Κυριακή 18 Μάρτη 2007
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 4
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ"
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η επόμενη μέρα

Για κάθε σημαντικό γεγονός υπάρχει μια «επόμενη μέρα». Και έτσι χαρακτηρίζουμε τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό το γεγονός. Οι καταστάσεις που θ' ακολουθήσουν και που δε θα είναι όμοιες με αυτές που προηγήθηκαν. Κι αυτό σημαίνει πως θα έχουν προκύψει άλλες συνθήκες, μπορεί και άλλες συμπεριφορές, άλλες συνήθειες. Μπορεί, ακόμα, οι ίδιοι οι άνθρωποι να ασχολούνται με άλλα πράγματα. Η προσοχή τους να είναι στραμμένη αλλού και οι προσδοκίες τους να μην είναι οι ίδιες. Αρα, όταν μιλάμε για την «επόμενη μέρα», έχουμε στο μυαλό μας μια σημαντική αλλαγή, που τις πιο πολλές φορές δεν μπορεί κανείς να την προβλέψει. ΄Η, για να το πω διαφορετικά, ο καθένας μπορεί να την προβλέψει, με διαφορετικό τρόπο, γιατί με διαφορετικό τρόπο έχει εκτιμήσει αυτό που προηγήθηκε. Κι αυτή η διαφορά της πρόβλεψης ή της εκτίμησης έχει την αιτία της στην ιδεολογική ή την πολιτική θέση από την οποία αυτός που προβλέπει ή αυτός που εκτιμά ξεκινά να προβλέψει ή να εκτιμήσει.

Κάτι τέτοιο αναζητούσε προφανώς και ο δημοσιογράφος που μου τηλεφώνησε ένα πρωί, αξημέρωτα, για να με ρωτήσει, ποια θα είναι η «επόμενη μέρα», έχοντας στο μυαλό του ως γεγονός ότι την επόμενη μέρα θα την προσδιόριζε η ψήφιση του νόμου -πλαισίου για τα ΑΕΙ. Εγώ που δεν περίμενα πρωί πρωί μια τέτοια ερώτηση, μια και δεν είχα προλάβει να συνειδητοποιήσω αυτό που είχε προηγηθεί, χωρίς να σκεφτώ και, ίσως, γιατί ήθελα να κάνω χιούμορ, για να ελαφρύνω κάπως την πρωινή στιχομυθία, για την οποία δεν ήμουνα καθόλου ενθουσιασμένος, ρώτησα, αντί να απαντήσω: «Η προηγούμενη, εννοείτε;». Κι αμέσως, αφού είχα κιόλας συνέλθει από το πρωινό ξύπνημα, χωρίς να περιμένω απάντηση από τον περίεργο δημοσιογράφο, συνέχισα: Γιατί αυτό που θα ακολουθήσει, μετά την ψήφιση του «νόμου», δε θα έχει το χαρακτήρα του «επόμενου», αλλά του «προηγούμενου». θα προηγείται όλων αυτών που θα ακολουθήσουν στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Και το λέω αυτό, επειδή είμαι παραπάνω από βέβαιος ότι ο νόμος αυτός θα προκαλέσει ένα πρώτης τάξης «προηγούμενο» για να έχουμε κινήσεις που θα προσπαθήσουν να απομακρύνουν τις καινούριες καταστάσεις που ο νόμος αυτός θέλει να επιβάλει στα ΑΕΙ. Κι αυτές είναι: Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου με την περίεργη και αόριστη μετονομασία του σε «ακαδημαϊκό άσυλο», που θα δίνει τη νόμιμη δυνατότητα στα μπλε λεωφορεία των ΜΑΤ να παρκάρουν στους αυλόγυρους των ΑΕΙ, μια και το άσυλο καλύπτει μόνον τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια. ΄Η την υποταγή των ΑΕΙ στα πονηρά τετραετή «ακαδημαϊκά και αναπτυξιακά» προγράμματα λειτουργίας τους, τα οποία θα τα συντάσσει το ΑΕΙ, θα το εγκρίνει όμως το υπουργείο και, μάλιστα, μέσα στα πλαίσια του κρατικού προϋπολογισμού. Οι περίφημοι κανονισμοί που διαφημίζονται σαν κίνηση «νοικοκυρέματος» των ΑΕΙ, ενώ στην πραγματικότητα κι αυτοί θα πρέπει να συντάσσονται με βάση τον «πρότυπο» κανονισμό που θα συντάσσει ως «υπόδειξη» το υπουργείο. Η πρόβλεψη δανειοδότησης των άπορων φοιτητών, πρόβλεψη που σημαίνει πως τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων που θα αποφασίσουν να σπουδάσουν θα πρέπει να υποταγούν από τα πρώτα τους βήματα στην αδηφαγία των τραπεζών. Η απουσία συγκεκριμένης πρόβλεψης για αναβάθμιση της φοιτητικής μέριμνας. Και, φυσικά, η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην επιστημονική έρευνα, γιατί, βέβαια, το περιεχόμενό της και την αξιοποίηση των προϊόντων της σε λίγο καιρό θα τα προσδιορίζουν οι ανάγκες τις ελεύθερης αγοράς και όχι οι ανάγκες του λαού.

Γι' αυτό, φίλε μου δημοσιογράφε, ό,τι ακολουθεί την ψήφιση του νόμου - πλαισίου δεν είναι το «επόμενο», αλλά το «προηγούμενο» ενός δύσκολου Αγώνα!


Του
Γιώργου ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org