Κυριακή 21 Απρίλη 1996
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 12
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Τα πλοκάμια της ΕΚΤ και οι χώρες "εντός ζώνης"

Το χρονοδιάγραμμα της πορείας προς την Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ) είναι αν μη τι άλλο φιλόδοξο, όπως, άλλωστε, κατά καιρούς παραδέχονται και οι ίδιοι οι εμπνευστές της. Παρά ταύτα, συνεχίζει να επικρατεί αρκετή αισιοδοξία υλοποίησής του, αισιοδοξία που οι λόγοι ύπαρξή της δεν άπτονται του παρόντος θέματος. Υιοθετείται, λοιπόν, η υπόθεση που θέλει την ΟΝΕ να γίνεται πραγματικότητα. Σε μια τέτοια περίπτωση προβλέπεται η ίδρυση "Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών" (ΕΣΚΤ) και "Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας" (ΕΚΤ) στις αρχές του 1998 (1η περίοδος). Κατόπιν τίθενται σε λειτουργία τα ΕΥΡΩ,που θα αντικαταστήσουν τα γνωστά μας ECU σε αρχικό στάδιο και τα εθνικά νομίσματα των χωρών, που θα συμμετέχουν στην ΟΝΕ σε μεταγενέστερο και θα είναι τα νέα νομίσματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης (2η περίοδος).

Το 1999 (3ο στάδιο της ΟΝΕ), το ΕΣΚΤ θα κατέχει και θα διαχειρίζεται τα συναλλαγματικά διαθέσιμα των κρατών - μελών που θα συμμετέχουν στη ζώνη του ΕΥΡΩ. Των χωρών, δηλαδή, που θα μετέχουν στην ΟΝΕ και θα πληρούν συνεπώς τα κριτήρια (ύψος επιτοκίων, δημόσιου χρέους, πληθωρισμού και των κρατικών ελλειμμάτων), σύμφωνα με όσα προβλέπονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το ΕΣΚΤ με τα συναλλαγματικά διαθέσιμα των χωρών αυτών μέσω της ΕΚΤ (συγκεντρωτική λύση) ή των κεντρικών τραπεζών (αποκεντρωτική λύση), θα προχωρεί σε παρεμβάσεις στις συναλλαγματικές αγορές, χρησιμοποιώντας μεθόδους ανάλογες αυτών που εφαρμόζονται και τώρα από τις κεντρικές τράπεζες. Για τις χώρες οι οποίες θα συμμετέχουν στη ζώνη θα υπάρχει ενιαίο νόμισμα (ΕΥΡΩ) και συνεπώς ενιαίες (;) επιδιώξεις. Για το λόγο αυτό, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα θα πάψουν να κατέχουν τον κυρίαρχο ρόλο που κρατούν σήμερα σαν όπλο στήριξης της συναλλαγματικής ισοτιμίας των επιμέρους οικονομιών των μελών.

Οπως ορίζεται στη Συνθήκη, η ΕΚΤ δικαιούται να ζητήσει από τις χώρες - μέλη συναλλαγματικά διαθέσιμα μέχρι συνολικού ποσού ισοδύναμου με 50 δισ. ECU,χωρίς, ωστόσο, το όριο αυτό να είναι δεσμευτικό, αφού μπορεί να αρθεί με απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν να κατέχουν το μέρος των συναλλαγματικών τους διαθεσίμων που δε θα μεταβιβαστεί στην ΕΚΤ, το οποίο ορίζεται εξωγενώς. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τα πολυπληθή κριτήρια (πληθυσμός, ΑΕΠ, ελλείμματα κτλ.) επί των οποίων θα υπολογίζεται η συνεισφορά συναλλαγματικών διαθεσίμων του κάθε μέλους της ΕΕ προς την ΕΚΤ, θα προσδιόριζαν το "βαλάντιο" της Ελλάδας υπό τις υπάρχουσες συνθήκες στο 1 δισ. ECU περίπου, δηλαδή στο 5% των σημερινών αποθεμάτων της χώρας ή στο2% του αρχικού κεφαλαίου της ΕΚΤ.

Η εισφορά όμως, μικρού έστω, μέρους των συναλλαγματικών διαθεσίμων των χωρών της ΕΕ στην ΕΚΤ δε σημαίνει ότι θα μπορούν να διαχειρίζονται τα εναπομείναντα όπως αυτές θέλουν. Εδώ υπεισέρχονται οι λεγόμενες "κατευθυντήριες γραμμές",που σε γενικές γραμμές σκοπό έχουν οι παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών στην αγορά συναλλάγματος για εξυπηρέτηση κρατικών στόχων (π.χ. χρηματοδότηση ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, εξυπηρέτηση δημοσίου χρέους κτλ.), να μην έρχονται σε αντιδιαστολή με την πολιτική που ακολουθείται από την ΕΚΤ.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org