Πέμπτη 21 Μάρτη 2013
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 18
19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ - ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Ποιοι είμαστε, πού θέλουμε να πάμε, πώς πάμε;

Από τα 3 ερωτήματα του τίτλου, στο μεσαίο συμφωνούμε όλα τα μέλη του Κόμματος, καθώς και πολλά ακόμα άτομα εκτός Κόμματος, ίσως μέλη άλλων κομμάτων, και, εν δυνάμει, η πλειοψηφία του λαού μας. Δηλαδή στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Αυτό ήταν πάντα καθαρό στο Κόμμα μας, και οι Θέσεις της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ το κάνουν ξεκάθαρο.

Στα άλλα 2 ερωτήματα υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.

Η Θέση 33 υποδηλώνει ότι η σύνθεση της κοινωνικής κατάστασης των μελών μας (υποθέτω ότι όλοι ανήκουμε στην ευρύτερη (;) εργατική τάξη) είναι ελλιποβαρής ως προς το ποσοστό της κλασικής εργατικής τάξης (βιομηχανικό προλεταριάτο). Μάλιστα σε πολλές άλλες Θέσεις αναφέρεται ως στόχος η ενίσχυση του Κόμματος με εργάτες, φτωχούς αγρότες, φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, νέους, γυναίκες (με κύριο τους βιομηχανικούς εργάτες και τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας). Καλό θα ήταν να γνωρίζαμε καλύτερα την κοινωνική μας σύνθεση και να τη συσχετίσουμε με αυτήν της ελληνικής κοινωνίας, όπως μας την παραθέτουν οι Θέσεις 13-14. Είναι πραγματικά αυτά τα νούμερα/στοιχεία; Τα έχουμε ελέγξει; Γιατί και πώς διαφέρουν/μοιάζουν ο εργάτης της χαλυβουργίας και ο (η) υπάλληλος σούπερ μάρκετ, ο οικοδόμος και ο (η) προγραμματιστής λογισμικού, ο εναερίτης της ΔΕΗ και η (ο) κομμώτρια κλπ.

Η συνεχώς μεταλλασσόμενη κοινωνική-οικονομική σύνθεση, λόγω της ταχύτατης προσαρμογής των κοινωνιών, σε παγκόσμια κλίμακα, σε νέα παραγωγικά - καταναλωτικά μοντέλα, μας υποχρεώνει να παρακολουθούμε/αναλύουμε και κατάλληλα να προσαρμόζουμε την τακτική μας. Η ενσωμάτωση των τεχνολογικών επιτευγμάτων στην παραγωγική διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση εργατικής δύναμης για τον ίδιο όγκο παραγωγής με συνέπεια, ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, τη συνεχώς αυξανόμενη ΑΝΕΡΓΙΑ. Εδώ οι Θέσεις δεν παίρνουν με σαφήνεια «θέση», με την εύνοια ότι δε δίνουν στοιχεία για την προβλεπόμενη οικονομική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας σε βάθος χρόνου. Και εικάζω ότι δεν το κάνουν, όχι επίτηδες, αλλά επειδή δεν φαίνεται να έχει μελετηθεί με σύγχρονη μεθοδολογία αυτή η εξέλιξη. Αυτή είναι μια επισήμανση που οφείλει να την πάρει σοβαρά το Κόμμα μας, ώστε να ελαττώσει τον πρακτικισμό και μονόπλευρο εμπειρισμό, και να υπάρξει πιο αξιόπιστη μεθόδευση της τακτικής του.

Το πιο ουσιαστικό ζήτημα, βέβαια, είναι αυτό της τακτικής μας, πώς δηλαδή θα κατακτηθεί η εξουσία από την εργατική τάξη, πώς θα στεριώσει, και πώς θα μπορέσει να προσφέρει στο λαό όλα όσα υπόσχεται. Και στην Ελλάδα, και παγκόσμια.

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!

Μια πρώτη ανάγνωση και των 3 μερών των «Θέσεων», ως σύνολο, δημιουργεί την εντύπωση μιας προσπάθειας πιο σφιχτής συσπείρωσης των μελών (άρα αναγνώρισης ότι υπάρχει μια κάποια χαλάρωση), και μιας πρότασης ότι με στοχευμένη δουλειά και αυτοθυσία όλων μας, κυρίως στους χώρους δουλειάς, θα δημιουργήσουμε τις επαναστατικές συνθήκες για το πέρασμα στο σοσιαλισμό (καλό είναι να υπάρχει στο Πρόγραμμα και η πρότασή μας για το πώς εννοούμε τη σοσιαλιστική διακυβέρνηση, αλλά δεν εξυπηρετούν λεπτομέρειες του τύπου: κατάργηση του χρήματος). Ειδικά στις Θέσεις 61-67 αναβαπτίζεται - μετασχηματίζεται το ΑΑΔΜ σε Λαϊκή Συμμαχία χωρίς μια στοιχειώδη ανάλυση.

