Πέμπτη 25 Απρίλη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 10
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΡΩΤΗΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Γιατί αβαντάρουν τον «ευρωσκεπτικισμό»;

-- Εντείνεται το τελευταίο διάστημα και με διάφορους τρόπους ο «ευρωσκεπτικισμός». Τι και ποιους εξυπηρετεί;

Ο «ευρωσκεπτικισμός» που καλλιεργούν τα αστικά επιτελεία, στοχεύει να ενσωματώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια για το ευρωοικοδόμημα, να το θωρακίσει και να το διασώσει, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι μια άλλη διαχείριση, μια καλύτερη συνεννόηση, ενδεχόμενα και αλλαγές στους θεσμούς, μπορούν να μεταλλάξουν την ΕΕ σε φιλολαϊκή, ενώ θα παραμένει Ενωση των μονοπωλίων. Σ' αυτή την ρότα κινείται και η πρωτοβουλία έξι ευρωπαϊκών αστικών εφημερίδων να καταθέτουν τις προτάσεις τους «για τη σωτηρία της ΕΕ», αναγνωρίζοντας ότι η Ευρωένωση «είναι σε ένα δύσκολο σημείο της ιστορίας της» και ότι πρέπει «η μεγάλη ευρωπαϊκή ιδέα να βγει από το αδιέξοδο προς τη διάλυση και να προχωρήσει προς ένα καλύτερο μέλλον». Τι προτείνουν; Η ισπανική «El Pais» γράφει ότι το σημαντικότερο πρόβλημα της ΕΕ είναι το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Ισχυρίζεται ότι η τριάδα Ευρωκοινοβούλιο - Κομισιόν - Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «δημιουργεί μια μαύρη τρύπα, όπου αυτό το πράγμα που λέμε δημοκρατία απειλείται με εξαφάνιση». Αδύναμο Κοινοβούλιο χωρίς δυνατότητα ελέγχου, αόρατη επιτροπή, αδιαφανές Συμβούλιο που δε λογοδοτεί, βλέπει η εφημερίδα και διαπιστώνει ότι ο ευρωσκεπτικισμός μεγαλώνει στο κέντρο και στην περιφέρεια. Κοροϊδεύουν το λαό ότι οι αντιλαϊκές αποφάσεις της ΕΕ οφείλονται στον «αντιδημοκρατικό» τρόπο που παίρνονται και όχι στο ότι οι κυβερνήσεις που αποφασίζουν είναι το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου. Καλλιεργούν συνειδητά αυταπάτες ότι είναι δυνατόν να πάψει η ανισομετρία στην ΕΕ και να γίνουν φιλολαϊκότερες οι αποφάσεις της, αν αναβαθμιστεί ο θεσμός του Κοινοβουλίου.

Στη λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου εστιάζει και η βρετανική «Guardian», που γράφει ότι η λειτουργία της ΕΕ εξακολουθεί να είναι μοιρασμένη ανάμεσα στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, όπου πρέπει να παραβρίσκονται οι ευρωβουλευτές για 12 τετραήμερες συνεδρίες το χρόνο. «Είναι μια γελοία, σπάταλη και αναποτελεσματική διαδικασία», λέει η εφημερίδα, εστιάζοντας στο κόστος. Σαν να πρόκειται το Ευρωκοινοβούλιο να σταματήσει να ψηφίζει αντιλαϊκά, να προωθεί με οδηγίες και κατευθύνσεις τον πυρήνα της στρατηγικής του κεφαλαίου, αν πάψει να μοιράζεται ανάμεσα σε Στρασβούργο και Βρυξέλλες! «Τα χαρτιά των συνθηκών λένε και ότι η Ευρώπη έχει κοινή διπλωματική γραμμή αλλά, ακόμα και αν κατάφερε να γίνει πραγματικά κοινή, της λείπει ένας κοινός στρατός», σημειώνει η γαλλική «Le Monde», κατηγορώντας τη Βρετανία και τη Γερμανία ότι εναποθέτουν την «προστασία της ηπείρου» στο ΝΑΤΟ. Επί της ουσίας, η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι χρειάζεται αναβάθμιση της ΕΕ στον παγκόσμιο οικονομικό ανταγωνισμό και ότι αυτό προϋποθέτει και αύξηση της στρατιωτικής της ισχύς και παρουσίας, με τη συγκρότηση δομών έξω από το ΝΑΤΟ, το οποίο ταυτίζεται κυρίως με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Η πολωνική «Gazeta Wyborcza» βλέπει το πρόβλημα στο γεγονός ότι «σταματήσαμε να μιλάμε για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και μιλάμε μόνο για το χρήμα». Ξεθάβει από τα ντουλάπια το ξοφλημένο ιδεολόγημα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», για να πει ότι δεν είναι νομοτέλεια αυτό που ζει ο λαός σήμερα, πλακωμένος από τα μονοπώλια και την εξουσία τους και πως με «αλληλεγγύη» ανάμεσα στα καπιταλιστικά της κράτη, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Στο ίδιο πνεύμα είναι το δημοσίευμα της ιταλικής «La Stampa», που προτείνει να ιδρυθεί μια πανευρωπαϊκή ομάδα ποδοσφαίρου για να τονωθεί η αίσθηση του «κοινού μας σπιτιού», που λάνσαρε το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό τις προηγούμενες δεκαετίες, για να σύρουν τους λαούς στην ιδέα της Ενωσης των μονοπωλίων.

Ομοίως και η γερμανική «Sueddeutsche Zeitung», προτείνει μια κοινή πανευρωπαϊκή εφαρμογή σε όλα τα «έξυπνα κινητά» που θα δίνει στους κατόχους τους χρηστικές πληροφορίες για την καθημερινότητά τους, όχι ντιρεκτίβες και ανακοινώσεις, που θα θυμίζουν στους πολίτες πόσο άλλαξε η ζωή μέσα στην κοινή αγορά και την Ενωση και πόσο δε θα άλλαζε χωρίς αυτή. Κι αυτό επειδή -σύμφωνα με την εφημερίδα- «η Ευρώπη δεν πείθει τους πολίτες για τα μεγάλα, γιατί δεν αγωνίζεται να εξειδικεύσει τα μικρά που αγγίζουν τη ζωή των πολιτών, οι οποίοι δεν το καταλαβαίνουν πια». Ολοι τους, με σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό τρόπο, συντονίζονται στην κεντρική ιδέα που λέει ότι κάτι πρέπει να γίνει ώστε να ενσωματωθεί η κλιμακούμενη δυσαρέσκεια για την ΕΕ σε ανώδυνα για τα μονοπώλια και το αστικό πολιτικό σύστημα κανάλια. Εκεί στοχεύει και ο λεγόμενος «ευρωσκεπτικισμός», που καλλιεργούν μερίδες της πλουτοκρατίας, τα Μέσα και τα κόμματά τους. Η ΕΕ είναι των μονοπωλίων και σάπια όσο ο καπιταλισμός. Ο λαός δεν πρέπει να αγωνιά για τη διάσωσή της, αλλά για τη συντριβή της, με ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου σε κάθε χώρα και αποδέσμευση, με κοινωνικοποιημένα τα μονοπώλια και το λαό κυρίαρχο του πλούτου που παράγει.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org