Κυριακή 28 Ιούνη 1998
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 2
Ελπιδοφόρο μήνυμα

Του Στέφανου ΚΡΗΤΙΚΟΥ

Και τώρα που μοιάζει να καταλάγιασε ο κουρνιαχτός μιας μάχης, αυτής των αδιορίστων εκπαιδευτικών για την αποτροπή του διαγωνισμού για το διορισμό τους, μπορεί το κίνημα της παιδείας, αλλά και γενικότερα το εργατικό κίνημα, νηφάλια, να κάνει λογαριασμό... Να κρίνει, να γενικεύσει την πείρα και να συσσωρεύει γνώση για την επόμενη μάχη και κάθε μάχη στον ανειρήνευτο πόλεμο. Στο χρόνο της "ανάπαυλας" του αγώνα μπορεί και πρέπει να προετοιμάζεται και να ετοιμάζει τις αναπόφευκτα επερχόμενες αναμετρήσεις. Εχει τη σημασία της αυτή η ανάπαυλα, στη συνέχεια των αγώνων, που δε σημαίνει ότι σταματούν όταν μια κινητοποίηση παύει να εκδηλώνεται. Αντικειμενικά, ο φανερός πόλεμος εναλλάσσεται με τον κρυφό, ως την επόμενη κάθε φορά οργανωμένη κινητοποίηση, σε μια συνέχεια που θα γίνεται ολοένα και πιο σκληρή. Σκληρή αναμέτρηση με τις στρατηγικής σημασίας αναδιαρθρώσεις της άρχουσας τάξης και την πολιτική που τις επιβάλλει. Οι τελευταίες κινητοποιήσεις εξελίχτηκαν σε μια οξύτατη αντιπαράθεση, που πήρε τη μορφή της σύγκρουσης, ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πολιτική της από τη μια και ενός ευρύτερου φάσματος κοινωνικών δυνάμεων - από εκπαιδευτικούς, μόνιμους και αδιόριστους, φοιτητές, γονείς και εργαζόμενους - από την άλλη. Και ήταν ένας ακόμη κρίκος που συνέβαλε στη συνειδητοποίηση από τις λαϊκές μάζες, ότι η πορεία της κυβερνητικής πολιτικής είναι προδιαγεγραμμένη, στην προοπτική της προγραφής μιας σειράς βασικών δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων. Το νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις εργασιακές σχέσεις είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη αυτής της πορείας.

* * *

Η κινητοποίηση, με τη γενικότερη πολιτική επίδραση που άσκησε, έκανε ζημιά στην κυβέρνηση και είναι το πρώτο σημαντικό κέρδος για τους ίδιους τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς, αλλά και για όλο το λαό. Η κορύφωση της κινητοποίησης φανέρωσε με τρανταχτή διαύγεια μια αντίθεση, που η βάση της βρίσκεται στη στρατηγική επιδίωξη της άρχουσας τάξης να ισοπεδώσει κυριολεκτικά, όχι την αντίσταση και τον αγώνα, αλλά ακόμη και τη σκέψη για τέτοια προοπτική στο μέλλον. Η κυβέρνηση άδραξε την ευκαιρία για να αποδείξει ότι όποιος αντιστέκεται και διεκδικεί συντρίβεται και σ' αυτό ηττήθηκε. Καμιά μεθόδευσή της δε στάθηκε αποτελεσματική, στην προσπάθεια καταστολής της κινητοποίησης, αφού μέρα με τη μέρα πύκνωναν οι γραμμές του αγώνα, εκφράζοντας με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την αντιπαράθεση με την ίδια και ανεξάρτητα από το αν ακόμη και αυτή η κινητοποίηση δεν αρκούσε για να οδηγήσει σε άμεσα, χειροπιαστά αποτελέσματα. Στην πράξη η κυβερνητική επιλογή και η ταχτική εφαρμογής της ακυρώθηκαν στη συνείδηση πλατιών τμημάτων του λαού. Στην προσπάθεια κατασυκοφάντησης της κινητοποίησης οι εκπαιδευτικοί και οι άλλες συμπαρατασσόμενες κοινωνικές δυνάμεις, αντέταξαν την αγωνιστική αξιοπρέπεια σαν ακαταμάχητη δύναμη, μπροστά στη βία και την καταστολή. Οι ώριμες συνειδήσεις έγιναν ωριμότερες. Και βεβαίως, αυτός ο αγώνας συσπείρωσε λαϊκές δυνάμεις με διαφορετική πολιτική και συνδικαλιστική τοποθέτηση, αφετηρία και αντίληψη.