Επόμενο (επιδιωκόμενο;) είναι/ήταν να υπάρχει αρκετή συζήτηση στο «Διάλογο» για το θέμα αυτό.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, αν οι Θέσεις της ΚΕ είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς και ουσιαστικής ανάλυσης της πραγματικότητας ή έχουν, τουλάχιστον, και στοιχεία βολονταρισμού.

Θα σταθώ στην πρώτη πρόταση της Θέσης 75 (Πρόγραμμα) που αφορά στην προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα.

Για μένα είναι το «κλειδί» της αναγκαίας και ικανής συνθήκης για τη σωστή τακτική μας.

Βασική σημασία λοιπόν έχει το να κατανοήσουμε την πορεία των ατόμων (και επιτέλους, ας μιλάμε για άτομα, λαό, όχι όμως μάζα, ανώριμες μάζες κλπ, έννοιες που είναι αρνητικά φορτισμένες, προσβάλουν και άρα γίνεται δύσκολη η επικοινωνία μαζί τους) μέσα στην υπαρκτή πραγματικότητα.

Για να παρέμβουμε ιδεολογικά, προπαγανδιστικά, να πείσουμε, να ελκύσουμε, να ενθουσιάσουμε τα υποκείμενα της πορείας για την επαναστατική εξουσία, να κερδίσουμε στην αντιπαράθεση με τον πάνοπλο και πανίσχυρο σε μέσα αντίπαλο, χρειάζονται και συνδικαλιστικοί αγώνες, και παιδεία-εκπαίδευση με «σωστό» περιεχόμενο. Και τι είναι «σωστό» στη σημερινή σύνθετη πραγματικότητα χρειάζεται να το δούμε ολοκληρωμένα.

Δεν είναι δυνατόν να έχει καταργηθεί εδώ και χρόνια το Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών (με όλα τα προβλήματα που κουβαλούσε), να μην υπάρχει σύγχρονη επιστημονική ενασχόληση με το αντικείμενο του υποκειμένου μας, σε όλες του τις εκφάνσεις και όχι μόνο στις οικονομικές, και να πιστεύουμε ότι έτσι θα ετοιμαστεί ο υποκειμενικός παράγοντας.

Εκτός και αν φοβόμαστε τα πιθανά αποτελέσματα μιας τέτοιας ενασχόλησης. Αυτό θα ήταν καταστροφικό. Εχουμε με το μέρος μας την πρότασή μας για ό,τι καλύτερο έχει προταθεί στην ανθρωπότητα μέχρι σήμερα. Ας ασχοληθούμε σοβαρά λοιπόν με την προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα, συμπεριλαμβανομένου, πρωτ' απ' όλα του εαυτού μας.

Ενα παράδειγμα: όταν ο ταξικός αντίπαλος δαπανά τεράστιους πόρους (οικονομικούς, πολιτισμικούς, εκπαιδευτικούς κλπ) για να προπαγανδίσει, επηρεάσει, κατευθύνει, αδρανοποιήσει κλπ τη μεγάλη πλειοψηφία των κοινωνικών ομάδων σε όλον τον πλανήτη, όταν γι' αυτό αναρωτιόταν και ο σ. Τσερνιένκο στη βραχύβια θητεία του στο ανώτερο αξίωμα του ΚΚΣΕ και πρότεινε σοβαρή ενασχόληση με το θέμα αυτό, εμείς βασιζόμαστε μόνο (η κυρίως) στο θυμικό, στο συναίσθημα, στην πίστη για το δίκιο μας, στην ταξική αντικειμενικά θέση του υποκειμένου κλπ. κλπ.

Αντί επιλόγου, λοιπόν, ναι, με όλες μας τις δυνάμεις για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας, χωρίς όμως φοβικά σύνδρομα και κάθετες/δογματικές προαποφάσεις για το πώς θα διαμορφώνονται οι απαραίτητες κοινωνικές/λαϊκές συμμαχίες. Με βασανιστικά κατακτώμενη ιδεολογική προετοιμασία. Με ολοκληρωμένη γνώση και παιδεία. Αν μείνει η πρόταση της λαϊκής οικονομίας και εξουσίας μονάχη της και δεν μπολιαστεί με το πώς τα άτομα αντιμετωπίζουν το εποικοδόμημα, κυρίως στη διαλεκτική διαμόρφωσή του στη διάρκεια της ταξικής πάλης, φοβούμαι ότι τα θεμέλια της προτεινόμενης κοινωνίας θα είναι σαθρά.


Ιωάννης Μισιρλής
Πάτρα


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org