Κυριακή 28 Δεκέμβρη 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 26
ΔΙΕΘΝΗ
Η οργή να γίνει κίνημα ανατροπής

Είναι λυπηρό μια μαζική διαμαρτυρία δεκαπεντάχρονων παιδιών να βαφτίζεται εξεγερτικό κίνημα μέχρι και επανάσταση. Είναι λυπηρό να βαφτίζεται επαναστατική βία η ύποπτη και μεθοδευμένη καταστροφή και το πλιάτσικο. Είναι λυπηρό να μπερδεύεται η καθαρή νεανική διαμαρτυρία με ύποπτους σκοτεινούς κι ανεξερεύνητους κύκλους της μάσκας και της κουκούλας. Είναι λυπηρό η νεανική οργή να μετατρέπεται σε αντιδικία μεταξύ κύκλων αντιλαϊκής καταστολής και κουκουλοφόρων από τα ύποπτα κι εν πολλοίς αμαρτωλά Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης των «αρουραίων» της δημοσιογραφίας.

Είναι επίσης εξίσου ύποπτη η προσπάθεια κύκλων να παρουσιάσουν τη διατεταγμένη καταστροφή και το πλιάτσικο ως σοβαρή απειλή κατά του συστήματος. Οι εξουσιάζοντες και υπηρετούντες το αστικό κράτος γνωρίζουν καλά ότι τέτοια φαινόμενα δεν απειλούν το κοινωνικό καθεστώς. Αντίθετα, το ισχυροποιούν στη συντηρητική συνείδηση της κοινωνίας και στους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς. Γνωρίζουν καλά οι ταγοί του καπιταλιστικού συστήματος ότι η πραγματική απειλή θα αρχίσει από τη στιγμή που η νέα γενιά θα συνειδητοποιήσει τις αντιδραστικές του αντιφάσεις και θα μπει στην πολιτική σκηνή της κοινωνίας οργανωμένα με πολιτικό προγραμματισμό και με ανοιχτά τα μάτια.

Μέχρι τότε θα μπορεί να ξαμολιέται στους δρόμους η διατεταγμένη καταστροφή και το πλιάτσικο. Θα μπορούν οι κάθε λογής ντόπιες και ξένες μυστικές υπηρεσίες να εκβιάζουν την κοινωνία στα ανομολόγητα σκοτεινά τους συμφέροντα. Θα μπορούν κι οι κάθε λογής κοντόθωροι πολιτικοί να βολεύουν την ανικανότητα και τη ματαιοδοξία τους σ' αυτή την ανερμάτιστη ανακατωσούρα. Αλλοι καμώνονται πως γνωρίζουν τα ουσιώδη προβλήματα της αμούστακης γενιάς και παίρνουν το πατερναλιστικό ύφος του σωτήρα της. Αλλοι πάλι φορούν την υποκριτική φορεσιά του «ανοιχτού μυαλού» που «κατανοεί» και «αποδέχεται» το νεανικό αυθορμητισμό για να θερίσουν το αποτέλεσμα της δικής τους πολιτικής ανάδειξης στο θέατρο του λεγόμενου κέντρου λήψης των αποφάσεων. Υπάρχουν κι εκείνοι οι «αιώνιοι επαναστάτες» του λόγου που εννοούν την επαναστατική πολιτική ως ένα ιδεολογικό πόνημα.

Σ' όλο αυτό το πολιτικό τρεχαντήρι της χώρας ξεχωρίζουν δυο ουσιαστικές συνιστώσες. Από τη μια οι πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικές δυνάμεις του καπιταλισμού. Από την άλλη η διαμαρτυρόμενη γενιά των αμούστακων παιδιών που οι βαθιές κοινωνικές αντιφάσεις την ωθούν βίαια στο πολιτικό προσκήνιο της κοινωνίας πριν καλά καλά ωριμάσει.

Χρέος τιμής εκείνων που με θάρρος, γνώση κι ανιδιοτέλεια κατανοούν τους νόμους κίνησης της ιστορίας, που γνωρίζουν τις νομοτέλειες των κοινωνιών, είναι να δώσουν πολιτική συνείδηση στα παιδιά να κατανοήσουν την ανάγκη του οργανωμένου πολιτικού αγώνα με συγκεκριμένους σκοπούς και αποτελέσματα.

Είναι να δώσουν στον ατμό τη μορφή οργανωμένης δύναμης πριν χαθεί στον αέρα. Στην Ελλάδα, την πανάρχαιη χώρα των αντιφάσεων. Στη χώρα των θεών και των ηρώων και ταυτόχρονα των καπήλων και των ριψάσπιδων. Στη χώρα του φιλοσοφικού στοχασμού και του διαλεκτικού ντετερμινισμού, του υπαρκτού υλισμού και της μεταφυσικής ενόρασης. Στη χώρα του Λεωνίδα και του Εφιάλτη, ήρθε η ώρα τα πάντα να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους στο ύψιστο κριτήριο της Λογικής.


Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org