Τρίτη 19 Απρίλη 2005
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 39
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ
Ευρωσυνταγματ(αρχ)ική «Δημοκρατία»

Τα παχιά λόγια περί Ελλάδας «κοιτίδας της Δημοκρατίας» αν καταδεικνύουν κάτι είναι η παχυλή υποκρισία όσων καταφεύγουν στην επίκληση της αρχαίας δημοκρατικής παράδοσης για να διασκεδάζουν το γεγονός ότι καμία σχέση δεν έχουν στην πραγματικότητα ούτε με την ουσία της δημοκρατίας, αλλά ούτε καν και με αυτή την τυπική της μορφή.

*

Η μεθόδευση που ακολουθήθηκε και στο θέμα του «ευρωσυντάγματος», πιστοποιεί ότι σ' αυτή τη χώρα, δε λειτουργούν ακόμα κι αυτά τα τυπικά χαρακτηριστικά του κοινοβουλευτισμού. Οπως και με το Μάαστριχτ, όπως και με το Αμστερνταμ, έτσι και με το «ευρωσύνταγμα», ο ελληνικός λαός φιμώθηκε πλήρως.

Στην Ελλάδα τα «δημοψηφίσματα» για τον νικητή του Φέιμ Στόρι επιτρέπονται, τα δημοψηφίσματα για τα κυριαρχικά δικαιώματα του τόπου δεν επιτρέπονται...

*

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι πέρα από τη ΝΔ, και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου» που τάχθηκαν υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το «ευρωσύνταγμα», θα έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να έβγαινε από την κάλπη ένα βολικό προς την ΕΕ αποτέλεσμα. Κανείς δεν έχει αυταπάτες όσον αφορά τα μέσα και τις δυνατότητες που διαθέτουν ώστε να ποδηγετούν και να κατευθύνουν την - κατά τα άλλα «ελεύθερη» - βούληση του ψηφοφόρου. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Ενα πρόχειρο παράδειγμα είναι η περίπτωση του «σοσιαλιστή» Γκονζάλες που «έβαλε» τον ισπανικό λαό πριν 20 χρόνια να ψηφίσει υπέρ της παραμονής της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ.

*

Εντούτοις, παρότι «παίζει στο γήπεδό του», το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα φρόντισε να λειτουργήσει με απροκάλυπτα «σικέ» τρόπο. Προέταξε το «απαγορεύομεν και διατάσσομεν» για να κλείσει και την τελευταία «χαραμάδα» που θα μπορούσε να χαλάσει την «ευρωπαϊκή» σούπα. Το γεγονός ότι επελέγη όχι μόνο να μείνει στην άγνοια ο ελληνικός λαός για το «ευρωσύνταγμα», αλλά και ότι οι «ευρωπαϊστές» αρνήθηκαν έστω και μια παρωδία δημοψηφισματικής διαδικασίας, είναι μια τριπλή ομολογία: α) του πόσο φοβούνται τον λαϊκό παράγοντα, β) της αδυναμίας τους να πείσουν για την «ορθότητα» των βασικών προσανατολισμών της ακολουθούμενης πολιτικής τους και γ) των περιορισμένων ικανοτήτων τους ως «διαχειριστών» να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους τηρώντας τα ελάχιστα προσχήματα, όπως για παράδειγμα κάνουν οι συνάδελφοί τους στη Γαλλία, τη Δανία, τη Σουηδία κ.α., που έκαναν ή θα κάνουν δημοψηφίσματα για την ΕΕ.

*

Αυτές οι ομολογίες, εν κατακλείδι, είναι μια τρανή απόδειξη ότι η πολιτική τους - την οποία φοβούνται να παρουσιάσουν ενώπιον του λαού - είναι τόσο «φιλολαϊκή» και «ωφέλιμη» ώστε τα ταξικά συμφέροντα που προωθεί να έχουν ένα πολύ ευδιάκριτο έμβλημα: Τα κοινοβουλευτικά «πραξικοπήματα».


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org