Κυριακή 18 Φλεβάρη 2001
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 6
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τι δεν κατοχυρώνεται

Πέρα από τις μεγαλοστομίες της κυβέρνησης και τη συναίνεση της ΝΔ περί της περαιτέρω κατοχύρωσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και της διεύρυνσή τους, μια ματιά στις υπό αναθεώρηση διατάξεις της ενότητας αυτής δείχνει ότι δε γίνονται τα βήματα εκείνα που θα προωθούσαν ουσιαστικά και αρκετά από αυτά μένουν στάσιμα.

Καταρχήν δε γίνεται καμία προσπάθεια έστω και για μία φραστική βελτίωση μιας σειράς δικαιωμάτων που αφορούν την κατοικία, την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση και το δικαίωμα στη μόρφωση. Αντίθετα, για το τελευταίο, ο εισηγητής της πλειοψηφίας Ε. Βενιζέλος έκανε μία περίεργη αναφορά, λέγοντας ότι είναι καλοδεχούμενοι όσοι επιθυμούν να ιδρύσουν «μη κερδοσκοπικά ΑΕΙ», παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο άρθρο 16 δεν είναι υπό αναθεώρηση.

Το δικαίωμα της απεργίας, ένα κρίσιμο δικαίωμα, παραμένει ως έχει. Δεν κατοχυρώνεται το δικαίωμα της απεργίας αλληλεγγύης, ενώ δεν απαγορεύεται από το Σύνταγμα το εργοδοτικό λοκ άουτ.

Μάλιστα στη «Χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» της ΕΕ που και με τη συμφωνία της Ελλάδας ψηφίστηκε στη διάσκεψη κορυφής της Νίκαιας και αποτελεί το πρόπλασμα του «Ευρωπαϊκού Συντάγματος», τα πράγματα χειροτερεύουν. Εκεί ρητά τίθενται σε ίση μοίρα τόσο το δικαίωμα του εργαζόμενου στην απεργία όσο και του εργοδότη.

Συνεχίζουν να παραμένουν οι περιορισμοί του δικαιώματος της απεργίας, αφού απαγορεύεται ή περιορίζεται μέχρι της εξαφάνισής του, στα Σώματα Ασφαλείας και τους δικαστικούς.

Ενδεικτικό της υποκρισίας των δύο μεγαλύτερων κομμάτων τα οποία κατά τα άλλα κλείνουν σε όλες τις πτώσεις «το κοινωνικό κράτος» που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα είναι και το ότι αρνήθηκαν να δεχτούν την πρόταση του ΚΚΕ για τη συνταγματική κατοχύρωση του «κοινωνικού κεκτημένου». Δηλαδή ό,τι έχει κατακτηθεί και κατοχυρωθεί από τους εργαζόμενους, να μην μπορεί να αναιρεθεί ή να καταργηθεί από τον κοινό νομοθέτη. Βέβαια, η άρνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι εύλογη και αναμενόμενη, αφού και τα δύο κόμματα σε κάθε ευκαιρία κραυγάζουν «τέρμα τα κεκτημένα», ενώ η κυβέρνηση με την πρακτική της ξηλώνει ό,τι με μακροχρόνιους αγώνες έχει κατακτηθεί, είτε αφορά τις εργασιακές σχέσεις είτε τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Στην ίδια λογική κινείται και η άρνησή τους να κατοχυρωθεί συνταγματικά η συμμετοχή των εργαζομένων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, φανερώνοντας την αποστροφή τους στον κοινωνικό, λαϊκό και εργατικό έλεγχο. Αρνηση που πηγάζει από το φόβο τους απέναντι στη δράση και τους αγώνες των εργαζομένων.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org