Σάββατο 23 Μάρτη 2013 - Κυριακή 24 Μάρτη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 18
19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ - ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Ποιος οπορτουνισμός είναι πιο επικίνδυνος;

Με τις θέσεις και το προτεινόμενο πρόγραμμα διαφωνώ. Αυτές τις θέσεις και το πρόγραμμα εφαρμόζαμε για τουλάχιστον 4 χρόνια με τις γνωστές συνέπειες. Το ερώτημα είναι: βρισκόμαστε σήμερα με αυτή τη γραμμή πιο έτοιμοι, πιο ικανοί απέναντι στην επανάσταση; Η απάντηση είναι όχι! Το κόμμα έχει υποστεί σημαντική συρρίκνωση δυνάμεων, η οικονομική κατάστασή του δεν είναι καλή, ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει κεφάλι για πρώτη φορά στην ιστορία μας, το κόμμα εν μέσω κρίσης δε φαίνεται να μπορεί να πάρει την πολιτική πρωτοβουλία.

Η ΚΕ όφειλε να κάνει πραγματική αυτοκριτική για το τι κόμμα παρέλαβε και τι κόμμα παραδίδει. Σήμερα δε, που τα «βαρίδια» ...δε μας βαραίνουν και οι Θέσεις δεν κάνουν καθόλου λόγο για «κομματική αντιπολίτευση», κανείς δεν μπορεί να επικαλείται ότι ο γιαλός είναι στραβός... Το κύριο όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι παρά την αυτοϊκανοποίηση για προβλέψεις μας που επιβεβαιώνονται, αμφισβητούνται βασικές επεξεργασίες και εργαλεία της κοσμοθεωρίας μας. Ενδεικτικά θα αναφερθώ σε κάποιες.

  • Η ΚΕ υποτίθεται ότι βελτιώνει - διορθώνει το ΑΑΔΜ, ενώ στην ουσία το αρνείται και στη θέση του φέρνει ένα αντικαπιταλιστικό μέτωπο. Ομως το αντικαπιταλιστικό μέτωπο έχει δοκιμαστεί. Υπήρξε θέση του ΝΑΡ, που ηττήθηκε κατά τη δεκαετία του '90. Ολη η θεώρηση από τη μεριά της ΚΕ εγκλωβίστηκε σε μονοδιάστατη ερμηνεία του ΑΑΔΜ, αυτή του κοινοβουλευτικού περάσματος. Το πρόγραμμα παρά ταύτα, εξηγεί τις προϋποθέσεις στο ενδεχόμενο κοινοβουλευτικού περάσματος. Εδώ εμείς αρνηθήκαμε να οικοδομήσουμε το ΑΑΔΜ μπροστά στο ενδεχόμενο να προκύψει κυβέρνηση του ...ΑΑΔΜ!
  • Με τη θέση περί αλληλεξάρτησης η ΚΕ συγχέει το στάδιο του ιμπεριαλισμού, με το αν μια χώρα είναι ιμπεριαλιστική δύναμη. Το γεγονός ότι στη χώρα μας επικρατεί μονοπωλιακός καπιταλισμός, δε σημαίνει ότι είναι ιμπεριαλιστική δύναμη. Ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι συγκεκριμένες 6-7 χώρες με ανώτερο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, με οικονομική, διπλωματική και στρατιωτική δύναμη. Ολες οι άλλες με μέσο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, είναι εξαρτώμενες από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Οταν η ΚΕ φτάνει να θεωρεί ότι η Ελλάδα αλληλοεξαρτάται με τις ΗΠΑ, υποτιμά το γεγονός ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μάς επιβάλλουν οικονομική εποπτεία και έχουν στρατιωτικές βάσεις. Μπορεί η Ελλάδα να επιβάλει αντίστοιχες επιδιώξεις σε ΗΠΑ και ΕΕ;
  • Διολίσθηση και στη θέση για τον πόλεμο. Το πρόγραμμα υιοθετεί τη θέση των αρχειομαρξιστών του 1942. Εξετάζει τον πόλεμο ως επιθετικό ή αμυντικό, σε σαφή αντίθεση με την εξέταση κάθε πολέμου ως δίκαιου ή άδικου κατά τον Λένιν. Αναιρούμε την ίδια την ιστορική μας πορεία, το γράμμα Ζαχαριάδη, παρά το ότι θέλουμε να λέμε ότι τον δικαιώσαμε πολιτικά.
  • Τα ίδια και στην πολιτική συμμαχιών. Οταν απευθύνεσαι στους μικροαστούς και τους λες ότι με εμάς στην εξουσία, το μαγαζί σου θα γίνει κρατικό και εσύ υπάλληλος, στην πράξη δεν οικοδομείς καμία συμμαχία! Κάποιοι προσπαθούν να χρεώσουν στο ΑΑΔΜ ότι αφήνει το περιθώριο συνεργασίας του κόμματος με αστικά κόμματα στα πλαίσια του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα. Ομως η αστική τάξη μπορεί να διεξάγει αγώνα ενάντια σε συνέπειες της εξάρτησης, αλλά όχι αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Κάτι τέτοιο θα την έφερνε σε αντίθεση με την ίδια της τη στρατηγική. Συνεπή αντιιμπεριαλιστικό αγώνα μπορεί να διεξάγει η εργατική τάξη, η νεολαία και τα μικρομεσαία στρώματα. Για παράδειγμα, κατά τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, τι χάσαμε με την υπογραφή κοινής καταγγελίας των πολιτικών νεολαιών; Με τη σωρεία κοινών αποφάσεων σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα; Αντιθέτως, αναδειχθήκαμε στην πρωτοπόρα δύναμη του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα και αυτό με τη σειρά του έδωσε νέα φτερά στο ίδιο το κίνημα. Καμία υποχώρηση από τον στρατηγικό μας στόχο, αντιθέτως το ΚΚΕ βρέθηκε ισχυρότερο, με περισσότερο κύρος στην εργατική τάξη και τη νεολαία, δηλαδή πιο κοντά στον στρατηγικό του στόχο. Και αυτό γιατί ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας είναι τελικά αντικαπιταλιστικός.

