημάτων, όταν, σε σχετικό δημοσίευμα του «Bloοmberg», οι πιέσεις που ασκεί ο υπερατλαντικός σύμμαχος της ΕΕ, για τη δημιουργία αυστηρότερου πλαισίου λειτουργίας των τραπεζών, αποδίδονται στη διαφύλαξη των συνθηκών «υγιούς ανταγωνισμού» μεταξύ των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων των δύο «συμμάχων».

Τρίτος σταθμός της ευρωπαϊκής περιοδείας του Λιου ήταν η Πορτογαλία, όπου συζητήθηκε η ενδεχόμενη επάνοδος της χώρας στις αγορές με «προσιτούς όρους» με την κυβέρνηση της χώρας να λαμβάνει τα «εύσημα» του υπουργού των ΗΠΑ, καθώς σημειώθηκε «αξιοσημείωτη πρόοδος στην εφαρμογή δύσκολων οικονομικών μεταρρυθμίσεων».

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση οξύνει τους ανταγωνισμούς ΗΠΑ - Ευρωζώνης, πιο σωστά ΗΠΑ - Γερμανίας, που εκδηλώνεται στο μείγμα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης, αλλά ουσιαστικά αντανακλά ποια καπιταλιστική οικονομία θα ισχυροποιηθεί κόντρα στους ανταγωνιστές της, προσβλέποντας στην ανάκαμψη. Οι ΗΠΑ, παρεμβαίνοντας ανοιχτά στην Ευρωζώνη, αξιοποιούν και τους ανταγωνισμούς εντός της με παραινέσεις, τάχα, όπως αυτές του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ τώρα για τη «θωράκιση» του τραπεζικού της συστήματος όσο και στην ενίσχυση της «εσωτερικής ζήτησης» στις χώρες που συμμετέχουν στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, σε όφελος των δικών τους μονοπωλίων διεθνώς και στο έδαφος της Ευρώπης. Είναι προφανές ότι σε συνθήκες ολοένα και μεγαλύτερης διαπλοκής των κεφαλαίων, όχι μόνο ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, αλλά παγκοσμίως, οποιοδήποτε «ατύχημα» στην Ευρωζώνη, είτε αυτό αφορά κάποιο τραπεζικό ίδρυμα, είτε ακόμη και συνολικά την οικονομία ενός κράτους - μέλος της, θα μπορούσε να προκαλέσει απρόβλεπτες συνέπειες.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ενδοαστική διαπάλη γύρω από τη νομισματική πολιτική(11/1/2017)
Συγχρονισμένη παραπέρα υποβάθμιση των προβλέψεων(19/2/2016)
Για τη διακυβέρνηση της Ευρωζώνης και τα συμφέροντα των μονοπωλίων τους(2/8/2015)
Αβεβαιότητες και ανταγωνισμοί με φόντο τις «αναδυόμενες αγορές»(5/2/2014)
Στην Αθήνα και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ(20/7/2013)
Νομισματική πολιτική στα μέτρα των ισχυρών(5/5/2004)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org