* * *

Τι κρινόταν σ' αυτήν την κινητοποίηση; Η επιμονή της κυβέρνησης για την εφαρμογή ενός τμήματος του αντιεκπαιδευτικού νόμου, και η άρνηση των εκπαιδευτικών να το αποδεχτούν, με μαχητικό, μαζικό αγώνα στους χώρους εφαρμογής του. Αυτός ο αγώνας ανέδειξε πιο ανάγλυφα την ουσία της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και την επιβολή τηςμε μεθόδους όπως η κρατική καταστολή, η βία, η προβοκάτσια και ο αντικομμουνισμός, σε συνδυασμό με την παρακρατική δράση, η καλλιέργεια και η εμφάνιση της οποίας βρίσκει πρόσφορο έδαφος στις συνθήκες που η ίδια η κυβέρνηση (και όχι μόνο) δημιουργεί.Η ίδια η εξέλιξη της κινητοποίησης ξέφυγε από τα στενά όρια μιας διεκδίκησης, αναδείχνοντας - από κοινωνική αλλά και πολιτική άποψη - το χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Αντικειμενικά στο προσκήνιο έμπαινε το ζήτημα ότι μ' αυτή την πολιτική το πρόβλημα δε λύνεται. Ταυτόχρονα η χρησιμοποίηση από την κυβέρνηση της κινητοποίησης, σαν αφορμή για μια πιο γενικευμένη σύγκρουση, με στόχο όχι μόνο την "διά πυρός και σιδήρου" επιβολή μιας επιλογής, αλλά το τσάκισμα του κινήματος, έφερνε στην επιφάνεια το πολιτικό πρόβλημα, τόσο στο συγκεκριμένο μέτωπο, όσο και γενικότερα. Το φαινόμενο πήρε διαστάσεις, αφού η αγωνιστικότητα και αποφασιστικότητα των λαϊκών τμημάτων που συμμετείχαν, και ήταν σημαντικά, έδινε ευρύτητα στον αγώνα. Ηταν χαρακτηριστική η δήλωση του προέδρου ενός εργατικού συνδικάτου, ότι ο αγώνας των εκπαιδευτικών "είναι και δικός μου αγώνας". Ναι, ήταν και δικός του αγώνας, γιατί αυτός ο εργάτης σκέφτεται και βλέπει πολύ πιο μακριά, στο μέλλον. Ενδιαφέρεται για τη μόρφωση των παιδιών του, αλλά και για την κατάσταση της αυριανής εργατικής τάξης. Σκέφτεται τι θα αφήσει πίσω του αυτός ο αγώνας για τις μελλούμενες γενιές, κατανοώντας ότι μια νίκη του κινήματος σ' ένα μέτωπο, είναι και νίκη για ολόκληρο το εργατικό κίνημα απέναντι σε μια πολιτική που δεν κάνει πλέον "συντεχνιακές" διακρίσεις στην επίθεση ενάντια σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Είναι καθολική και γενικευμένη για την εργατική τάξη, για ολόκληρο το λαό. Ανεξάρτητα αν ιεραρχεί τις επιλογές και τα μέτωπα που ανοίγει η κυβέρνηση, κάθε μέτωπο είναι κρίκος στην αλυσίδα της στρατηγικής και των επιλογών του κεφαλαίου. Αυτός ο εργάτης κατανοεί ότι ένας τέτοιος αγώνας μπορεί να διεξάγεται αποτελεσματικά, μόνο αν κατακτά η εργατική τάξη την ενότητα δράσης της, αν η διεκδίκηση γίνεται κοινή υπόθεση και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, ανεξάρτητα αν στη δοσμένη στιγμή αφορά ένα τμήμα του λαού.