Σύντροφοι, να το έχουμε ξεκάθαρο, χωρίς συσπείρωση δυνάμεων και ωρίμανση του υποκειμενικού παράγοντα, επανάσταση δεν πρόκειται να δούμε! Ο Λένιν έκανε επανάσταση με τέσσερα αστικοδημοκρατικά αιτήματα. Στις θέσεις του Απρίλη (θέση 8) λέει όχι άμεσος στόχος ο σοσιαλισμός, παρότι έχει ξεκαθαρίσει ότι η επανάσταση θα είναι σοσιαλιστική. Τι πρότεινε, αστική διαχείριση; Εγώ αρνούμαι να διαλέξω αν θέλω να είμαι δεξιός ή αριστερός οπορτουνιστής, δηλαδή να διαλέξω ανάμεσα στο να επιδιώξω κυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ ή να αρνηθώ το ΑΑΔ μέτωπο. Λέγεται ότι κάποτε ρωτήσανε τον Στάλιν «Ποιος οπορτουνισμός είναι πιο επικίνδυνός; Ο αριστερός ή ο δεξιός;» και ο Στάλιν απάντησε «αυτός που υποτιμούμε»...


Γιάννης Δούρος
ΚΟΒ Ανω Πετρούπολης

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Μέχρι να γίνει πόλεμος τι θα κάνουμε;(11/3/2017)
Συνεχίζουμε τον αγώνα για την άρση του εγκληματικού αποκλεισμού της Κούβας(1/1/2015)
Για το 19ο Συνέδριο του Κόμματος(27/3/2013)
Ας συζητήσουμε επί της ουσίας(17/2/2013)
Τσαβδαρίδης Ηρακλής(11/2/2005)
ΚΚΕ ισχυρό, για σήμερα και αύριο, για πάντα(25/12/2004)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org