Κυριακή 8 Οχτώβρη 2000
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 6
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ"
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΡΟΔΟ
Ηταν ένα μικρό καράβι...

1.Να μην παραιτηθεί ο υπουργός Ναυτιλίας. Να μείνει στη θέση του για να μας θυμίζει ανά πάσα στιγμή πόσο κοντά στον κίνδυνο είμαστε. Ο υπουργός απέδειξε ότι δεν είναι τυχαία η συμμετοχή του στο θίασο των εκσυγχρονιστών. Το ρεπερτόριό του δεν έχει τέλος. Απέναντι στο τρομερό γεγονός με τόσους νεκρούς, απάντησε παίζοντας τρεις θαυμάσιους ρόλους. Πρώτα το ρόλο του θιγμένου: το πρόσωπό του στις τηλεοπτικές κάμερες γκρο πλαν, αυστηρό, του στιλ «πώς τολμάτε». Δεύτερος ρόλος: του θύματος. Ναζωραίον ύφος, μέσα σ' ένα βουβό δράμα ψάχνει να σηκώσει το σταυρό της ναυτιλίας τον ανύπαρκτο. Τρίτος ρόλος: του ήρωα. Αγέρωχο ύφος, και μια υπενθύμιση που την προφέρει αργά, σα να μας μαθαίνει ελληνικά, ότι είναι ο μόνος που τα έβαλε με τους εφοπλιστές. Τους έδειξε την οδοντόβουρτσά του αντί για τα δόντια του! Αυτά τα αφήνει για αργότερα...

2. Να το θυμηθείτε: Μετά από χρόνια και καιρούς τους ναυαγούς θα τους βαφτίσουν αυτόχειρες. Να, πώς θα έχει ένα φανταστικό σενάριο: Εξαιτίας της πλήξης που προκαλείται σε μια πλούσια Δημοκρατία, πολλοί καταφεύγουν σε ατέλειωτες κρουαζιέρες μην ξέροντας πώς αλλιώς να σπαταλήσουν το χρόνο τους. Οι επιβάτες του γνωστού καραβιού αποφασίζουν ομόφωνα να πέσουν ο ένας μετά τον άλλον στη θάλασσα, εγκαταλείποντας όχι μόνο το καράβι, αλλά και το μάταιο τούτο κόσμο. Ασκούν έτσι το συνταγματικό τους δικαίωμα να διαχειριστούν το σώμα τους όπως θέλουν, περνώντας στην κατάσταση του αυτόχειρα. Τα περί ναυαγών διαγράφονται.

3.Οταν ο Αιγύπτιος ιερέας έλεγε: «Σόλων, Σόλων, οι Ελληνες είστε αιώνια παιδιά. Δεν υπάρχει Ελληνας γέρος», το έλεγε γιατί δε γνώριζε την κυβέρνηση των εκσυγχρονιστών. Αυτοί έφεραν και το τέλος μιας παιδικότητας, που έσβησε μέσα στη μηχανή της Ευρώπης. Το να μην εμπιστεύεσαι τίποτα, το να είσαι συνέχεια σε μια κατάσταση ετοιμότητας, μια πολεμική μηχανή από το πρωί ως το βράδυ, γέρασε πρόωρα τον ελληνικό λαό, που η αμεριμνησία του ήταν το κέντρο του, το νερό απ'όπου έπιναν όλοι οι άλλοι. Και όχι ότι η κυβέρνηση γνώριζε πού πήγαινε το μικρό καράβι το αταξίδευτο... Οχι, βέβαια. Γι' αυτό η πιο τραγική στιγμή που έζησε η Ελλάδα τις τελευταίες μέρες ήταν ότι, ενώ είχε πάρει κλίση το μικρό καράβι και βούλιαζε, το πλήρωμα συγκρατούσε τον κόσμο, φωνάζοντας ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για κανέναν. Αλήθεια, πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει αυτές τις καθησυχαστικές φωνές στη ζωή μας! Και πόσες φορές δε βρεθήκαμε μόνοι μας στη... θάλασσα.

4.Οι εκσυγχρονιστές μπροστά σ' αυτό που συμβαίνει καταφεύγουν στη μαγγανεία: Κατηγορούν τη θάλασσα ότι είναι κακιά, με ό,τι προκαλεί, και σε λίγο, όπως ο Δαρείος, θα αρχίσουν να τη μαστιγώνουν για να την τιμωρήσουν.

5.Στην εφηβεία μου, η ανάγκη και η περιέργεια μ' έσπρωξαν να εργαστώ στα καράβια. Τότε, ανάμεσα στα Εικονογραφημένα Κλασικά, διάβαζα και του Χέρμαν Μέλβιλ τον Μπόμπι Ντικ ή τον Θαλασσόλυκο του Τζόζεφ Κόντραντ. Αλλά μόλις πάτησα το πόδι μου στο καράβι, κατάλαβα πόσο υψηλή είναι η τέχνη των ναυτικών και πόσο αληθινά ήταν όσα διάβασα σ' ένα χειρόγραφο που βρίσκεται στο Βατικανό και χρονολογείται από τα τέλη του 16ου αιώνα: «... εις την μεγάλην τέχνην και αγνώριστον, λέγω την ναυτικήν, τα κοπέλλια οπού εμπαίνουσι να μάθουν ναύτες πρώτα μαθαίνουν να λάμνουν και να κάμνουν σκαρμούς και τροπωτήρες εις την βάρκα και απέκει να μαθαίνει να ανεβαίνει απάνω εις τα κατάρτια και εις ταις αντένες και εις τα σκοινιά... να μάθει την ναυτικήν και απόλλιγο αρχίζει να γνωρίζει τους ανέμους, τους καιρούς, να κυβερνά». Εχουν καμία σχέση με αυτά ο πλοίαρχος και ο υποπλοίαρχος του «Σαμίνα»;

6.Ανάμεσα στο «να μη σε νοιάζει τίποτα, εγώ είμαι εδώ» και στο «αναλαμβάνω κάθε ευθύνη», πήγαινε το μικρό καράβι το αταξίδευτο...


Toυ
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org