Κυριακή 18 Μάρτη 2007
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 22
Γυναίκα
Η ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Τα νερά στον Ευρώτα

Κάθε φορά που κάποιος από το «πάνελ» έλεγε οργισμένος, «μα είναι νόμος του κράτους», αυτός έκανε μια κίνηση «κρυφή» και «σοκ» με το χέρι του και ταυτόχρονα μια δεύτερη, τελείως φανερή αυτή, με τα μάτια του και με τους ώμους του, «έ, και»! «Νόμος του κράτους», ετούτοι, «έ, και», αυτός με τα μάτια και τους ώμους και παράλληλα τη «σοκ» κίνηση με το χέρι του! Μόλις τέλειωσαν οι ειδήσεις πλησίασα, δήθεν τυχαία, το τραπέζι του. «Τώρα πια», του λέω για να τον τσιγκλήσω, «δε γίνεται τίποτα»! Γύρισε τα μάτια του πάνω μου. Στην αρχή η ματιά του έμοιαζε μαχαιριά. Στη συνέχεια μαλάκωσε. Ρίχνει ένα βλέμμα γύρω του και σηκώνεται. «Πάμε», μου λέει.

Δεν τον γνώριζα. Είχα βρεθεί στη Χαλκίδα για δουλιά. Μπήκα να πάρω μια σούπα και να πάω για ύπνο. Φίλος της περιπέτειας, βέβαια, πλήρωσα και βγήκα μαζί του έξω. «Που πάμε», ρωτάω. «Στην απόδειξη», μου λέει και με πιάνει αγκαζέ. Σε πέντε λεπτά ήμασταν πάνω από την παλιά γέφυρα. «Βλέπεις τα νερά;» μου λέει. «Τράβα στη Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στον Οργανισμό Ενωμένων Εθνών, και πάρε μια απόφαση, και μάλιστα με ομοφωνία και όχι με τις ψήφους της κυβέρνησης μόνον, και διέταξε τα νερά να σταματήσουν. Θα σ' ακούσουν; Δε θα σ' ακούσουν, βέβαια. Γιατί τα νερά, όπως και οι άνθρωποι, υπακούουν μόνον σε ανώτερους νόμους, στους φυσικούς νόμους και όχι στους ευκαιριακούς (συγκυριακούς), ας τους χαρακτηρίσουμε έτσι για να συνεννοηθούμε, αλλά και γιατί τέτοιοι είναι! Στους συγκυριακούς νόμους, δηλαδή, που ψηφίζονται από τις διάφορες Βουλές, οι οποίες εκφράζουν τη θέληση της εξουσίας, της δεδομένης ιστορικής στιγμής».

«

Ναι», του λέω, «όμως έχουν δίκιο! Οι νόμοι, το Σύνταγμα, γίνονται για να τηρούνται»! «Γίνονται για να ανατρέπονται»! με σταματάει. «Αν ακούγαμε όλους αυτούς τους ανιστόρητους, για να μην πω καμιά χειρότερη κουβέντα, θα περπατάγαμε ακόμα με αλυσίδες στα πόδια. Νόμοι του κράτους ήταν οι νόμοι που διέτασσαν να μη σηκώσουμε ποτέ τα μάτια από το έδαφος. Αν υπακούαμε σε αυτούς τους νόμους, δε θα βλέπαμε ποτέ την ανατολή του ήλιου, τα αστέρια, τον ουρανό... Κατάλαβες γιατί έδειχνα με το χέρι μου;».

«Ναι, αλλά έδειχνες κρυφά, σαν να μην το πίστευες», του λέω. «Μπορεί να έχεις και δίκιο», μου απολογείται! «Το σωστό θα ήταν να φωνάξω, να, εδώ τον γράφω το νόμο σας. Ομως, αυτό δεν είναι «ευγενικό» και από την άλλη, δε συσπειρώνει! Και εγώ δε θέλω να ξεσπάσω, θέλω να πείσω! Θέλω να πείσω, ακόμα και αυτούς που από άγνοια αποδέχονται την ακινησία! Ομως, παράλληλα, δεν μπορούσα να κρύψω την οργή μου, γι' αυτό έδειχνα εκεί που έδειχνα με το χέρι μου».

«Τώρα, τι βλέπεις να γίνεται»; τον ρωτάω. Το «τώρα» είναι σχετικό, δεν μπορώ να σου απαντήσω»! μου λέει. Για το «αύριο», το οποίο μπορεί να είναι και το σήμερα ή, ακόμα, και το χτες, η ζωή και οι άνθρωποι θα ακολουθήσουν τους νόμους της φύσης(και της εξέλιξης της κοινωνίας) και όχι τους ευκαιριακούς (συγκυριακούς) νόμους της συγκεκριμένης, μάλιστα, Βουλής! Το νέο θα ανατρέψει το παλιό, είναι σίγουρο, το οποίο νέο στη συνέχεια θα γίνει και αυτό παλιό και θα ανατραπεί από το νέο. Αυτός είναι ο φυσικός νόμος. Ο νόμος που υπακούουν τα νερά στον Ευρώτα, που υπακούουν τα ανθρώπινα όντα όλης της Γης ή όπου αλλού υπάρχουν αν υπάρχουν άνθρωποι»!

Κάτω από τα πόδια μας τα νερά, υπακούοντας στους φυσικούς νόμους, τράβαγαν την πορεία τους. Εμείς, πάνω από τη γέφυρα, προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε τα «κοινωνικά φαινόμενα», μέσα από τους φυσικούς νόμους. Και καταλήξαμε, εκεί γύρω στο χάραμα, πως οι «φυσικοί νόμοι», τραβάνε, βέβαια, την πορεία τους και καταργούνε όλους τους «ευκαιριακούς» νόμους, αλλά, δυστυχώς, αυτή η νομοτέλεια δεν είναι εύκολα κατανοητή από τους ανθρώπους και δε γίνεται αυτόματα και από μόνη της. Για να πάνε τα νερά προς τα εδώ, «κάτι» μεσολαβεί, όπως, επίσης, «κάτι» άλλο μεσολαβεί να στραφούν προς την άλλη κατεύθυνση.

«Αυτό το «κάτι» άλλο, είμαστε εμείς», μου είπε. «Ο νόμος για την παιδεία (γι' αυτόν μιλούσαμε τόση ώρα) «λογικά» άρχισε να καταργείται, αμέσως με την ψήφισή του! Ομως, αυτό το «λογικά» δεν έρχεται από μόνο του. Θα χυθεί πολύς ιδρώτας και πολύ αίμα (ίσως). Ο ιδρώτας και το αίμα είναι αυτό το «κάτι» που παρεμβαίνει στη νομοτέλεια και την ενεργοποιεί! Χωρίς τον ιδρώτα και το αίμα (ίσως), δεν κινούνται τα νερά στον Ευρώτα! Σκέφτεστε πόσο πληκτική θα ήταν η ζωή στη Χαλκίδα χωρίς την κίνηση των νερών; Σκέφτεστε πόσο πληκτική θα ήταν η ζωή χωρίς την κατάργηση των ευκαιριακών (συγκυριακών) νόμων, χωρίς την κίνηση της ιστορίας;


Του
Νίκου ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Αξιώνουν μείωση ασφαλιστικών εισφορών και φορολογίας για το κεφάλαιο(16/9/2016)
ΑΤΙΤΛΟ(28/10/2009)
ΑΤΙΤΛΟ(28/10/2009)
Καθ' οδόν: Στη θάλασσα(6/11/2005)
Χριστούγεννα 1947(29/12/2002)
Περηφάνια...(7/4/1998)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org