* * *

Σ' αυτόν τον αγώνα ένα τμήμα του λαϊκού κινήματος κατέκτησε μια μεγάλη ηθική - και όχι μόνο - νίκη, ενάντια σε μια κυβέρνηση που, συνεπικουρούμενη και από άλλες πολιτικές δυνάμεις που επαγγέλλονται την πολιτική διαχείρισης του συστήματος, πίστεψε ότι η υπεροχή της είναι συντριπτική απέναντι στο κίνημα, ώστε να καταφέρει ένα πλήγμα με γενικότερες αντιδραστικές επιπτώσεις. Και δεν τα κατάφερε. Η προσφυγή στην καταστολή, η εναγώνια αναζήτηση πιο αποτελεσματικής ταχτικής απέναντι το λαϊκό κίνημα για την εφαρμογή της πολιτικής της, δείχνει την αδυναμία της. Δε βγήκε αλώβητη απ' αυτή τη μάχη. Απέναντί της το κίνημα των εκπαιδευτικών αντέταξε το δικό του μέτωπο. Οχι μόνο των διαφορετικών τμημάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της συμπαράταξης, της αλληλεγγύης και κοινής δράσης με τμήματα της εργατικής τάξης, με τη συμβολή και εργατικών συνδικαλιστικών οργανώσεων. Είναι ένα βήμα στην πορεία συγκρότησης του μετώπου παιδείας, απέναντι στην πολιτική της άρχουσας τάξης. Είναι επίσης ένα βήμα για την ίδια την εργατική τάξη στην κατεύθυνση να κάνει και δική της υπόθεση την πάλη διαφόρων τμημάτων του λαϊκού κινήματος. Ολα αυτά είναι κατακτήσεις του κινήματος, χρήσιμη εμπειρία στη γενίκευσή τους, που η αξιοποίησή της στις επερχόμενες μάχες μπορεί να ωριμάζει τη στρατιά μιας πιο συνολικής αντιπαράθεσης και να ανεβάζει το επίπεδο της ταξικής πάλης, από την αμφισβήτηση μιας επιλογής της άρχουσας τάξης και τη διεκδίκηση στόχων αντιμετώπισής της, σύμφωνα με τα συμφέροντα των λαϊκών δυνάμεων, στη συνολική αμφισβήτηση αυτής της πολιτικής. Η ίδια η κινητοποίηση πήρε πιο γενικευμένο πολιτικό χαρακτήρα, αποδεικνύοντας ότι για να υπάρξουν κατακτήσεις απαιτείται άλλη πολιτική προς όφελος των εργαζομένων. Η συμπαράταξη και η κοινή δράση διαφορετικών λαϊκών τμημάτων, όπως οι εκπαιδευτικοί, οι φοιτητές, μαζί με τμήματα της εργατικής τάξης και τους φορείς της, πλουτίζουν την εμπειρία της προοπτικής του λαϊκού μετώπου. Η στάση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, της ΝΔ και κυρίως του ΣΥΝ, που στην κορύφωση του αγώνα αντί να τον στηρίξει τον υπονόμευσε, προβάλλοντας τη λύση κυβέρνησης συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύει ότι το ΚΚΕ είναι η πολιτική δύναμη που μπορεί να δώσει ψυχή, ορμή και πολιτική προοπτική στους λαϊκούς αγώνες, για το μέλλον της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Μπροστά στο εργατικό κίνημα ξανοίγεται το μέτωπο των εργασιακών δικαιωμάτων. Αφορά ολόκληρη την εργατική τάξη, αλλά ο αγώνας ενάντιά του είναι παλλαϊκός. Παντού, στους χώρους δουλιάς, στους κλάδους, στις γειτονιές, αξιοποιώντας την πείρα των πρόσφατων αγώνων, πρέπει να μπουν μπροστά οι εργάτες με τα σωματεία τους, να συγκροτηθούν πλατιές επιτροπές αγώνα για συσπείρωση και άλλων κοινωνικών δυνάμεων, για την πιο πλατιά συμπαράταξη των απλών λαϊκών ανθρώπων, ανεξάρτητα από πολιτικο-ιδεολογική αφετηρία. Να συσπειρωθούν οι φορείς του λαϊκού κινήματος, οι αγωνιστές εκλεγμένοι εκπρόσωποι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για την ανάπτυξη ενός συντονισμένου παλλαϊκού αγωνιστικού μετώπου ενάντια στο νομοσχέδιο - τερατούργημα. Είναι όρος για την πιο αποτελεσματική απάντηση στην κυβέρνηση και τη στρατηγική της άρχουσας τάξης. Θα 'ναι ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα στην πορεία της ταξικής πάλης, με τις λαϊκές μάζες στο πολιτικό προσκήνιο. Και σ' αυτό οι κομμουνιστές μπορούν να δώσουν ολόκληρο τον εαυτό τους.

Η ίδια η εξέλιξη της κινητοποίησης ξέφυγε από τα στενά όρια μιας διεκδίκησης, αναδείχνοντας - από κοινωνική αλλά και πολιτική άποψη - το χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Αντικειμενικά στο προσκήνιο έμπαινε το ζήτημα ότι μ' αυτή την πολιτική το πρόβλημα δε λύνεται

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Ο ρόλος και η αποστολή του σχολείου(18/10/2005)
Κοινωνικοπολιτικές συσπειρώσεις σε ποια κατεύθυνση;(24/11/2002)
Η σχέση τους στα πλαίσια της ταξικής πάλης(20/5/2001)
Μπορούμε να εμπνεύσουμε;(2/12/2000)
Μπροστά στους αγώνες(11/1/1998)
Οι κομμουνιστές μπροστά στους αγώνες(2/4/1995)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org