Πέμπτη 21 Μάρτη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 27
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΡΕΧΤ
Διαχρονική η δύναμη της καυστικής κριτικής του

Με επιτυχία παρουσιάστηκε χτες στον Περισσό η μουσικοθεατρική παράσταση «Το ρομάντζο της πεντάρας»

Κατάμεστη η αίθουσα Συνεδρίων
Κατάμεστη η αίθουσα Συνεδρίων
Μία πρωτότυπη προσέγγιση του μυθιστορήματος του Μπρεχτ «Το ρομάντζο της πεντάρας» παρουσίασαν, χτες το βράδυ, στην αίθουσα Συνεδρίων της ΚΕ του ΚΚΕ, η ομάδα μουσικών ΜΙΤΟΣ και μια ομάδα νέων επαγγελματιών καλλιτεχνών. Η παράσταση ήταν ενταγμένη στο δεύτερο κύκλο των εκδηλώσεων του 3ου Επιστημονικού Συνεδρίου που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ (27 - 28/4) για τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, με τίτλο: «Μπέρτολτ Μπρεχτ: Για τους σεισμούς που μέλλονται να 'ρθούν».

Πριν ξεκινήσει η παράσταση, εκ μέρους του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ και της Πολιτιστικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ, η Βαγγελιώ Κυριαζίδου καλωσόρισε τον κόσμο που γέμισε την αίθουσα, δίνοντας κάποια στοιχεία για την παράσταση που ακολούθησε:

«Η "διασκευή" έργων άλλων δημιουργών» - είπε μεταξύ άλλων η Βαγγελιώ Κυριαζίδου - «αποτελεί προσφιλή τακτική για τον Μπρεχτ ήδη από τις πρώτες δημιουργίες του. Ετσι, παίρνοντας την "Οπερα του Ζητιάνου" του Τζον Γκαίη, που γράφτηκε στα 1728, δημιουργεί το λιμπρέτο "Η όπερα της πεντάρας" (ή Οπερα των τριών γροσιών) με μουσική Κουρτ Βάιλ. Ο Μπρεχτ διατηρεί το σατιρικό ύφος του αρχικού έργου για να κριτικάρει τόσο την πομπώδη μορφή της αστικής όπερας όσο και την αστική κοινωνία της μεταπολεμικής Γερμανίας. Η "Οπερα της πεντάρας" έκανε μεγάλη επιτυχία την εποχή εκείνη, θριάμβευσε στο αστικό κοινό, γεγονός που φαίνεται ότι δεν ανταποκρινόταν στην πρόθεση του Μπρεχτ να το "προβοκάρει". Οι αστοί αναγνώρισαν πράγματι τον εαυτό τους στη σκηνή, αλλά εξιδανικευμένο, μέσα από τη γραφικότητα των ληστών - αστών. Ο ίδιος άλλωστε βρίσκεται στη φάση της πρώτης επαφής του με το μαρξισμό, σε ένα στάδιο μιας - θα λέγαμε - θεωρητικής ατέλειας. Μετά από έξι χρόνια, στα 1934, την περίοδο της εξορίας του, επανέρχεται, έχοντας ωριμάσει και γράφει το μυθιστόρημα "Το ρομάντζο της πεντάρας". Την περίοδο εκείνη, η άνοδος του φασισμού αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης σε όλο της το μεγαλείο, ενώ και ο ίδιος έχει βαθύτερα κατανοήσει τις λειτουργίες του αστικού οικοδομήματος. Ετσι, στο μυθιστόρημα "Το ρομάντζο της πεντάρας" ο Μπρεχτ δεν ασκεί πια έμμεση κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα, αλλά μπαίνει κατευθείαν στο θέμα. Χρησιμοποιώντας τους ίδιους ήρωες και άλλους πολλούς, μιλά απευθείας για τον καπιταλισμό, για το πώς διαμορφώνονται οι επιχειρηματίες και οι χρηματιστηριακές διαπλοκές».

Στιγμιότυπο από την παράσταση
Στιγμιότυπο από την παράσταση
Η ομιλήτρια τόνισε στο σημείο αυτό ότι «η οπτική του έργου "Το ρομάντζο της πεντάρας" επιλέχτηκε αντί της όπερας, γιατί ταιριάζει περισσότερο στην ωμότητα που παίρνει στις μέρες μας η καπιταλιστική εκμετάλλευση. Μέσα από τα μικρά αποσπάσματα του μυθιστορήματος, που σκιαγραφούν βασικές φιγούρες της όπερας, δημιουργήθηκε μια νέα ενότητα μεταξύ κειμένων και τραγουδιών, βασισμένη στα κείμενα του Μπρεχτ και τη μουσική του Βάιλ, που εδώ μεταγράφηκε για ένα μικρό, αλλά πλήρες ηχοχρωματικά μουσικό σύνολο. Συμμετέχουν μία ανδρική και μια γυναικεία φωνή, μία αφηγήτρια και δεκατρείς βουβοί ηθοποιοί».

Η μουσικοθεατρική παράσταση αποκάλυπτε τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης σε όλο της το μεγαλείο. Μία παράσταση κινηματογραφικής ατμόσφαιρας, μινιμαλιστική και ταυτόχρονα θεαματική, με εξαιρετικούς φωτισμούς, λιτό, αφαιρετικό και καλαίσθητο σκηνικό και αρμόζοντα κοστούμια, όπου τα συμβολικά πρόσωπα που έπλασε ο Μπρεχτ κινούνται στο διεφθαρμένο, δολοφονικό «κόσμο» τους. Η παράσταση ανέδειξε τη διαχρονική δύναμη της καυστικής κριτικής που ασκεί ο Μπρεχτ στην αστική τάξη, στους θεσμούς, στα όργανα, στα μέσα και την πολύμορφη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που δημιουργούν, υπηρετούν και διογκώνουν το ασύδοτο και αδυσώπητο μεγάλο κεφάλαιο. Οι ερμηνείες στα μέτρα της ομόθυμης, συνειδητής ψυχικής «κατάθεσης», της πραγματικά συγκινητικής, με φαντασία, κέφι αλλά και πειθαρχία στις σκηνοθετικές οδηγίες, που σεβάστηκαν το πανανθρώπινο και διαχρονικό δίδαγμα του μπρεχτικού έργου. Εξαιρετική η συμβολή του μουσικού συνόλου που απέδωσε εξαίσια τη μουσική του Κουρτ Βάιλ. Μια παράσταση που συγκινεί αλλά και κινητοποιεί, διεγείρει τη σκέψη και κρίση του θεατή. Αυτό εξάλλου είναι και το ζητούμενο του Μπρεχτ.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
«Το Ρομάντζο της Πεντάρας» του Μπρεχτ στην «Αλκυονίδα» (2018-03-20 00:00:00.0)
Σήμερα η παράσταση - αφιέρωμα στον Μπρεχτ (2013-03-20 00:00:00.0)
«Ο Μπρεχτ έχει πει ό,τι υπάρχει σήμερα»... (2013-03-16 00:00:00.0)
«Ο Μπρεχτ έχει πει ό,τι υπάρχει σήμερα»... (2013-03-16 00:00:00.0)
Δεύτερος κύκλος των εκδηλώσεων για τον Μπρεχτ (2013-01-17 00:00:00.0)
ΑΤΙΤΛΟ (1996-05-02 00:00:00.0)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org