Κυριακή 4 Μάη 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 5
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Πατριδογνωμόνιο
Η φτώχεια στο φως...

Σε κανένα ελληνικό σχολείο κάθε βαθμίδας δε θα βρείτε πουθενά, σύντροφοι, εκείνες τις πληροφορίες του πολιτισμού που αλλάζουν συθέμελα τη ζωή του παιδιού και συνάμα τη θεώρηση του κόσμου. Ετσι, οι λέξεις, όπως επιμένει καιρό τώρα κι ο σ. Λεκάτης στην πρώτη αριστερή σελίδα του καθημερινού «Ριζοσπάστη», έρχονται και χρησιμοποιούνται ως επιλεγμένα όπλα, κρησφύγετα, άλλοθι, μάσκες, δυνάμεις ανέλεγκτες όμως. Χωρίς το πεδίο της γνώσης οικείο και βαθιά ριζωμένη τη μάθηση στην καθημερινή ζωή, πάντα θα ξεφεύγει η κρίσιμη μάζα των ανθρώπων σε δαιδάλους και μονοπάτια της συμφοράς τους. Κι ίσως μάλιστα να οδεύει χαρούμενη και αισιόδοξη στο χαμό με παντιέρα την άγνοια.

Εγραφα πριν από μερικές Κυριακές εδώ στο πολύτιμο πατριδογνωμόνιό μου για τη χρήση της λέξης ακρίβεια, που έρχεται να σκεπάσει τόσες άλλες πολιτικές και οικονομικές έννοιες σκόπιμα, ώστε το αίμα της εργατικής τάξης να μη μυρίζει διεγερτικά για τις συνειδήσεις την Πρωτομαγιά αλλά να καλύπτεται από την αποφορά των εμπορευματοποιημένων ανθέων. Σήμερα θα αγγίξω το υπερόπλο - λέξη φτώχεια. Σ' αυτή τη γλώσσα, τη δικιά μας, την ελληνική, που έχει τη δύναμη της απόλυτης ακρίβειας των εννοιών έτσι ώστε να παραμένει ένα πανίσχυρο εργαλείο και όπλο που τρέμει η άρχουσα τάξη και γι' αυτό το εξουδετερώνει κι όποτε μπορεί το κλέβει, το κρατάει για τον εαυτό της και το συνθλίβει κατά βούληση.

Εσχάτως, βοηθούσης και της «παγκόσμιας (;) κρίσης τροφίμων», που λένε και οι σαλπιγκτές των ΜΜΕ για να διευκολύνουν την επίθεση του διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στις μάζες που αντιστέκονται ή εξεγείρονται από απελπισία, «τα όρια της φτώχειας» έχουν γίνει ένα θεόρατο συρματόπλεγμα που φυλακίζει εκατομμύρια ζωές στο απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης του ιμπεριαλισμού.

Τι σημαίνει φτώχεια, λοιπόν, ας το δούμε από μια ξεχασμένη σκοπιά, αφάνταστα αποκαλυπτική, αυτήν της γλώσσας. Η φτώχεια βγαίνει από το αρχαίο πτωχός, που το έχουμε κρατήσει αυτούσιο στη λέξη πτώχευση. Ο πτωχός τώρα προέρχεται από το επίσης αρχαίο ρήμα πτήσσω. Κι εδώ, σύντροφοι, σ' αυτό το πτήσσω, κρύβεται το μέγα μυστικό, η αλήθεια που διαμορφώνει κάθε μορφή πραγματικής πάλης ενάντια στη φτώχεια. Πτήσσω λοιπόν σημαίνει: ζαρώνω από φόβο!!! Αυτή είναι η έννοια της φτώχειας, στη γλώσσα που αλλοιώνεται σκόπιμα με τέτοιο τρόπο ώστε να μη γίνει ποτέ κτήμα λαού και πραγματική κατάκτηση του νου.

Ο φτωχός είναι ο ζαρωμένος από φόβο. Ο συρρικνωμένος άνθρωπος που με τρόμο κοιτάει από κάτω προς τα πάνω και δε βλέπει ποτέ τον ήλιο γιατί τον σκιάζει ο όγκος του εκμεταλλευτή, το όρθιο άφοβο αφεντικό που τρέμει όμως μήπως αλλάξει θέση το πιθάρι των καιρών και χυθούν τα κέρδη του μαζί με τα σκοτάδια στο πηγάδι των διψασμένων για ζωή.

Αν μάθεις νωρίς μια γλώσσα που ταυτίζει τη φτώχεια με τον τρόμο, τότε ξέρεις τον εχθρό σου από κούνια. Ακονίζεις νωρίς τα απαλά σου νύχια και ορθώνεις ανάστημα συνειδητά πολιτικά και μαζικά οργανωμένα. Ξεφεύγεις από τις αναλύσεις μιας αφόρητης καταπιεστικής θεοκρατίας της επικοινωνίας που επιμένει πως και η φτώχεια είναι «φυσικό φαινόμενο» στη «φύση της αγοράς» και ο καπιταλίστας αφεντικό ένας θεός που άμα δεν μπορείς να τον δαγκώσεις του φιλάς το χέρι σαν καλός ρεφορμιστής που πουλάει αλεξικέραυνα για τη φτώχεια σε τιμή ευκαιρίας.

Η ταξική συνείδηση, στους καιρούς της εννοιολογικής πλάνης που ζούμε, όπου το κτήνος λάμπει και ο άνθρωπος ζαρώνει από φόβο, δεν μπορεί να χτιστεί χωρίς την απαίτηση να εξοπλιστούμε μαζικά και συστηματικά μ' όλες εκείνες τις λέξεις, τις έννοιες, τις γνώσεις που σκοτώνουν το φόβο στη ρίζα του κι ορθώνουν τον άνθρωπο νικητή μεμιάς. Γιατί ο φτωχός θέλουν να επιζεί διαχειριζόμενος την ήττα του...


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org